ALLAH’I TANIYAN ARİFLER HER AN KEŞİF HALİNDE MİDİR?
Allah’ı tanıyan Allah dostları, manevi olarak her anda Allah’ın huzurundadırlar. Onlar için her anda keşif halindeler demek doğru değildir. Onlar her anda Allah ile beraberdirler, rablerini dinler, ona itaat ederler. Bu onların elinde olan bir şey değil, iradesiz bir haldir. Zaten bundan başka bir şey ne bilir, ne de tanırlar. Bu yüzden Allah dostları her anda keşif halindedir demek doğru değildir.
Kardeşimiz “arifler her anda keşif halinde midir” diye sorarken bunu “arifler bizim zahiri olarak görmediğimiz birtakım şeyleri manevi olarak bakıp görebilir mi” manasında soruyorsa bu sorusu doğru değildir; çünkü nasıl ki zahiri olarak bir şeyi görebilmek için ona bakmak gerekiyorsa aynı şekilde bir şeyi manevi olarak görebilmek için de ona bakmak gerekir. Hâlbuki Allah dostları, Allah’ın huzurunda durmaktan, Allah’a nazar etmekten başka tarafa dönüp bakmaya tenezzül etmezler.
Mesela; bir Allah dostu, Allah’ın emri gereği kardeşlerine yardım etmeye çalışırken onları bir emanet olarak görür. Onlara yardım etmeye çalışırken de meseleye emir gereği bakar; yani “ona nasıl yardım etmem gerekir, onun sorunu nerededir, rahatsızlığı nerededir, eksiği nerededir, ne yapması, bu sıkıntıdan nasıl kurtulması gerekir" deyip öyle bakar. Böyle durumlar müstesna olmak üzere Allah dostları geriye kalan zamanlarda, başka şeylerle meşgul olmazlar. Onlar sadece Allah ile meşgul olurlar. Yoksa öyle sanıldığı gibi perde açılınca başkalarının gizli hallerini görmezler yahut insanların bilmediği, merak ettiği bir konu hakkında o konunun doğruluğunu, yanlışlığını öğrenmek için manevi olarak bakıp keşifte bulunmazlar, buna asla tenezzül etmezler.
Dolayısıyla Allah’ı tanıyanlar her an keşif halinde değil, her an Allah’ın huzurunda, Allah ile beraberdirler.
