HZ. ZEYD (R.A.)’İN EVLİLİĞİ
Hz. Zeyd (r.a.), tekrar evlenmek istiyordu. Hz. Zeyd (r.a.) ikinci evliliğini yapmak isteyince, Resulullah (s.a.v.) Efendimiz ona bir eş aradı. Sonunda halası kızı Zeyneb Binti Cahş’ı Hz. Zeyd’e eş olarak uygun buldu ve bu kararını iletmek için halasının evine gitti; ama ev halkı Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in talebini duyduğunda Hz. Zeyd’in azatlı bir köle olduğunu öne sürüp bu evliliği onaylamadı. Efendimiz de bunun üzerine Zeyd’in ailesinin Yemen’de çok asil ve zengin bir aile olduğunu onlara hatırlattı; ama onlar Zeyd’in Mekke’ye köle olarak geldiğini söylediler ve kızlarını Hz. Zeyd’e vermek istemediler.
Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in tavsiye ve nasihatlarına rağmen Zeyneb Binti Cahş ve ailesi Hz. Zeyd’i kabul etmeyince Allah Ahzâb Sûresi 36. Âyet’i indirdi ve resulüne karşı nasıl bir teslimiyet içinde olmaları gerektiğini bütün kullarına beyan etti.
“Allah ve resulü bir işe hükmettiği zaman, mü’min olan bir erkek ve mü’min olan bir kadın için o işte kendi isteklerine göre seçme hakkı yoktur. Her kim de (bu hakkı kendinde görerek) Allah’a ve resulüne isyan ederse şüphesiz ki o, apaçık bir dalâlet ile (sırât-ı mustakîmden) sapmış oldu.”
Hz. Zeyneb (r.a.) ve ailesi, Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in hükmü karşısında mü’minlere fikir beyan etmeyi yasaklayan âyet nazil olunca, yaptıkları yanlışı anladılar ve söylediklerine pişman olup tövbe, istiğfar ettiler. Sonra da Zeyneb (r.a.), Hz. Zeyd’le evlenmeyi kabul etti. Böylelikle nikâhları kıyıldı ve evlendiler; ama evliliklerinden kısa bir süre sonra aralarında bazı sorunlar yaşanmaya başladı. Bu yüzden Hz. Zeyd daha evliliğinin ilk aylarında Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in mübarek huzuruna geldi ve eşinden boşanmak istediğini söyledi. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz ise onun bu isteğini kabul etmedi ve ona “eşini yanında tut, bırakma”87 buyurdu.
