ÖLÜM ANININ DEHŞETİNDEN KORKMAK İMAN EKSİKLİĞİNDEN Mİ KAYNAKLANIR?
Ölüm anının dehşetinden korkmak iman eksikliğinden değil ölümün bilinmeyişinden kaynaklanır. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz ölüm anıyla ilgili olarak “cehennemlik biri ölürken sanki yünün içine atılan dikenlerin yünü tutup bırakmadıkları gibi o ruh da bedeninden ayrılmak istemez” buyurur.
Cehennemlik biri ölmeyi istemez, dolayısıyla ruhunu teslim etmez. Onun, bedeninden çekilirken sanki dikenin yünün içinden çekilirkenki hali gibi çekilmesi manevi bir şeydir. Bu yüzden ölüm anındaki şiddeti tarif etmek ya da anlamak mümkün değildir; ama ölen kişi cennetlikse bu durum onun için söz konusu değildir; çünkü Resulullah (s.a.v.) Efendimiz cennete gidecek olanların ölüm anını anlatırken “cennetliklerin ruhu alındığında tereyağından kıl çekilir gibi alınır ve onlar ruhlarının alındığını hissetmezler” buyurur.
Zaten Allah vefat eden cennetliklerin ölüm anını ayet-i kerimede “melekler kolaylıkla onların ruhunu alır (onlar ruhlarını iyilikle, güzellikle teslim ederler).”37 diye beyan etmiştir. Onlar cennetle müjdelendikleri ve bir endişeleri olmadığından cennete gitmek için ruhlarını rahatlıkla teslim ederler. Ötekiler ise cehenneme gideceklerini bildikleri için ruhun bedenden ayrılışındaki o şiddeti yaşarlar.
Mü’minlerin ölüm anından korkması doğru değildir; çünkü mü’minler için ölüm anı kolaydır; ama mü’minler imanlarını kurtarma, Allah’a hesap verme endişesini taşıyıp “acaba imanımı kurtarabilir miyim, kurtaramaz mıyım” diye düşünürler.
Bütün ameller imanımızı kemale erdirmek içindir. İmanın amel olmadan kurtulması mümkün değildir. Birinde iman varsa; ama imanını amelle desteklemiyor, imanını büyütmüyor, güçlendirmiyorsa son nefeste birçok sıkıntı yaşar ve onu kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya kalır. Şeytan o son nefeste kişiye öyle hileler yapar ki eğer imanı güçlü değilse ve Allah’a bütün gücüyle tevekkül etmiyor, güvenmiyorsa orada şeytanın hilesine, tuzağına düşer, bunun sonucunda ise imanını kaybeder.
