close

HAMRAU’L ESED SEFERİ

“(Uhud’da) Kendilerine (bir) yara isabet ettikten sonra Allah ve resulünün (cihad) davetine icabet edenler var ya, işte onlardan güzel davrananlar ve takvâ sahibi olanlar (Allah’a karşı kulluk sorumluluğunu bilip yerine getirmeye çalışanlar) için çok büyük bir mükâfat vardır. Onlar ki insanlar kendilerine, ‘(düşmanlarınız olan) insanlar size karşı (ordu) topladılar, onlardan korkun’ dediklerinde, (bu) onların imanlarını daha da artırdı ve ‘Allah bize kâfidir ve (o) ne güzel vekîldir!’ dediler. Bunun üzerine kendilerine hiçbir kötülük dokunmadan Allah’ın nimet ve keremiyle geri döndüler. Böylece Allah’ın rızasına tabi oldular. Allah, büyük lütuf sahibidir. İşte, o şeytan ancak kendi dostlarını korkutur. Şu hâlde, eğer siz (Allah’a ve onun resulüne) iman etmiş kimseler iseniz onlardan korkmayın, (sadece) benden korkun!”107

İslam ordusu Medine’ye dönünce, Resulullah (s.a.v.) Efendimiz, müşriklerin tekrar Medine’ye saldırma ihtimaline karşı sabah namazından sonra onları takip edeceklerini söyledi; ama “Uhud’a gelmeyenler bu sefere katılmayacak, sadece savaşanlar gelecek” buyurdu ve Uhud’a gelmeyenlerin bu sefere katılmalarını yasakladı.

Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in emri üzerine sahabelerin hepsi, kendisi dâhil yaralı olmasına rağmen beklemeden sefere çıktılar. Efendimiz önce üç sahebeyi keşif kolu vazifesiyle önden gönderdi; ama Kureyş ordusu onları fark edip şehid etti. İçlerinden bir tanesi geride kaldığı için müşriklerce fark edilmemiş ve kurtulmuştu.

Resulullah (s.a.v.) Efendimiz, askerlerle birlikte geceye doğru Hamrau’l Esed mevkisine geldi. Orada, Bedir Savaşı’nda esir düşünce “bir daha iman edenleri hicvetmeyecek ve müşriklerin safında Müslümanlara saldırmayacağım” diye söz verip fidyesiz serbest bırakılan; ama sözünde durmayarak Uhud Savaşı’nda müşriklerle beraber sahabeleri şehid eden şair Ebû Azze’yi buldular. Ebû Azze Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e türlü yalanlar söyleyip bir kez daha serbest bırakılması için Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e yalvardı ve Uhud’a zorla getirildiğini söyledi; ama gönlündeki küfre ve nifaka vakıf olan Efendimiz onun samimi olmadığını bildiğinden “mü’min, bir yılanın deliğinden iki defa ısırılmaz” buyurdu ve suçlarına karşılık ona kısas cezası uyguladı.

Resulullah (s.a.v.) Efendimiz, İslam ordusuyla Hamrau’l Esed mevkisinde üç gece kaldı sonra da düşmanın artık gelmeyeceğini anlayınca Medine’ye geri döndü.

Rabbimiz Hamrau’l Esed Seferi hakkında Âl-i İmran Sûresi’nin 172-175 âyetlerini indirmiş ve sefere katılan sahabeleri müjdelemiştir.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Âl-i İmran /172-175 ↩