close

KIYAMET GÜNÜ HESABA ÇEKİLEN ÜÇ KİŞİ

Resulullah (s.a.v.) Efendimiz buyurdular ki: Allah Kıyamet günü herkes hesabın nasıl olduğunu anlasın diye önce üç kişiyi hesaba çeker ve kıyamet yerindekilere de bu hesabı gösterir. Bu üç kişiden öncelikle âlim olanı huzuruna alır ve ona “sana ilim verdim. Anlat bakalım, sen bunun karşılığında ne yaptın” diye sorar. Âlim de “ya Rabbi! Evet, sen bana ilmi ikram ettin. Ben de onunla amel ettim, gece gündüz senin rızan için insanlara anlattım” diye cevap verir. Allah da ona “evet, anlattın; ama benim rızam için anlattığını söylerken yalan söyledin. Benim rızamı kazanmak için anlatmadın. İnsanlar senin hakkında ‘ne âlimdir, ne kadar çok biliyor, ne kadar güzel konuşuyor’ desinler diye anlattın. Ben de duanı kabul edip kullarıma bunu dedirttim. Seni dinleyen herkes sana ‘ne kadar âlimdir, ne kadar güzel anlatıyor’ dediler. Dolayısıyla yaptığının karşılığını aldın” der ve meleklere “onu cehenneme götürün” buyurur.

Sonra bir zengini huzura alır. Ona da “sana mal verdim, mülk verdim. Söyle bakalım, bunun karşılığında sen ne yaptın” diye sorar. Zengin kul da “ya Rabbi! Bana verdiğin mallarla hayır işledim, güzellik yaptım, senin rızan için gece gündüz ihtiyacı olanlara dağıttım” der. Allah ona “doğru söyledin, insanlara dağıttın; ama benim rızam için dağıttığını söylerken yalan söyledin. Yaptıkların benim rızam için değildi, insanlar senin için ‘ne cömert adamdır ne kerim adamdır’ desinler diye malını dağıttın. Ben de kullarıma dünyadayken bunları söylettim. Sen de yaptıklarının karşılığını aldın” der ve meleklere “onu cehenneme götürün” buyurur.

En son da savaşta şehid olmuş birini huzura alır. Ona “peki, sen ne yaptın” diye sorar. Şehid olan kul “ya Rabbi! Canımı senin yolunda feda ettim” der. Allah ona da “doğru, canını feda ettin; ama benim yolumda feda etmedin. İnsanlar senin hakkında ‘ne kahraman adamdır ne kadar güzel savaşıyor’ desinler ve seni övsünler diye canını feda ettin. Ben de duanı kabul ettim ve insanlara seni övdürdüm” der. Ardından meleklere “onu da cehenneme götürün” buyurur. Kıyâmet yerindekiler bu sahneyi seyredip hayatı ibadetle geçen âlimin, insanlara karşı cömert olan zenginin ve Allah yolunda sözde şehid olmuş kişinin hâlini görünce dehşete kapılır. Ardından “acaba saf, Allah için yaptığımız hangi amelimiz var” diye hemen kendi defterlerine bakarlar. 156

İhlassız âbdiyet, insanı Rabbinden ayırır. Böyle bir insan imanı kendisine fayda vermediği gibi ibadetlerine de şirk bulaştırır, dolayısıyla Allah bunu kabul etmez. Bu yüzden Rabbimiz âyet-i kerimede “şüphesiz ki Allah, kendisine şirk koşulmasını asla bağışlamaz, bunun dışında kalan (günah)ları ise (kendi rahmet ve mağfiretinden) dilediği kimse için bağışlar. Kim Allah’a şirk koşarsa gerçekten (o), (haktan uzak) derin bir dalâlete sapmış olur”157 buyurur. Mü’min böyle bir duruma düşmemek için mutlaka niyetini kontrol edip sürekli nefis muhasebesi yapmalıdır.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Müslim, İmâre 152 ↩
  2. Nisa /116 ↩