MELAMİLİK HAKKINDA GÖRÜŞLERİNİZ NELERDİR?
Bütün tarikatlar gönül yolculuğu yaptıran yollardır ve her tarikata göre o fıtrata sahip olan insanlar vardır. Kim nerde nefsini tezkiye edebiliyor, temizleyebiliyorsa o yoldan yürümelidir. Melamilik de bu yollardan bir tanesidir ki aslında yolların hepsi aynıdır. Hepsinin gayesi; nefsi tezkiye etmek, temizlemektir; ama her biri nefsi farklı temizler. Biri nefse çokça ibadet ettirip zikir yaptırarak tezkiye eder, başkası muhabbet vererek temizler, bir diğeri de haşyet vererek nefsi temizler; yani hepsi aynıdır, sadece metotları farklıdır.
Melamilik yolu nefse ağır gelen bir yoldur; çünkü bu yolda kendini levmetmek, nefsi aşağılamak vardır, hem de sadece zahiri konuda değil manevi konuda da aşağılamak vardır.
Mesela; Melamiler’den mübarek bir zat Ramazan ayının son günlerinde bir yere ziyarete gider. Oranın halkı bir Allah dostunun beldelerine geleceğini duyunca onu yolda karşılamak için yollara dökülür. Bu zat da bineğin üzerinde gelirken hâlkın kendisini karşılamak için geldiğini görünce “demek ki bu halk bana teveccüh ediyor, öyleyse nefsimi aşağı indirmem lazım” der. O esnada yanındaki yiyeceği çıkarıp yemeye başlar. Oradakiler de bunu görünce “biz kendisine şeyh diyorduk; ama adam Ramazan ayında herkesin içinde orucunu yiyor” derler ve oradan ayrılırlar. O da zaten halkın böyle söylemesi için bunu yapmıştır, bu da onun takdiridir.
Evet, Melamilik zor bir yoldur; ama büyük yoldur. O yolda yürüyenlere, yürüyebilenlere selam olsun! Bu yolun gereğini yerine getirmeyip “işte, biz de bu yoldanız” diyenlere değil bu yolda yürüyenlere, nefsini tezkiye etmek, Allah’a kurban etmek için hiç kimseye taviz vermeden “Allah ne der” diyerek insanların ne dediğini önemsemeyenlere, Allah’ın söylediğini her şeyin önüne ve üzerine koyanlara selam olsun.
Nefsi tezkiye etme konusunda yollar arasında ayrım yapmak doğru değildir. Allah ayet-i kerimede “(Kıyamet günü) ancak nefsini tezkiye etmiş olarak gelenler kurtuluşa erer”219 buyurmuştur. O hâlde mesele; nefsi tezkiye edip temizlemek, Allah’ın huzuruna layık hâle getirmek, onu itminana erdirmektir. Bununla beraber nefsi, Allah’tan razı etmek ve onu Allah’ın razı olduğu nefis hâline getirmektir.
