close

NİSA SURESİ 59. AYET’TE GEÇEN ULU’L EMRİ NASIL ANLAMALIYIZ?

Evet, Allah bu ayette “Allah’a, resulüne ve sizden olan ulu’l emr’e (emir sahibine) itaat edin” buyurmuştur. Âlimlerimiz ulu’l emrin; yani emir sahibinin memleketin veya bir şehrin yöneticisi, sultanı olduğunu söylemişlerdir. Hâlbuki ismi, unvanı her ne olursa olsun Allah’ın emriyle emretmeyen birine uymak, itaat etmek doğru değildir; çünkü ona uyulduğu takdirde bu defa Allah’ın emrine itaat edilmemiş olunur ki bu da küfürdür. O hâlde Allah’ın bu ayetteki muradı başka bir şeydir.

Allah neyi emretmişse resulü de onu emreder; yani resul sadece Allah’ın emrettiğini emreder, dolayısıyla Allah’ın resulüne itaat etmek Allah’a itaattir. Aynı şekilde ulu’l emr de böyledir. Ulu’l emr olanlar bir emri kendiliğinden vermez sadece Allah’ın ve resulünün emrettiğini emreder. Aynı zamanda “emir sahibi” dedi Allah. Bu yüzden ulu’l emr sadece emreden değil, bir de emri almış olandır. Ulu’l emr’in, emri Allah’tan ve resulünden almış olması gerekir ki emredebilsin. Yoksa durup dururken “durun ben size emredeyim” diye bir şey olmaz!

Allah’tan, resulünden emri almış, emir sahibi olanlar; peygamber varisi olan Mürşid-i kâmillerdir. Allah, akıl vermiştir ve herkesin, aklını kullanması gerekir. Eğer Mürşid-i kâmil emri Allah’tan almamışsa zaten ona Mürşid-i kâmil denmez. Böyleleri kendi kendine vazife çıkarmıştır. Nefsi terbiye olmadığı, rabbini tanımadığı hâlde insanlara Allah’ı anlatmaya çalışıyordur. Nasıl ki yarım doktor insanı candan ediyorsa yarım âlim, yarım mürşid de insanı imandan eder. Bu yüzden böylelerinden sakınmak gerekir.

Mürşid-i kâmil sadece Allah’ın emriyle emredendir, resulünün emriyle emredip onun yürüdüğü sırat-el mustakim yolunda yürüyen ve asr-ı saadeti bulunduğu zamana taşıyandır, yoksa hikâye anlatan değildir!

Okuyucuda açSesli dinle