RESULULLAH (S.A.V.) EFENDİMİZ’İN CAHİLİYE DEVRİ’NDE VEFAT EDEN AKRABALARI, İŞLEDİKLERİ GÜNAHLARIN CEZASINI ÇEKER Mİ VE KABİR AZABI GÖRÜR MÜ?
Allah hiç kimseye ayrıcalık tanımaz. Allah bütün insanları kendisine kul olsun, âbd olsun, iman etsin, Hz. İnsan olsun diye yaratmıştır. Dolayısıyla herhangi bir peygambere ya da Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e yakınlık kimseye fazladan bir şey kazandırmaz. Herkese ne varsa onlara da o vardır.
Ebu Leheb Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in yanına gelip “iman edersem bana ne vardır” diye sorunca Resulullah (s.a.v.) Efendimiz “herkese ne varsa sana da o vardır” buyurmuştur. Ebu Leheb de bunun üzerine “benimle başkalarını bir tutan bu dine yuh olsun, kabul etmiyorum”174 demiştir.
Görüldüğü üzere Ebu Leheb de kendisi için ayrıcalık istemiştir; ama hiç kimse için herhangi bir şekilde bir ayrıcalık yoktur. O kişi peygamberin en yakını bile olsa durum böyledir. Allah bununla ilgili olarak ayet-i kerimede “Allah iman etmeyenler için Lut ile Nuh’un hanımlarını örnek gösterir. İkisi de salih kullarımızın nikahındaydılar; ama iman etmediler. Eşleri onlardan azabı savamadı”175 buyurur. Aynı şekilde mü’minlere de Firavun’un hanımını örnek gösterir. Firavun’un hanımıdır; ama rabbini, cenneti tercih etmiştir.176 Hz. Nuh (a.s.) oğlu Kenan’ı kurtaramamış,177 ona iman ettirememiştir. Hz. İbrahim (a.s.) da babasına iman ettirememiştir.178 Herkes Allah’ın kuludur, kimse kimseden dolayı Allah katında herhangi bir ayrıcalığa tabi tutulmaz, kendisine ayrıcalık yapılmaz. Herkes ameline, imanına, kulluğuna göre muamele görür. Yoksa biri peygamberin en yakını olsa bile bu konuda peygamberin ona herhangi bir faydası olmaz; çünkü herkes gibi peygamber de Allah’ın kuludur ve insanları sadece kulluğa davet eder. İnsanlar da iman ettikleri kadarıyla ona yakın olur. Bu yüzden akrabalık bağı hiçbir peygamber için yakınlarına ayrıcalık olması açısından geçerli değildir.
