HÜZÜN YILI
Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in çocuk yaştan itibaren yanında yetiştiği, hanımına “anne” diye hitap ettiği ve Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e ilk zamanlarından beri yardım eden Ebû Tâlib 620 yılında, seksen yedi yaşında vefat etti. Birkaç gün içinde ise “kadınların en hayırlısı” buyurduğu Hz. Hatice (r.a.) Annemiz altmış beş yaşında iken rahmet ederek ebediyete intikal etti.
Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in en sıkıntılı zamanlarında sorgusuz, sualsiz onun arkasında duran, iman edenlerin ilki olarak tüm mal varlığını Allah resulünün yoluna adayan, fedakârlığı, şefkati ve hizmetiyle bütün mü’minlere annelik yapan, Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in tebliğ ettiği İslam’ı ilk öğrenen ve öğreten Hz. Hatice Annemiz’in vefatıyla birlikte bu yıla Hüzün Yılı adı verilmiştir.
Hz. Hatice (r.a.) Annemiz’in Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e teslimiyeti ve hizmeti o kadar özeldi ki Efendimiz onun hakkında “Allah bana Hatice’den daha hayırlı bir eş vermedi. Kimse bana iman etmezken, herkes beni yalanlarken o bana iman edip beni destekledi”55 demiş, Hatice Annemiz’in Allah katında ne kadar kıymetli olduğunu anlatırken de “kendi zamanındaki kadınların en hayırlısı İmran’ın kızı Meryem’di. Bu ümmetin en hayırlı kadını ise Hatice’dir”56 buyurmuştur.
Hz. Hatice (r.a.) Annemiz’in cenaze namazını bizzat Resulullah (s.a.v.) Efendimiz kıldırdıktan sonra mübarek naaşı, Ebû Tâlib’in de defnedildiği Cennet’ül Mualla dediğimiz Hacun Kabristanı’na defnedilmiştir.
