close

UHUD’DAN MEDİNE’YE DÖNÜŞ

Uhud’dan ayrılan İslam ordusu cumartesi akşamı Medine’ye döndü. Uhud dönüşünde, babası savaşta şehid olan Büceyr adında bir çocuk ağlayarak Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e geldi ve babasının Uhud’da şehid düştüğünü artık kimsesinin olmadığını söyledi. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz de ona “ister misin baban ben, annen Ayşe, ablan da Fatıma olsun” buyurdu. Büceyr, Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in teklifini duyunca acısını unuttu ve Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in teklifini direkt kabul etti. Efendimiz de onu evlat edindi ve Büceyr olan adını Beşir diye değiştirdi.

Sahabeler şehre vardığında müşriklerin tekrar saldırma ihtimaline karşı o gece sabaha kadar nöbet tuttular. Medine’de kalıp savaşa gelemeyenler Okçular Tepesi’ni terk edenlerin isimlerini öğrenmek istediler; fakat Rahmeten Lil Âlemin Efendimiz, bu isimleri vermediği gibi Uhud’daki sahabelere de onların isimlerini kesinlikle kimseye söylememelerini tembihledi; çünkü çoğunluğu zaten şehid olan okçuların devamlı hayırla anılmasını, arkalarından kötü konuşulmamasını ve sağ kalanlara da ezada bulunulmamasını istiyordu.

Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in sahabelerine olan bu vefası, onun ümmetine olan sevgisini ve şefkatini gösteren en büyük örneklerden biridir. Bu nedenle Allah âyet-i kerimede Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e hitap ederek “(resulüm!) Allah'tan bir rahmet olarak sen onlara yumuşak davrandın! Şayet sen (onlara karşı) kaba ve katı yürekli olsaydın hiç şüphesiz onlar etrafından dağılıp giderlerdi. Artık sen onları affet, onlar için mağfiret dile ve (hakkında vahiy gelmeyen her) iş hususunda onlarla istişare et! (Bir işe) Karar verdiğin zaman da artık Allah'a tevekkül et (ona dayanıp güven)! Çünkü Allah, kendisine tevekkül edenleri sever”106 buyurmuştur.

Resulullah (s.a.v.) Efendimiz ile sahabelerin Uhud şehidlerine ve askerlerine gösterdiği bu vefa günümüze kadar geldi. Öyle ki Uhud şehidlerinin, hatta Uhud’a katılanların isimlerinin bilinmesine rağmen hâlâ bile Ayneyn Geçidi’ni bırakan okçuların kim olduğu bilinmemektedir.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Âli İmrân /159 ↩