BİR MÜ’MİN OLARAK KİMLERİ DOST (VELİ) EDİNMEMİZ GEREKİR?
Allah ayet-i kerimede “sizin dostunuz Allah’tır, resulüdür, mü’minlerdir”385 buyurur. Başka ayetlerde de “(Allah’ı bırakıp başka dostlar edinmeyin) Allah’ın dostluğunu bırakıp şeytanı dost edinmeyin386 mü’minleri bırakıp kâfirleri dost edinmeyin”387 buyurur. Dolayısıyla bizim dostumuz Allah’tır, resulüdür, mü’minlerdir. Bununla beraber gerçek dost bir tek Allah’tır. Resulünü Allah’tan dolayı, onun vahyini taşıdığı için dost ediniriz, mü’minleri de Allah’a ve resulüne iman ettikleri için dost ediniriz; yani sonuç olarak yine Allah’ın dostlarını dost ediniriz.
Allah Kur’an’da “Allah mü’minlerin velisidir,388 Allah muttakilerin velisidir”389 buyurmuştur. Dolayısıyla Allah’ın resulüne, dostlarına dostluk Allah’a dostluktur. Bunu böyle anlamamız gerekir. Allah’tan, resulünden, mü’minlerden başka dostlar, veliler edinirsek bu durumda Allah’ın veliliğini, dostluğunu kabul etmemiş, şeytanın ya da Allah’tan başka kimselerin dostluğunu kabul etmiş oluruz ki Allah da bize onları dost edinmememizi emretmiştir. Hal böyleyken onları dost edinirsek Allah’a ters düşmüş oluruz.
Allah ayet-i kerimede “Allah’a karşı takva sahibi olun, sadıklarla beraber olun”390 buyurur. Bize de düşen sadıklarla, Allah’ın dostlarıyla, takva sahipleriyle, Allah’ı her şeyden, canından çok seven mü’minlerle beraber olmaktır; çünkü onlarla beraber olurken aynı zamanda Allah’a dostluğumuzu da arz etmiş oluruz.
Allah ayet-i kerimde velileri anlatırken “ey itminana ermiş nefis! Rabbine dön, rabbin senden, sen de rabbinden razı olarak gir cennetime, gir (veli) kullarımın arasına”391 buyurur.
Veli olabilmek, Allah’a dost olabilmek, Allah’ın dostluğunu seçebilmek ve tercih edebilmek için Allah’ın dostlarıyla, mü’minlerle, muttakilerle, salihlerle ve şehitlerle beraber olmak gerekir; çünkü onlarla beraber olmak ve onların dostluğunu kabul etmek aynı zamanda Allah’ın dostluğunu tercih ettiğimizi gösterir. Bu da Allah’a dost olmayı tercih ettiğimizin ispatıdır. Böyle yapmazsak kendimize başka dostlar ediniriz.
Hiç kimse hayatı tek başına yaşayamaz, insanın fıtratı böyledir. Bu yüzden kişi hayatı yaşarken kendine mutlaka birtakım dostlar edinir. Bu dostlar ya Allah dostlarıdır ya da Allah’tan başka dostlardır; yani şeytani dostlar, dünyevi dostlar, menfaat dostlarıdır. Allah dostları bizi Allah ile beraber eder, Allah’a dost eder. Diğer dostluklar da bizi Allah’tan uzaklaştırır, şeytana dost yapar.
