close

İNSAN, SEVDİĞİYLE BERABERDİR

Resulullah (s.a.v.) Efendimiz Yemenli bir esirin satıldığını görür ve ücretini ödeyerek onu satın alır, ardından onu azad eder. Sonra da ona isterse Medine’de kalabileceğini isterse de memleketine dönebileceğini söyler; ama Sevban, Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e iman eder ve memleketine dönmek istemeyerek Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’le Medine’de kalmayı ister.

Şirk ile geldiği Medine’de, Allah’a iman nûruyla temizlenen Sevban, Efendimiz’den onun mübarek hizmetine bakmayı ister. Efendimiz ilk başlarda bunu kabul etmez; ama Sevban’ın ısrarına dayanamaz ve sonunda kabul eder.

Resulullah (s.a.v.) Efendimiz bir keresinde Sevban’ı mescidin bir köşesine çekilmiş hüngür hüngür ağlarken görür ve ona “ya Sevban seni bu kadar ağlatan nedir?” diye sorar. Sevban (r.a.), Fahr-i Kâinat Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e “ya Resulallah! Ben şu an gece gündüz sizinle beraberim ve istediğim zaman sizi görebiliyorum; ama aklıma bir şey geliyor ki onu hatırladıkça üzülüyorum. Siz Allah’ın resulüsünüz ben ise sıradan biriyim. Cennet de garanti değil. Hem cennete gitsem bile sizin yeriniz benimkinden çok yüksek bir yerdedir. İşte, cennette sizinle beraber olamayacağım için ağlıyorum” der.

Sevban (r.a.)’ın sözlerini duyan Efendimiz “üzülme Sevban, kişi sevdiğiyle beraberdir” 158 buyurur. Allah da bu olay üzerine Nisâ Sûresi 69. Âyet’i indirerek “kim Allah’a ve resul(ün)e itaat ederse, işte onlar; Allah’ın kendilerine nimet verdiği nebîler, (Rablerine âbd olacaklarına dair verdikleri söze sadakat gösteren) sıddıklar, (her anda Allah’ın esmâsına şahidlik eden, canlarıyla, mallarıyla Allah yolunda cihad eden) şahidler ve (nefsini ıslah eden) sâlih kimselerle beraberdirler. Bunlar ne güzel yoldaştırlar!”159 buyurur.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Buhari, Edeb, 96; Muslim, Birr,165 ↩
  2. Nisâ /69 ↩