close

GEÇMİŞTEKİ EVLİYALAR, MENKIBELERDE ANLATILDIĞI GİBİ HEP KERAMET Mİ GÖSTERMİŞTİR, YOKSA BU TÜR ANLATIMLAR ABARTI MIDIR?

Evliyaların devamlı böyle keramet gösterdiklerini düşünmek evliyaları, Allah dostlarını tanımamak demektir. İsmi üzerinde evliya, veli, Allah’a dost, Allah’a kâmil manada kul olmuş Hz. İnsan… Elbette ki Allah manevi olarak ona bir şeyler ikram etmiş olabilir; ama sadece bu ikramı görmek, ona bu bakışla bakmak, onu bu ikramla, kerametle tanımak kesinlikle yanlıştır.

Peki, Allah dostları, evliyalar anlatılırken vurgulanması gereken hâlleri nelerdir?

Evliyalar, Allah dostları anlatılırken kulluklarının anlatılması gerekir. Onlar Allah’ı nasıl seviyordu, Allah’a karşı nasıl bir aşk içinde, muhabbet içindelerdi, nasıl kulluk ediyorlardı, Allah’ın isimleri üzerlerinde nasıl tecelli etmişti, nasıl merhametliydiler, insanlara nasıl ikram ediyor, yardım ediyorlardı, insanların hatasını, kusurunu nasıl affediyorlar, yanlışı, kusuru, günahı nasıl örtüyorlardı! İşte, bunları anlatmak gerekir. Hâl böyleyken onların bu kulluklarını anlatmak yerine gösterdikleri kerametleri anlatmak bütünüyle yanlış, bütünüyle eksiktir. Bu, velileri anlamamak, tanımamak, örnek olarak göstermemektir.

Mesela; Hz. İsa (a.s.)’dan bahsedilince hemen ölüleri dirilttiğini söylerler. Hâlbuki Hz. İsa (a.s.) bu değildir. Evet, ölüleri diriltmiştir;179 ama her şeyden önce onun bir kulluğu vardır. Allah’a karşı bir edebi, boyun büküşü, Allah’a teslim oluşu, kulluğa davet edişi vardır. İşte, bize örnek olması gereken yönü bunlardır, yoksa kerameti, mucizesi değildir. Bunlar Allah’tan bir ikramdır. Allah bu nimeti herkese ikram edebilir. Bu yüzden velileri, peygamberleri kerametle, mucizeyle ölçmek doğru değildir.

Sadece zahire bakanlar kerameti zahiri olarak anlarlar. Oysaki asıl keramet zahiri değil manevi keramettir. Keramet; ikram, kerem manasına gelir; yani kerameti olan bir kul demek Allah’ın kendisine kereminden ikram ettiği kul demektir. Velinin asıl kerameti, en büyük kerameti; onun Allah’ı sevmesi, Allah’ın da onu sevip kendini ona tanıtmasıdır. En büyük kerameti; Allah’ın cemalini müşahedesidir, hidayette, sırat-el mustakimde olmasıdır, insanları hidayete, sırat-el mustakime davet edip o yolda taşımasıdır, kulları Allah’a, Allah’ı da kullarına sevdirmesi, Allah ile beraber ettirmesi ve kâfire iman ettirmesidir. İşte, keramet budur, bu nedenle kerameti doğru anlamak gerekir.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Âli İmrân /49 ↩