close

ŞEYTANLARI VE ÜÇ HARFLİLERİ OLAN BİRİYLE ARKADAŞLIK KURMAK DOĞRU MUDUR?

Öncelikle cinlere “üç harfli” demek doğru değildir. Onlar da tıpkı insanlar gibi Allah’a kul olmakla sorumlu olan varlıklardır. Sadece, Allah’ın insana kendinden nefhettiği ruh onlarda yoktur. İşte, aradaki fark budur. Cinler; dumansız ateşten, enerjiden yaratılmış varlıklardır. Bununla beraber onlar da insanlar gibi kullukla sorumludurlar. Onların da insanlar gibi mü’minleri, Müslümanları, kâfirleri, haddini aşanları, azgın olanları ve zalimleri vardır. Bu yüzden bütün cinleri kastetip “üç harfliler” ya da “şeytanlar” dediğimizde cinlere hakaret etmiş oluruz ki bu da doğru olmaz.

Cinlerin kâfirlerine, iblise tabi olanlarına şeytan denir. İblise tabi olmayanlar da mü’min ve Müslümandır. Bu durum insanlar için de geçerlidir.

İblise, şeytana uymak başka, ona tabi olup onun gibi olmak, onun yolunda yürümek; yani şeytanlaşmak başka bir şeydir. Şeytana uyarsak sadece günah işlemiş oluruz; ama şeytanlaşırsak şeytan olmuş oluruz.

Evet, insanların da aynı şekilde, mü’minleri, Müslümanları, muttakileri, velileri bir de şeytanları vardır. Bu yüzden Allah ayet-i kerimede cin ve insan şeytanlarından kendisine sığınmamızı buyurmuştur.266

Peki, onlardan korunmak için ne yapmamız gerekir?

Onlardan uzak durmamız, onlarla meşgul olmamamız ve onları ciddiye almamamız gerekir. Bizim işimiz onlarla değildir! Ama şeytanlaşmış ve iblise tabi olmuş olanlar bizimle uğraşır. Bizim de onlara karşı tedbirimizi almamız, Resullulah (s.a.v.) Efendimiz’in her gece yaptığı gibi Felak ve Nas Sureleri’ni okuyup iki avucumuza üfürmemiz ve başımızdan ayağımıza kadar meshetmemiz gerekir. Bunu üç defa tekrar etmemiz yeterlidir.

Biri şeytanlarla arkadaş olmuşsa zaten o da onlardandır. Bu yüzden ha şeytana arkadaş olmuşuz ha böyle biriyle arkadaş olmuşuz, bu ikisi arasında hiçbir fark yoktur.

Resulullah (s.a.v.) Efendimiz, Ebu Zer’e “ya Ebu Zer! İnsan şeytanlarından Allah’a sığın” buyurur. Ebu Zer de “ya Resulullah! “İnsanların da mı şeytanları vardır” diye sorar. Bunun üzerine Resulullah (s.a.v.) Efendimiz “evet, insanların da şeytanları vardır” buyurur.267 Hatta şeytanların insanlardan olanı, cinlerden olanından daha tehlikelidir; çünkü cinlerden olan şeytanlar sadece vesvese verirler. İnsanlardan olan şeytanlar ise bizimle konuştukları gibi bir de elimizden tutup bizi ateşe, günaha çeker ve bizi cehenneme sürüklerler. Hem de konuşurken bizi sevdiğini söyler “senin iyiliğin için bunu söylüyorum” derler.

İblis de Hz. Âdem (a.s.) ile Havva annemizi cennetten çıkarırken ağlayarak “ben sizin iyiliğiniz için bunu söylüyorum” deyip yemin etmişti.268 İşte, insanlardan olan şeytanlar da aynen böyle yapar.

Bu nedenle böylelerinin dostluğundan uzak durmamız ve Allah’a yakın olanlarla, derdi Allah’ın rızası, dostluğu olanlarla arkadaş olmamız, dost olmamız ve onlarla beraber olmamız gerekir. Yoksa Allah’tan, peygamberden uzak, kendi kendine bir şeyler vehmedip şeytanlaşmış insanlarla beraber olmak bizi de onlara arkadaş yapar sonra onlar bizi yoldan çıkarır ve bizi Allah’tan uzaklaştırır.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Nas /1-6 ↩
  2. Nesai, istiaze 48; Müsned, 5/ 178,179 ↩
  3. Â’raf /21 ↩