close

İLK ŞEHİD AİLE

Yasir, Yemen’de Ans kabilesinin Yâm koluna mensuptu, kardeşi kaybolunca onu bulmak için Yemen’den çıkıp Mekke’ye geldi ve burada Benî Mahzûm kabilesinden Ebû Huzeyfe’nin himayesine girdi. Ebû Huzeyfe de yaptığı hizmetlerden dolayı bir müddet sonra onu câriyesi Sümeyye ile evlendirdi, onların bu evliliklerinden Hz. Ammâr Bin Yasir (r.a.) ile Hz. Abdullah (r.a.) dünyaya geldi.

Fahr-i Kâinat Resulullah (s.a.v.) Efendimiz, Dâr’ul Erkam’da Allah’ın vahyini yaydığı sırada Hz. Ebubekir (r.a.)’ın vesilesiyle başta Ammar Bin Yasir olmak üzere bütün Yasir Ailesi hidâyet nûruyla şereflenip iman ettiler.

Yasir Ailesi Mekke’de nüfuzları ve kendilerini koruyacak güçlü akrabaları olmadığından Mekkeli müşriklerin ağır zulmü ve işkencesi altında dinlerinden dönmeye zorlandılar; ancak çektikleri onca işkencelere rağmen yine de küfre düşmediler. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz de onların bu durumunu görünce onlar için Allah’a dua etti ve sabretmelerini onlara teskin etti.

Yasir Ailesi’ne işkence edenlerin başında Mekke müşriklerinin en acımasızı olan Ebû Cehil geliyordu. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’i inkâr etmesi için Hz. Sümeyye Annemiz’e işkence ettiği bir günde, Sümeyye Annemiz kesin bir şekilde dininden dönmeyeceğini ve Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in Allah’ın resulü olduğunu söyleyince, Ebû Cehil eline geçirdiği mızrağı Sümeyye Annemiz’e saplayarak onu şehid etti. Böylece Hz. Sümeyye Annemiz Allah yolunda şehadete eren ilk hanım sahabe oldu. Aynı gün içinde eşi Yasir, kısa bir süre içinde ise oğlu Abdullah da müşriklerin işkenceleri altında şehid edildi.

Şehid edilen anne, baba ve kardeşi gibi çeşitli zulüm ve işkencelere maruz kalan Ammar Bin Yasir de müşrikler tarafından sürekli küfre zorlandı. Yine bir işkence sırasında artık dayanamayarak, müşriklerin dediğini tekrarlayıp Lât ve Uzzâ’yı kabul ettiğini, Allah’ın resulünü ise inkâr ettiğini belirtti. Ammar Bin Yasir’in dinden döndüğünü sanan müşrikler de onu serbest bıraktılar. O ise yaptığına çok pişman oldu ve dinden çıktığını düşünürek Fahr-i Kâinat Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in mübarek huzuruna gelip “ya Resulullah! Ben helâk oldum” dedi.

Ammar Bin Yasir’in anlattıklarını dinleyen Efendimiz, ona müşriklerin sözlerini tekrarlarken kalbinin ne hâlde olduğunu sordu. Ammar, kalbinde hiçbir değişiklik olmadığını ve hâlâ Allah’a, resulüne iman ettiğini söyledi. O zaman Resulullah (s.a.v.) Efendimiz, Ammar Bin Yasir’e korkulacak bir şey olmadığını, hatta bir daha aynı durumla karşılaşırsa tekrar müşriklerin istediği gibi konuşabileceğini söyledi ve ona duada bulundu.

Ammar Bin Yasir’in yaşadığı bu olay hakkında Allah “kalbi iman ile mutmain olduğu hâlde (inkâra) zorlanan müstesna, kim iman ettikten sonra Allah’ı inkâr eder ve böylece kim göğsünü küfre açarsa işte Allah’ın gazabı onların üzerine iner ve onlar için büyük bir azap vardır”36 âyetini buyurmuştur.

“(Ey mü’minler!) Yoksa siz, sizden önce gelip geçen (ümmet)lerin başına gelenler sizin de başınıza gelmeden (kolayca) cennete gireceğinizi mi sandınız? Onlara öyle (katlanılmaz) darlıklar ve sıkıntılar dokunmuş ve öyle sarsılmışlardı ki resul(leri) ve onunla beraber iman edenler, ‘Allah’ın yardımı ne zaman’ diyecek kadar. Dikkat edin, muhakkak ki Allah’ın yardımı çok yakındır.”37

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Nahl /106 ↩
  2. Bakara /214 ↩