close

20.Bölüm (ZUMER - MU’MİN SÛRELERİ)

EUZUBİLLAHİMİNEŞŞEYTANİRRACİM BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

Elhamdulillahi rabbil âlemin esselatu vesselamu aleyke ya seyyidel evveline vel ahirin ve ila cemiil enbiyayi vel murselin ve ila cemiil evliyayi vel hamdulillahi rabbil âlemin.

Rabbimizin bize indirdiği ayetlere tövbeyle, istiğfarla, duayla, hamdla, şükürle, tesbihle, tekbirle cevap vermeye çalışıyoruz. Elbette ki bunu yapmada bir amacımız, gayemiz vardır. Gayemiz; Allah’a olan imanımızı, Allah ile olan ahdimizi, sözümüzü, misakımızı tazelememizdir.

Allah’ın bize vahyettiğini bütün gönlümüzle kabul edip cevap veremiyorsak o hâlde bir sorun var demektir; yani gönlümüzü açamadık, “rabbim bunu bana söylüyor” diyemedik demektir. Bunun için “Ayetlere Dua ve İstiğfarla Cevaplar” sohbetimizde gönlümüzü açıp “rabbim bunu bana söylüyor, benim buna cevap vermem” lazım diyecek, aynı zamanda ayetlere bütün samimiyetimizle, bütün ihlâsımızla gönlümüzden cevap vermeye çalışacağız inşallah.

EUZUBİLLAHİMİNEŞŞEYTANİRRACİM BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

zumer sûresi

Tenzîlul kitâbi minallâhil azîzil hakîm:948 “Bu kitap aziz ve hakim olan Allah’ın, (hikmetiyle) katından indirdiği kitaptır.” Allah bu kitabı size hikmeti öğretsin ve şerefinizi bahşetsin diye indirmiştir. Kitabımız bize hikmeti öğretmediyse, Allah’ın muradını anlatmadıysa, bu kitapla Allah’ın muradını öğrenemediysek, öğrenip Allah ile beraber olmaktan, Allah’a âbd olmaktan, Allah’ın muradını anlamaktan dolayı Allah ile şereflenmediysek kitabımızı dinleyemedik, “bu kitap benim kitabımdır” diyemedik demektir.

Şimdiye kadar bunu söyleyemediysek bundan sonra söyleyeceğiz inşallah. Bu kitap, hakim ve aziz olan rabbimizin bize şerefimizi bahşetmesi için indirdiği hikmet dolu kitaptır. Ondan hikmeti öğrenip Allah’ın muradını anlayacağız inşallah. Kitabımızla şerefimizi bulacağız, Allah ile şerefleneceğiz inşallah.

İnnâ enzelnâ ileykel kitâbe bil hakk: “Şüphesiz biz bu kitabı sana hak ile indirdik.” Allah bu kitabı sana hak ile indirmiştir. Hakkın zıddı, batıldır. Batıl; boş, yalan, yanlış demek, hak ise Allah’ın muradını ortaya koyan şey demektir. Allah bu kitabı indirmişse mutlaka bir muradı vardır. Bu kitabı; kulları kendisini tanısın ve niçin yaratıldıklarını, Allah’ın kendilerinden ne istediğini anlasın diye indirmiştir. Fa’budillâhe muhlisan lehud dîn:949 “Bundan dolayı sadece Allah’a âbd ol (Allah’a kul ol), dini sadece ona (Allah’a) has kıl.” Din, Allah’ın dinidir, bu yüzden ona herhangi bir şeyi katma, ilave etme veya çıkarma! Din sadece Allah’a ait olsun; yani yaşadığın hayat sadece Allah’ın istediği, emrettiği, sevdiği gibi olsun. Böyle yaparsan Allah’a âbd olmuş, kulluğu sadece Allah’a yapmış olursun. Yoksa nefsine, şeytana kul olmaktan ya da birilerine yahut başka şeylere kul olmaktan kurtulamazsın.

E lâ lillâhid dînulhâlis: “Dikkat edin! Halis din ancak Allah’ındır.” Ya, Allah’a kul olur, dini Allah’a has kılarsın ya da karmakarışık bir şey yaşarsın. Eğer bir olan Allah’a âbd olmazsan kendine birçok ilahlar edinir, birçok ilaha âbd olursun.

Vellezînettehazû min dûnihî evliyâ’: “Allah’tan başka kendine dost edinenler (arayanlar).” Böyleleri Allah ile beraber, Allah’ın berisinde hem Allah’ı hem de başkalarını kabul eder; yani sanki başkaları da din hakkında, Allah hakkında söz hakkına sahipmiş gibi onları da Allah’ın dinine karıştırırlar.

Mâ na’buduhum illâ li yukarribûnâ ilâllâhi zulfâ: “Biz Allah’a yakın olalım diye (Allah’a yaklaşmak için) onlara âbd oluyoruz.” Onlara neden böyle yapıyorsunuz, diye sorulsa derler ki: Biz bunları yaparken aslında Allah’a şirk koşmuyoruz, Allah’a yakın olalım diye, Allah’a yaklaşmak için onlara âbd oluyoruz. İnnallâhe yahkumu beynehum fî mâ hum fîhi yahtelifûn: “Muhakkak ki Allah ayrılığa düştükleri şeylerde aralarında hüküm verecektir.” İnnallâhe lâ yehdî men huve kâzibun keffâr:950 “Şüphesiz Allah yalancı ve inkârcıları doğru yola iletmez.” Yani herhangi biri için “bu da dinde, hayat hakkında, her konuda söz söyleme hakkına sahiptir” dediysen onu Allah’a ortak koştun, Allah’ın berisinde, Allah ile beraber onu veli edinmiş oldun.

Lev erâdallâhu en yettehıze veledenlestafâ mimmâ yahluku mâ yeşâ’: “Eğer Allah bir çocuk edinmek isteseydi, yarattıklarından dilediğini seçerdi.” Subhânehu, huvallâhul vâhıdul kahhâr:951 “O (Allah) bundan münezzehtir. O, vahid ve kahhar olan Allah’tır.” Allah isimlerinde, sıfatlarında bir olandır, bununla beraber hükmü kahredicidir, hiç kimse onun hükmü karşısında kıpırdayamaz, herhangi bir iddiada, herhangi bir fikir beyanında bulunamaz. Kâfirler bunun dışındadır. Biri Allah’ın hükmü karşısında fikir beyan edip bir şeyler söylüyorsa kâfirdir, Allah’a şirk koşmuştur.

İn tekfurû fe innallâhe ganiyyun ankum: “Eğer siz (bu şekilde) kâfir olursanız şüphesiz Allah sizden müstağnidir (Allah’ın size ihtiyacı yoktur).” Ve lâ yerdâ li ıbâdihil kufr: “Ama o (Allah) kulları için küfre razı olmaz.” Allah, kulu için hidayete razı olur, kulu için halife olmasına, Hz. İnsan olmasına, cennetlik olmasına, kendisine dost olmasına razı olur.

Evet, Allah, kulu için küfre razı olmaz; ama ona tercih hakkını da vermiştir. Ve in teşkurû yerdahu lekum: “Eğer şükrederseniz o sizin için razı olur (sizden razı olur).” Allah’ın verdiğine, Allah’ın emrettiğine, Allah’ın gönderdiği peygambere, Allah’ın vahyine şükreder “bu dosdoğrudur, bu güzeldir, bu teşekküre layıktır, en büyük nimet budur” derseniz işte, Allah buna razıdır, bundan dolayı sizden de razı olur. Ve lâ teziru vâziratun vizra uhrâ: “Hiçbir günahkâr bir başkasının vebalini taşıyamaz.” Summe ilâ rabbikum merciukum: “Sonra mutlaka dönüşünüz rabbinizedir.” Fe yunebbiukum bimâ kuntum ta’melûn: “Ve o size yaptıklarınızı haber verir.” İnnehû alîmun bi zâtis sudûr:952 “O, herkesin, gönlünde (göğsünde) neyi gizlediğini bilendir.”

Ve izâ messel insâne durrun deâ rabbehu munîben ileyh: “İnsana bir zarar dokunduğu zaman rabbine yönelerek dua eder.” Summe izâ havvelehu ni’meten minh: “Sonra (Allah) lütfundan ona bir nimet verdiği zaman.” Nesiye mâ kâne yed’û ileyhi min kabl: “Daha önceden ona yaptığı duayı unutur.” Ve ceale lillâhi endâden li yudılle an sebîlih: “(Ve sanki rabbine hiç yalvarmamış gibi) Onun yolundan saptırmak için Allah’a şirk koşmaya başlar.” İnsan dara düşünce rabbine yalvarır; ama darlık ondan gidince bu defa “bundan kurtulmayı ben başardım” der veya “falanca bana yardım ettiği için bu darlığı, bu sıkıntıyı atlattım” der. İnsanın “ben hastaydım, doktor beni iyileştirdi” demesi de buna dâhildir.

Biri herhangi bir konuda dara düştüğünde rabbine yalvarıp sonra o darlıktan kurtulduğunda kurtulma sebebine bakarsa bu durumda sebebi Allah’a şirk koşmuş, Allah ile denk tutmuş olur. Onun bu hâli, bu tavrı hem onu yoldan saptırır hem de o kişi bu tavrıyla başkalarını Allah yolundan saptırır. Kul temetta’ bi kufrike kalîlâ: “(Böyle olana) De ki: Bu küfrünle biraz zevklen bakalım.” İnneke min ashâbin nâr:953 “Muhakkak ki sen cehennem ehlindensin.” Böyle yapanlar cehennem ehlindendir.

Em men huve kânitun ânâel leyl: “Yoksa o, gece vaktinde ibadet eden kimse gibi midir?” Sâciden ve kâimen yahzerul âhırah: “Secde ederek ve kıyamda durarak ahiretten korkan (kimse gibi midir)?” Ve yercû rahmete rabbih: “Ve rabbinin rahmetini uman (kimse gibi midir)?” Kul hel yestevîllezîne ya’lemûne vellezîne lâ ya’lemûn: “De ki: Hiç bilen kimselerle bilmeyen kimseler bir olur mu?” İnnemâ yetezekkeru ulûl elbâb:954 “Ancak gönül sahipleri bunu düşünür (anlar).” Gönlünü kullanmayanlar, gönül ehli olmayanlar bunu anlamaz.

Kul yâ ıbâdıllezîne âmenûttekû rabbekum: “De ki: Ey iman eden kullarım! Rabbinize karşı takva sahibi olun.” Lillezîne ahsenû fî hâzihid dunyâ haseneh: “Bu dünyada güzel iş yapanlara mutlaka güzellik vardır.” Allah dünyada güzel iş yapanlara mutlaka mükafatını verir. Ve ardullâhi vâsiah: “Allah’ın arzı geniştir.” İnnemâ yuveffes sâbirûne ecrahum bi gayri hisâb:955 “Muhakkak ki o (Allah) sabredenlere mükâfatı hesapsız olarak verir.”

Allah bir sevabın karşılığında en az bire on, bire yedi yüz, bire bin veya hesapsız verir.956 Demek ki nimetin karşılığının hesapsız olabilmesi için şart sabretmekmiş! Bu yüzden Allah sabredenlere mükâfatlarını hesapsız verdiğini buyurdu.

Dara düştüğümüzde rabbimize yalvarıp yakardıysak Allah bizden darlığı, sıkıntıyı giderdikten sonra ise onu unuttuysak, sanki hiç dua etmemiş gibi ondan yüz çevirdiysek, ona verdiğimiz sözü yerine getirmediysek bunun için rabbimizden af diliyor, mağfiret diliyoruz. Allah bizi gece vakitleri kalkıp kıyamda duran, secdeye kapanan, daima itaat hâlinde olan kullarından eylesin. Allah bizi bilmeyen cahillerden değil bilenlerden eylesin. Allah bizi gönül sahibi olan, gönlünü kullanan kullarından eylesin. Allah bizi mükâfatını hesapsız olarak verdiği kullarından eylesin inşallah.

Kul innî umirtu en a’budallâhe muhlisan lehud dîn: “De ki: Muhakkak ki ben onun (Allah’ın) dinine ihlasla sarılarak Allah’a âbd olmakla emrolundum.” Ve umirtu li en ekûne evvelel muslimîn: “Ben Müslümanların ilki (önderi, öncüsü) olmakla emrolundum.” Kul innî ehâfu in asaytu rabbî azâbe yevmin azîm: “De ki: Şayet ben rabbime isyan edersem o büyük günün (Kıyamet gününün) azabından korkarım.” Kulillâhe a’budu muhlisan lehu dînî:957 “De ki: Ben dinimde ihlas ile ancak Allah’a ibadet edenlerdenim (bir tek ona âbd olanlardanım).”

Fa’budû mâ şi’tum min dûnih: “(De ki onlara) Siz de ondan başka dilediğinize tapın.” Dilediğinize âbd olun, Allah’tan başka neye âbd oluyorsanız olun. Kul innel hâsirîne ellezîne hasirû enfusehum ve ehlîhim yevmel kıyâmeh: “(Bir de) De ki: Hüsrana düşenler, Kıyamet günü kendi kendilerine ve ailelerine yazık edenlerdir.” E lâ zâlike huvel husrânul mubîn:958 “Dikkat edin! İşte, asıl zarar (asıl hüsran) budur.”

Lehum min fevkıhim zulelun minen nâri ve min tahtihim zulel: “(Kıyamet günü) Onların (kaybedenlerin) üstlerinden ve altlarından zulmetten (ateşten) tabakalar vardır.” Zâlike yuhavvifullâhu bihî ıbâdeh: “İşte, Allah, kullarını bununla uyarıp ikaz ediyor (bununla korkutup tehdit ediyor).” Yâ ıbâdi fettekûn:959 “Ey kullarım! Artık (bana karşı) takva sahibi olun.”

Allah bizi sadece kendisine âbd olanlardan eylesin. Müslümanlara, mü’minlere önder eylesin, imam eylesin, öncü eylesin. Allah bizi dini Allah’a has kılarak Allah’a ihlasla âbd olanlardan eylesin inşallah.

Vellezînectenebût tâgûte en ya’budûhâ: “Tağuta âbd olmaktan kaçınanlar.” Ve enâbû ilâllâhi lehumul buşrâ: “Ve Allah’a yönelenler için müjde vardır.” Fe beşşir ibâd: 960 “Kullarımı müjdele!”

Ellezîne yestemiûnel kavle fe yettebiûne ahseneh: “Onlar ki (o kullarım ki) sözü dinlerler (sözümü dinlerler sonra başkalarının sözüne değil de) en güzele (en güzel olan sözüme) tabi olurlar.” Ulâikellezîne hedâhumullâh: “İşte, onlar Allah’ın hidayet verdiği kimselerdir.” Ve ulâike hum ulûl elbâb:961 “Gönül sahipleri de (akıl sahipleri de, aklını kullananlar da) onlardır.”

Allah bizi aklını kullanan gönül sahiplerinden eylesin. Allah bizi hidayet üzere olanlardan eylesin. Sözün en güzeline, Allah’ın kelamına uyanlardan eylesin. Allah bizi başkalarının sözünü Allah’ın sözüne tercih edenlerden eylemesin inşallah.

E fe men hakka aleyhi kelimetul azâb: “Hakkında azap sözü gerçekleşmiş kimseyi.” E fe ente tunkızu men fîn nâr:962 “Ve ateşte olanı sen mi kurtaracaksın!” Yani “başkasının sözünü Allah’ın sözüne tercih edenlerin üzerine azap sözü hak olmuştur. Onu sen mi ateşten kurtaracaksın, onu ateşin içinden sen mi çıkaracaksın! Onlar kendilerini bile bile o ateşe atarlar. İşlerine geldiği için rablerini dinlemeyip başkalarını dinlerler.”

Lâkinillezînettekav rabbehum: “Ama rablerine karşı takva sahibi olanlara ise.” Lehum gurafun min fevkıhâ gurafun mebniyyetun tecrî min tahtihâl enhâr: “(Cennette) Üst üste konmuş, altlarından nehirler akan köşkler vardır.” Va’dallâh: “Bu, Allah’ın (onlara) va’didir.” Lâ yuhlifullâhul mîâd:963 “Allah va’dinden caymaz.”

E fe men şerahallâhu sadrahu lil islâm: “Allah kimin kalbini İslam’a açmışsa.” Fe huve alâ nûrin min rabbih: “O (kul) rabbinden (rabbi katında) bir nur üzere değil midir!” O, rabbinin nuru üzeredir. Fe veylun lil kâsiyeti kulûbuhum min zikrillâh: “Yazıklar olsun Allah’ın zikrine karşı kalpleri katılaşmış olanlara!” Ulâike fî dalâlin mubîn:964 “İşte, onlar apaçık dalâlet içindedirler.” Allah kimin kalbini İslam’a açmışsa o kul rabbi katında nur üzeredir. Nur; Allah’ın vahyidir, ayetleridir. Bununla beraber Allah böyle birinin gönlüne de vahyeder; çünkü o kul rabbinin ayetlerine, rabbinin ipine sarılmıştır. Böyle olmayanların kalbi ise Allah’ın zikrine karşı katıdır, “Allah” diyemez, Allah’ın hesabını yapıp “Allah ne der” diyemezler. Bunlar nur üzere olmayıp dalâlette olanlardır.

Allâhu nezzele ahsenel hadîsi kitâben muteşâbihen mesâniy: “Allah sözün en güzelini, birbiriyle uyumlu ve bıkılmadan tekrar tekrar okunan bir kitap olarak indirdi.” Allah, kitabı en güzel kelamla, en güzel benzetmelerle, en güzel övgülerle misaller verip indirdi. Bunu anlayanlar nur üzere olanlardır. Takşaırru minhu culûdullezîne yahşevne rabbehum: “Rablerinden korkanların ondan (bu kitabın etkisinden) derileri ürperir.” Summe telînu culûduhum ve kulûbuhum ilâ zikrillâh: “Sonra Allah’ın zikriyle derileri ve kalpleri yumuşar.” Onların, rablerine karşı haşyetten dolayı derileri ürperir sonra Allah’ın zikriyle derileri ve kalpleri yumuşar. Zâlike hudallâhi yehdî bihî men yeşâ’: “İşte bu, Allah’ın hidayetidir. Onunla dilediği kimseyi doğru yola hidayet eder.” Ve men yudlilillâhu fe mâ lehu min hâd:965 “Allah kimi de dalâlette bırakırsa artık ona hidayet verecek hiç kimse yoktur.” Bunun dışında kalanlar şaşkınlıktadır, dalâlettedir ve onlara hidayet verecek hiç kimse de yoktur.

Allah gönlümüzü, kalbimizi zikrine karşı yumuşayanlardan eylesin. Allah bizi aşkla, muhabbetle “Allah” diyenlerden, Allah’ın vahyine karşı gönlü, kalbi yumuşak olanlardan eylesin. Allah bizi rabbinin zikrini, vahyini, “Allah” demeyi duyunca, “Allah” deyince kalbi, derisi ürperen kullarından eylesin. Allah bizi rabbinden haşyet duyan kullarından eylesin. Allah bizi kalpleri Allah’ın zikrinden katılaşmış olanlardan, “Allah” diyemeyenlerden eylemesin. Allah bizi “Allah” derken zorlanan kullarından eylemesin. Allah bizi katında bir nur üzere olanlardan, kalbini İslam’a açtığı kullarından eylesin inşallah.

E fe men yettekî bi vechihî sûel azâbi yevmel kıyâmeh: “(O mü’minler, hidayet üzere olanlar) Kıyamet günü azabın kötülüğünden yüzünü koruyan gibi olur mu hiç!” Ve kıyle liz zâlimîne zûkû mâ kuntum teksibûn:966 “O zalimlere denilecek ki: Kazandığınızı (azabı) tadın.”

Kezzebellezîne min kablihim: “Onlardan öncekiler de yalanlamışlardı.” Fe etâhumul azâbu min haysu lâ yeş’urûn: “Böylece azap onlara hiç ummadıkları yerden geldi.” Onlardan öncekiler de yalanlamışlardı ve hepsi beraber azabı hak etti. Fe ezâkahumullâhul hızye fîl hayâtid dunyâ: “Böylece Allah onlara dünya hayatında zilleti tattırdı.” Ve le azâbul âhırati ekber: “Ahiret azabı ise daha büyüktür.” Lev kânû ya’lemûn:967 “Keşke bilselerdi.” Elbette ki bilmiş olsalardı ahiretin azabı hem daha büyük, hem daha şiddetlidir, hem de daimidir, ebedidir.

Ve lekad darabnâ lin nâsi fî hâzâl kur’âni min kulli mesel: “And olsun ki biz bu Kur’an’da insanlara her türlü misali verdik.” Leallehum yetezekkerûn:968 “Olur ki tezekkür ederler (düşünürler, hatırlarlar).” Tezekkür, hatırlamak demektir. Bilmediğimiz bir şeyi hatırlayamayız. Allah “olur ki hatırlarlar” buyurduysa o hâlde önceden biliyormuşuz; yani, Allah onu fıtratımıza yazmıştır. Bu yüzden fıtratımızdakini hatırlamamız gerekir. İşte, Allah’ın ayetleri bize bizdekini hatırlatır.

Fe men azlemu mimmen kezzebe alâllâh: “Allah’a karşı yalan uydurandan daha zalim kim vardır!” Ve kezzebe bis sıdkı iz câeh: “Ve doğru kendisine geldiğinde onu yalan sayandan (daha zalim kim vardır)!” Doğru kendisine geldiğinde, Allah’ın ayetleri kendisine geldiğinde onu yalan sayandan, bununla beraber din adına, Allah adına bir şeyler söyleyip Allah’a yalan iftira atandan daha zalim kim vardır! E leyse fî cehenneme mesven lil kâfirîn:969 “Cehennemde kâfirlere yer mi yok!”

Allah bizi Allah’ın ayetlerini dinledikten, anladıktan, doğru kendisine geldikten sonra Allah’a iftira atanlardan eylemesin. Allah bizi zalimlerden eylemesin. Allah bizi Allah’ın ayetlerini duyduğu, anladığı hâlde anlamamış gibi yapanlardan eylemesin. Allah bizi Allah’ın söylemediği bir şeyi Allah’a yalan yere iftira atıp “bunu Allah söylemiş, Allah böyle seviyor, Allah böyle istiyor” diyenlerden eylemesin inşallah!

Vellezî câe bis sıdkı ve saddeka bih: “Doğruyu getiren ve onu tasdik edenler yok mu!” Ulâike humul muttakûn:970 “İşte, onlar muttaki olanlardır.” Demek ki muttaki olabilmek için hem doğruyu tasdik etmek hem de doğruyu getirmek, taşımak gerekiyormuş! Şayet doğruyu kabul etmedik, tasdik etmedik, bununla beraber onu taşımadıysak Allah’a karşı muttaki olamamışız; yani sorumluluğumuzu yerine getirememişiz demektir.

Allah bizi muttakilerden eylesin. Allah bizi doğruyu, hakkı, hakikati tasdik edenlerden, hakkı, hakikati, Allah’ın vahyini taşıyanlardan eylesin inşallah.

Lehum mâ yeşâûne inde rabbihim: “Onlar için rablerinin katında ne dilerlerse vardır.” Zâlike cezâul muhsinîn: “İşte, güzel olanların (güzel yapanların) mükâfatı budur.” Li yukeffirallâhu anhum esveellezî amilû: “Böylece Allah onların önceden işledikleri en kötü günahlarını bile örtecek.” Ve yecziyehum ecrahum bi ahsenillezî kânû ya’melûn:971 “Ve onların yaptığı amelleri en güzeliyle mükâfatlandıracak.” Allah dilerse bütün günahları örter ve kuluna o günahları hiç işlememiş gibi muamele eder.

Allah bizi en kötüsü dâhil işlediği bütün günahları, örttüğü kullarından eylesin. Allah bizi güzel yapanlardan, muhsinlerden eylesin. Allah bizi rabbine itaat eden, vekil olarak Allah’ı kabul eden kullarından eylesin. Allah bizi rabbini kendisine kâfi görenlerden eylesin inşallah.

E leysallâhu bi kâfin abdeh: “Allah, kuluna kâfi değil midir?” Ve yuhavvifûneke billezîne min dûnih: “Onlar seni ondan (Allah’tan) başka şeylerle korkutuyorlar.” Ve men yudlilillâhu fe mâ lehu min hâd:972 “Allah kimi saptırırsa artık ona hidayet verecek kimse yoktur.” Allah, kuluna kâfidir. Kim, Allah’ın yolundan saparsa hiç kimse onu hidayete erdiremez. Allah’ın yolundan başka bütün yollar dalâlettir, bütün yollar uçurumdur, bütün yollar cehenneme gider!

Ve men yehdillâhu fe mâ lehu min mudıll: “Allah kime de hidayet verirse onu saptıracak kimse yoktur.” E leysallâhu bi azîzin zîntikâm:973 “Allah aziz ve intikam sahibi değil midir!” Biri Allah’ı, Allah’ın vahyini kabul etmezse Allah onun için “ilahlık benim hakkımdır. Sen benim hakkıma nasıl öyle göz diktin, benim vahyim karşısında kibirlenip ‘ben de biliyorum’ dedin” der ve onu rezil rüsva edip süründürür. Bir de isimlerine sahip çıktığı için ondan intikam alır ve sadece ahirette değil dünya hayatında da onu zelil eder.

Kul hasbiyallâh: “De ki: Allah bana yeter.” Aleyhi yetevekkelul mutevekkılûn:974 “Tevekkül edenler ona (Allah’a) tevekkül etsinler.” Tevekkül edilmeye layık olan, güvenilmeye layık olan Allah’tır. Başka şeylere güvenmeyin, tevekkül etmeyin sadece Allah’a tevekkül edin, buyurdu Allah.

İnnâ enzelnâ aleykel kitâbe lin nâsi bil hakk: “Biz bu kitabı sana insanlar için hak ile (hükmedesin diye) indirdik.” Herkese hakkı, hakikati öğretesin, herkes hakkın, doğrunun ne olduğunu öğrensin diye bu kitabı indirdik. Fe men ihtedâ fe li nefsih: “Kim (bu kitapla, bu hakla) hidayete ererse kendi nefsi için (kendisi için) hidayete ermiş olur.” Ve men dalle fe innemâ yadıllu aleyhâ: “Kim de saparsa (dalâlette kalırsa, dalâleti tercih ederse) o da kendi aleyhinde dalâlette kalmış olur.” Ve mâ ente aleyhim bi vekîl:975 “Sen onların üzerinde vekil değilsin.” Sen onların vekili değilsin. Ben ona tercih etme hakkı vermişim, tercih onundur.

Kul lillâhiş şefâatu cemîa: “De ki: Bütün şefaat Allah’a mahsustur.” Lehu mulkus semâvâti vel ard: “Göklerin ve yerin mülkü onundur.” Summe ileyhi turceûn:976 “Sonra ona döndürüleceksiniz.”

Ve izâ zukirallâhu vahdehuşmeezzet kulûbullezîne lâ yu’minûne bil âhırah: “Allah’ı bir olarak zikrettiğinde ahirete iman etmeyenlerin kalpleri ikrah eder.” Allah’ın birliğini söylediğinde; yani bütün mülkün Allah’a ait olduğunu, söz hakkının Allah’a ait olduğunu söylediğinde ahirete iman etmeyenler bundan tiksinir ve bu sözünü sevmezler. Ve izâ zukirellezîne min dûnihi izâ hum yestebşirûn:977 “Ama Allah’tan başka şeyler zikredildiği zaman sevinirler.” Böyleleri Allah’ın bir olarak zikredilmesini sevmezler, bundan ikrah edip tiksinirler; ama Allah’tan başka şeyler zikredildiğinde buna sevinirler.

Allah bizi Allah zikredildiğinde sevinen, muhabbet alan kullarından eylesin. Allah’ın vahid olduğunu, bütün güzelliğin, esmanın Allah’a ait olduğunu bilen ve Allah zikredildiğinde sevinen, razı olan, gönlü muhabbetle dolan kullarından eylesin. Allah bizi Allah’tan başkalarının zikredilişinden tiksinen kullardan eylesin inşallah.

Fe izâ messel insâne durrun deânâ: “İnsana bir zarar dokunduğunda bize yalvarır.” Summe izâ havvelnâhu ni’meten minnâ: “Kendisine tarafımızdan bir nimet lütfettiğimiz zaman da.” Kâle innemâ ûtîtuhu alâ ilm: “Bu ancak benim ilmim (bilgim) sayesinde bana verildi (yani bunu ben kazandım), der.” Bel hiye fitneh: “Hayır, o bir imtihandır.” Ve lâkinne ekserahum lâ ya’lemûn:978 “Ama çoğu bunu bilmezler.” Allah verdikleriyle onları imtihan eder; ama çoğu bunun imtihan olduğunu anlamaz!

Kad kâlehâllezîne min kablihim: “Onlardan öncekiler de bunu söylemişlerdi.” Fe mâ agnâ anhum mâ kânû yeksibûn: “Ama kazandıkları şeyler onlara bir fayda sağlamadı.” Fe esâbehum seyyiâtu mâ kesebû: “Sonunda yaptıkları kötülüğün karşılığı kendilerine isabet etti.” Vellezîne zalemû min hâulâi se yusîbuhum seyyiâtu mâ kesebû:979 “Onlardan da zulmedenlerin işledikleri kötülükler başlarına gelecektir.” Ve mâ hum bi mu’cizîn: “Ve onlar (Allah’ı) aciz bırakamazlar.” Çünkü onlar kendilerine zulmetmişlerdi, onlar zalimdi.

E ve lem ya’lemû ennallâhe yebsutur rızka li men yeşâ’: “Bilmiyorlar mı Allah dilediği kimsenin rızkını genişletir!” Ve yakdir: “Ve (dilediğinin de) kısar.” İnne fî zâlike le âyâtin li kavmin yu’minûn:980 “Muhakkak ki bunda iman eden bir kavim için ibretler vardır.” İman etmeyenler iman etmedikleri için bütün rızkın Allah’a ait olduğunu, Allah’ın, dilediğine rızkı genişletip dilediğine de daralttığını anlamazlar.

Allah bizi imtihan için bir sıkıntı verdiğinde sabreden kullarından eylesin. Allah bize lütfundan bir nimet verdiği zaman da kendinden, ilminden, bilgisinden, çalışmasından değil de bunun bir imtihan olduğunu, Allah’ın bir lütfu olduğunu bilenlerden, buna iman edenlerden eylesin. Allah bizi “bu bana bilgim ve ilmim sayesinde verildi” diyenlerden eylemesin. Allah bizi Allah’ın dilediği kuluna rızkı genişlettiğini, dilediğine de daralttığını bilen ve buna iman eden kullarından eylesin inşallah.

Kul yâ ıbâdiyellezîne esrefû alâ enfusihim: “De ki: Ey nefisleri için (kendileri için) aşırı gitmiş olan kullarım!” Lâ taknetû min rahmetillâh: “Allah’ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin.” İnnallâhe yagfiruz zunûbe cemîâ: “Şüphesiz Allah bütün günahları mağfiret eder (hiç olmamış gibi siler).” İnnehu huvel gafûrur rahîm:981 “Çünkü o (Allah) ğafur ve rahimdir.” Günahın ne olursa olsun, kendini nerde harcamış olursan ol, Allah’ın rahmetinden umudunu kesme; çünkü o senin rabbindir ve bütün günahları mağfiret edendir. O hâlde rabbine dön! Dön ve tövbe et ki Allah ğafur ve rahimdir.

Ve enîbû ilâ rabbikum ve eslimû lehu min kabli en ye’tiyekumul azâb: “Başınıza azap gelmeden (ölüm anı gelmeden) önce rabbinize dönün ve ona (rabbinize) teslim olun.” Summe lâ tunsarûn:982 “Sonra size yardım edilmez.” Allah’tan yardım göremezsiniz. Tövbe edip Allah’a dönmez ve rabbinizden mağfiret dilemezseniz Allah’tan yardım göremeyeceğinizi bilin!

Vettebiû ahsene mâ unzile ileykum min rabbikum: “Rabbinizden size indirilenin en güzeline tâbi olun.” Min kabli en ye’tiyekumul azâbu bagteten ve entum lâ teş’urûn:983 “Sizin haberiniz olmadan, o azap size ansızın gelmeden önce.”

Haberiniz olmadan, o azap size ansızın gelmeden önce rabbinizden her ne indirilmişse o en güzele tabi olun. En güzel, rabbinizden indirilendir. Eğer böyle yapmazsanız Kıyamet günü nefsinize şöyle dersiniz En tekûle nefsun yâ hasratâ alâ mâ ferrattu fî cenbillâh: “Allah’a karşı kusur işlediğimden (haddimi aştığımdan) dolayı yazıklar olsun bana!” Ve in kuntu le mines sâhirîn:984 “Ben gerçekten (rabbimin ayetlerini) küçümseyenlerdenim (alay edenlerdenim).” Böyle demeden önce tövbe edin, rabbinizin size indirdiği o en güzele tabi olun.

Hangi konuda olursa olsun haddimizi aştıysak, rabbimize karşı aşırı gittiysek, nefsimizi, kendimizi kullanıp harcadıysak bunun için rabbimizden af diliyor, mağfiret diliyoruz.

Allah bizi rahmetinden umudunu kesenlerden eylemesin. Allah bizi rahmetinden ümitvar olanlardan eylesin. Allah’ın, küçük ve büyük bütün günahları mağfiret edeceğine iman edenlerden eylesin. Rabbinin ğafur ve rahim olduğuna iman edenlerden eylesin. Günahını Allah’ın rahmetinden, mağfiretinden büyük görenlerden eylemesin. Günahını Allah’a şirk koşup “benim günahım af olmaz” diyenlerden eylemesin. Allah bizi ayetlerinde emrettiği “rabbinize dönün, rabbinize teslim olun, azap başınıza gelmeden önce tövbenizi yapın” hitabına uyan kullarından eylesin. Rabbine dönüp, tövbe edip rabbine teslim olanlardan eylesin. Rabbinin indirdiği en güzele, en güzel söze tabi olanlardan eylesin. Allah bizi kendisine ölüm gelmeden, azap gelmeden önce, “bana yazıklar olsun” demeden önce tövbeyi nasip ettiği kullarından eylesin inşallah.

Ev tekûle lev ennallâhe hedânî le kuntu minel muttakîn:985 “Ya da (kendini harcayıp tövbe etmeyenler şöyle söyleyecekler) eğer Allah bana hidayet vermiş olsaydı elbette ki ben de muttakilerden olurdum.” Allah bana hidayet vermiş olsaydı muttakilerden olurdum demek; ben de Allah’a karşı sorumluluğumu kabul eder, gereğini yerine getirirdim demektir. Bunlar suçunu Allah’a atanlardır. Böyleleri hem yanlış yapmış, hem rabbini dinlememiş hem de bu yanlışını Allah’ın üzerine atıp “Allah bana hidayet vermedi, eğer hidayet vermiş olsaydı ben de muttakilerden olurdum” derler.

Allah sana peygamber göndermiş, kitap göndermiş, mü’min kardeşler göndermiş, hidayetçi göndermiş, imam göndermiş, Allah hidayeti daha nasıl versin! Sen rabbinden yüz çevirip ondan kaçtıysan, rabbine karşı geldiysen, rabbini ciddiye almadıysan suç senindir. Rabbin sana tercih etme hakkı verdiyse, seni bununla şereflendirdiyse bu suç mudur!

Ev tekûle hîne terâl azâbe lev enne lî kerraten: “Ya da azabı gördükleri zaman (diyecekler ki) keşke benim için bir kez daha (dönüş) olsaydı.” Fe ekûne minel muhsinîn: “Böylece muhsinlerden olsaydım.” Belâ kad câetke âyâtî fe kezzebte bihâ vestekberte: “(Onlara denecek ki) Hayır, sana benim ayetlerim gelmişti; ama sen onları yalanladın, sen (ayetlerimize karşı) büyüklendin.” Ve kunte minel kâfirîn:986 “Ve kâfirlerden oldun.”

Sen hakkı ve hakikati, Allah’ın sana vahyettiğini kabul edemedin, Allah’ın vahyine kibirlendin, büyüklendin, “ben daha iyi biliyorum, ben daha bilgiliyim, ben ne yapacağımı biliyorum” dedin, dolayısıyla kâfirlerden oldun.

Ve yevmel kıyâmeti terâllezîne kezebû alâllâhi vucûhuhum musveddeh: “Kıyamet günü Allah’a yalan isnad eden (Allah’ı dinlemeden Allah böyle istiyor, böyle seviyor, diyen) o kimselerin yüzlerinin simsiyah kesildiğini görürsün.” E leyse fî cehenneme mesven lil mutekebbirîn:987 “Kibirlenmiş olanlara (müstekbirlere) cehennemde yer mi yok!”

Allah bizi suçunu Allah’a atanlardan eylemesin. Allah bizi “Allah hidayet vermiş olsaydı biz de muttakilerden olurduk” ya da azabı gördüğünde “acaba geriye dönüş var mıdır, bu sefer güzel şeyler yaparım” diyenlerden eylemesin. Allah bizi rabbinin ayetleri kendisine geldiğinde “işittik ve itaat ettik” diyenlerden eylesin. Allah’ın ayetlerini yalanlayanlardan, ayetlere karşı büyüklenip, müstekbir davranıp kâfirlerden olanlardan eylemesin. Allah bizi o Kıyamet gününde yüzü simsiyah, kapkara kesilenlerden eylemesin. Allah bizi “cehennemde yer mi yok” hitabına muhatap olan kullarından eylemesin inşallah.

Ve yuneccîllâhullezînettekav bi mefâzetihim: “(Kıyamet günü) Kurtulacak olanlar (Allah’ın kendilerini selamete eriştirdiği kullar sadece) Allah’a karşı takva sahibi olan kullardır.” Lâ yemessuhumus sû’: “Onlara hiçbir fenalık dokunmaz.” Ve lâ hum yahzenûn:988 “Ve onlar mahzun da olmazlar.”

Allah bizi muttakilerden eylesin. Allah bizi o gün mahzun olmayan, korkmayan ve endişe etmeyen kullarından eylesin inşallah.

Ve lekad ûhıye ileyke ve ilâllezîne min kablik: “Şüphesiz sana ve senden öncekilere (bütün peygamberlere) de böyle vahyettim.” Le in eşrakte le yahbetanne ameluk: “ (Allah’a) Ortak koşarsan muhakkak ki amelin boşa gider.” Ve le tekûnenne minel hâsirîn: “Mutlaka hüsrana uğrayanlardan olursun.” Kim Allah’a şirk koşarsa onun ameli boşa gitmiş ve hüsrana uğramıştır. Belillâhe fa’bud ve kun mineş şâkirîn:989 “Tam tersine sen Allah’a âbd ol ve şükredenlerden ol.”

Allah bizi ameli boşa gidenlerden eylemesin, Allah’a şirk koşanlardan eylemesin inşallah.

Ve mâ kaderûllâhe hakka kadrihî: “Onlar Allah’ı hakkıyla takdir edemediler (Allah’ı anlayamadılar, tanıyamadılar).” Vel ardu cemîan kabdatuhu yevmel kıyâmeh: “Kıyamet günü yer tamamen onun tasarrufundadır (onun kabzasındadır).” Ves semâvâtu matviyyâtun bi yemînih: “Gökleri de (kâğıt tomarı gibi) dürmüştür ve o da onun kudret elindedir.” Subhânehu ve teâlâ ammâ yuşrikûn:990 “O (Allah) onların koştukları şirkten subhandır (münezzehtir, beridir) ve yücedir.”

Subhan olan rabbimize hamd olsun. Allah bizi rabbimize şirk koşmaktan muhafaza eylesin. Onun kudretini idrak edenlerden, hakkını gereği gibi takdir etmeye çalışanlardan eylesin. Rabbini El Esmau’l Husna’sından tanıyanlardan eylesin. Bütün mülkün ona ait olduğuna, Kıyamet gününde de tasarrufun bütünüyle ona ait olduğuna iman edenlerden eylesin. Allah bizi sadece kendisine âbd olanlardan ve şükredenlerden eylesin inşallah.

Ve nufiha fîs sûri fe saıka men fîs semâvâti ve men fîl ardı illâ men şâallâh: “(Kıyamet geldiğinde) Sur’a üfürülünce (o sesin şiddetinden) semada, arzda her ne varsa Allah’ın diledikleri müstesna hepsi ölecek.” Summe nufiha fîhi uhrâ fe izâhum kıyâmun yanzurûn:991 “Sonra ona (Sur’a) bir daha üfürülecek ve onlar (o ölmüş olanlar) yattıkları yerden kalkıp çevresine bakınacak (bakınmaya başlayacak, neler olduğunu anlamaya çalışacak).”

Ve eşrakatil ardu bi nûri rabbihâ: “(O gün) Yeryüzü rabbinin nuruyla aydınlanmıştır.” Ve vudıal kitâbu ve cîe bin nebiyyîne veş şuhedâ’: “Kitap konmuş, bununla beraber peygamberler ve şahitler getirilmiş olacak.” Ve kudıye beynehum bil hakk: “Ve aralarında hak ile (adaletle) hükmedilir.” Allah onlar arasında adaletle, hak ile hükmünü verecek. Ve hum lâ yuzlemûn: “Ve onlara (hiç kimseye) asla zulmedilmeyecek.” Ve vuffiyet kullu nefsin mâ amilet: “Herkese yaptığının karşılığı tamamen ödenecek.” Ve huve a’lemu bimâ yef’alûn:992 “Allah onların (herkesin) ne yaptığını en iyi bilendir.”

Vesîkallezîne keferû ilâ cehenneme zumerâ: “Kâfirler (hakkı, hakikati örtenler, Allah’a, Allah’ın nimetine, vahyine karşı nankörlük yapanlar) bölük bölük cehenneme sevk edilecek.” Hattâ izâ câuhâ futihat ebvâbuhâ: “Onlar oraya (cehenneme) varınca (cehennemin) kapıları onlara açılacak.” Ve kâle lehum hazenetuhâ e lem ye’tikum rusulun minkum: “Ve (cehennemin) bekçileri onlara diyecek ki: Sizin içinizden size resuller gelmedi mi?” Yetlûne aleykum âyâti rabbikum: “Size rabbinizin ayetlerini okumadılar mı?” Ve yunzirûnekum likâe yevmikum hâzâ: “Bugüne kavuşacağınızı (durumun böyle olacağını) anlatıp sizi uyarmadılar mı?” Kâlû belâ ve lâkin hakkat kelimetul azâbi alâl kâfirîn:993 “Onlar da ‘evet (geldiler)’ derler; ama kâfirlerin üzerine azap sözü (kelimesi) hak oldu (iş işten geçti).”

Kîledhulû ebvâbe cehenneme hâlidîne fîhâ: “Onlara denilecek ki: Cehenneme kapılarından girin hem de ebedi kalmak üzere.” Fe bi’se mesvâl mutekebbirîn:994 “İşte, (Allah’a karşı) kibirlenenlerin (müstekbir olanların) yeri ne kötüdür!”

Vesîkallezînettekav rabbehum ilâl cenneti zumerâ: “Rablerine karşı takva sahibi olanlar da o gün cennete bölük bölük sevk edilir.” Hattâ izâ câuhâ ve futihat ebvâbuhâ: “Oraya vardıklarında (cennetin) kapıları onlara açılır.” Ve kâle lehum hazenetuhâ selâmun aleykum tıbtum fedhulûhâ hâlidîn:995 “Ve o bekçiler onlara derler ki: Size selam olsun (Allah’ın selamı üzerinize olsun) tertemiz geldiniz (ne güzelsiniz)! Artık ebedi kalmak üzere cennete girin.”

Ve kâlûl hamdu lillâhillezî sadakanâ va’deh: “Ve (o cennetlikler) derler ki: Allah’a hamd olsun. O ki bize verdiği sözü yerine getirdi.” Allah kitabında, vahyinde her neyi söylemişse onun va’di haktır, doğrudur. Ve evresenâl arda netebevveu minel cenneti haysu neşâ’: “Ve bizi dilediğimiz yerinde oturacağımız bu cennet yurduna varis kıldı.” Fe ni’me ecrul âmilîn:996 “Güzel amel işleyenlerin ecri ne güzeldir!”

Ve terâl melâikete hâffîne min havlil arşı yusebbihûne bi hamdi rabbihim: “(Bir de o gün) Görürsün ki melekler arşın etrafını kuşatırlar, rablerini hamdla tesbih ederler.” Ve kudıye beynehum bil hakk: “Ve onların da aralarında hak ile hüküm verilmiştir.” Ve kıylel hamdu lillâhi rabbil âlemin:997 “Âlemlerin rabbi olan Allah’a hamd olsun, denir.” Demek ki meleklere de hesap varmış, Allah onların arasında da hükmünü veriyormuş!

Allah bizi cehennemliklerden eylemesin. Allah bizi cehennemin kapsındaki bekçilerin “bugünü haber veren Allah’ın resulleri gelip size Allah’ın ayetlerini okumadı mı” dediği kullardan eylemesin. Allah bizi cennetliklerden eylesin. Allah bizi cennetin kapısındaki meleklerin “Allah’ın selamı üzerinize olsun, size selam olsun, ne güzel geldiniz, ne de temiz, ne de güzelsiniz” dediği kullardan eylesin. Allah bizi va’dinin hak olduğuna hem bu dünyada hem ahirette iman edenlerden eylesin inşallah. Allah’a hamd olsun!

mu’min sûresi

Hâ mîm. Tenzîlul kitâbi minallâhil azîzil âlîm:998 “Hâ mîm. Bu kitap aziz ve âlim olan Allah tarafından indirilmiştir.” O, gücü her şeye yeten, bütün şerefin kendisine ait olduğu ve her şeyi bilen, ilminin her şeyi kuşattığı Allah’tır ki bu kitabı o size indirmiştir ve o size öğretir.

Gâfiriz zenbi ve kâbilit tevbi şedîdil ikâbi zît tavl: “O, günahları mağfiret edendir, tövbeleri kabul edendir, bununla beraber azabı şiddetlidir, kudret sahibidir (dilediğini yapandır).” Lâ ilâhe illâ huv: “Ondan başka ilah yoktur.” İleyhil masîr:999 “Dönüş de onadır.”

Allah bizi Allah’ın vahyettiği gibi iman edenlerden eylesin. Onu aziz ve âlim olarak bilenlerden eylesin. Kitabını, aziz ve âlim olan Allah’ın indirip bize öğrettiğini, bize şerefimizi bahşettiğini bilenlerden, buna iman edenlerden eylesin. Allah’ın, günahları mağfiret eden olduğuna, tövbeleri, dönüşü kabul ettiğine iman edenlerden eylesin. Allah’ın azabının da şiddetli olduğuna iman edenlerden eylesin. Allah bizi bütün kudretin Allah’a ait olduğunu, ondan başka ilah olmadığını, dönüşün de Allah’a olduğunu bilen ve buna iman eden kullarından eylesin inşallah.

Kezzebet kablehum kavmu nûh: “Onlardan önce Nuh Kavmi yalanladı.” Vel ahzâbu min ba’dıhım: “Ve onlardan sonraki topluluklar (yalanladı).” Ve hemmet kullu ummetin bi resûlihim li ye’huzûh: “Her ümmet kendi resulünü (peygamberini) yakalayıp cezalandırmaya azmetmişti.” Ve câdelû bil bâtılı li yudhıdû bihil hakk: “Batılı hakkın yerine koymak için mücadele etmişlerdi.” Fe ehaztuhum: “Bu yüzden onları kıskıvrak yakaladım.” Fe keyfe kâne ıkâb:1000 “Benim cezalandırmam nasılmış (gördüler).”

Hakkı batılla yok etmeye çalışanlar boşuna mücadele ettiler. Bak, onların akıbetleri, sonları nasıl oldu, onları nasıl yakaladım, nasıl helak ettim, buyurdu Allah.

Ve kezâlike hakkat kelimetu rabbike alâllezîne keferû: “Böylece rabbinin sözü (azabı) kâfirlerin üzerine hak oldu.” Ennehum ashâbun nâr:1001 “Muhakkak ki onlar cehennem ashabıdır (cehennem ehlidir).”

Ellezîne yahmilûnel arşa ve men havleh: “Arşı taşıyan ve onun etrafında bulunanlar (melekler).” Yusebbihûne bi hamdi rabbihim ve yu’minûne bih: “Rablerini hamd ile tesbih eder ve ona iman ederler.” Ve yestagfirûne lillezîne âmenû: “Bununla beraber iman edenlere mağfiret dilerler.” İman edip rabbini hamd ile tesbih eden melekler, mü’minlere mağfiret diliyormuş! Bu durumda kendileri için mağfiret dileyip dua ettikleri mü’minler, rabbini hamd ile tesbih eden mü’minlerdir. Rabbenâ vesi’te kulle şey’in rahmeten ve ilmâ: “(Melekler derler ki) Rabbimiz! Senin rahmetin ve ilmin her şeyi kuşatmıştır.” Fagfir lillezîne tâbû vettebeû sebîlek: “Tövbe edip senin yoluna tabi olanları bağışla (mağfiret et).” Ve kıhim azâbel cahîm:1002 “Onları cehennem azabından koru.”

Rabbenâ ve edhilhum cennâti adninilletî vaadtehum: “Rabbimiz! Onları, kendilerine va’d ettiğin Adn cennetlerine koy.” Onlara va’dettiğin o Adn cennetlerini onlara ihsan eyle, ikram eyle. Ve men salaha min âbâihim ve ezvâcihim ve zurriyyâtihim: “Bununla beraber (o mü’minlerin) atalarından, zevcelerinden, zürriyetlerinden nefsini ıslah edenleri de (o Adn cennetlerine koy).” İnneke entel azîzul hakîm:1003 “Muhakkak ki sen aziz ve hakim olansın.”

Ve kıhimus seyyiât: “Ve onları kötülüklerden koru.” Ve men tekıs seyyiâti yevme izin fe kad rahimtehu: “O gün sen kimi kötülüklerden korursan onu mutlaka rahmetinin içine almışsındır.” Ve zâlike huvel fevzul azîm:1004 “İşte, en büyük kurtuluş budur.”

Bu, meleklerin mü’minler için yaptığı duadır. Aynı şekilde bizim de birbirimiz için yapmamız gereken dua budur. Biz de aynı duayı yapıyoruz.

Ya rabbi! İman edenleri mağfiret et, onları affet. Tövbe edip sana dönenleri, senin yoluna, senin gösterdiğin yola tabi olanları mağfiret et, bizi ve onları cehennem azabından muhafaza eyle. Ya rabbi! Adn cennetlerini hepimize nasip et. Büyüklerimizden, zevcelerimizden, çocuklarımızdan, zürriyetimizden nefsini, kendini ıslah edenleri de Adn cennetlerine koy ya rabbi! Sen aziz ve hakim olansın. Bizi ve onları kötülüklerden muhafaza et ya rabbi! Sen Kıyamet günü kimi kötülüklerden korursan işte onu rahmetinin içine almış, rahmetine eriştirmişsindir. Bu büyük kurtuluşa bizi de erdir ya rabbi!

İnnellezîne keferû yunâdevn: “(O gün) O inkâr edenlere (kâfirlere, nankörlere, rabbini dinlemeyenlere) denilecek ki.” Le maktullâhi ekberu min maktikum enfusekum: “Allah’ın azabı (gazabı) elbette ki sizin kendi kendinize (kendi nefsinize) olan gazabınızdan daha büyüktür.” Onlar “neden böyle yaptık, neden rabbimizi dinlemedik” diye kendi kendilerine gazap eder, kendi kendilerine kızarlar; ama Allah’ın gazabı sizin kendi kendinize olan gazabınızdan, azabınızdan daha büyüktür, buyurdu Allah. İz tud’avne ilâl îmâni fe tekfurûn:1005 “Çünkü siz imana davet ediliyordunuz fakat (kendiniz) inkâr ediyordunuz.”

Kâlû rabbenâ emettenâsneteyni ve ahyeytenâsneteyn: “Onlar derler ki: Rabbimiz, bizi iki defa öldürdün, iki defa dirilttin.” Fa’terafnâ bi zunûbinâ: “Biz de günahlarımızı itiraf ettik.” Fe hel ilâ hurûcin min sebîl: “Acaba (bu cehennemden) çıkma yolu var mıdır?” Elbette ki Allah “hayır, bu cehennemden çıkış yolu yoktur” buyurur. Zâlikum bi ennehû izâ duiyallâhu vahdehu kefertum: “İşte bunun sebebi şudur: Siz tek olan Allah’a davet edildiğiniz zaman inkâr ettiniz (nankörlük yaptınız).” Ve in yuşrak bihî tu’minû: “Ama ona (Allah’a) şirk koşulunca hemen kabul ettiniz.” Fel hukmu lillâhil aliyyil kebîr:1006 “Artık hüküm âliyy ve kebir olan Allah’ındır.”

Huvellezî yurîkum âyâtih: “Size ayetlerini gösteren odur.” Afaktaki, dışarıdaki ayetlerini size gösteren Allah’tır. Ve yunezzilu lekum mines semâi rızkâ: “Ve sizin için semadan rızık indirir.” Ve mâ yetezekkeru illâ men yunîb:1007 “Ama Allah’a dönenlerden (dönmüş olan, yönelmiş olanlardan) başkası bunu anlamaz (bunu düşünmez).”

Fed’ûllâhe muhlisîne lehud dîn: “Dini Allah’a has kılarak ona dua edin.” Ve lev kerihel kâfirûn: “İsterse kâfirler bundan hoşlanmasın (bunu kerih görsün).” Rafîud deracâti zûl arş: “O, dereceleri yükselten, arşın sahibidir.” Yulkır rûha min emrihî alâ men yeşâu min ıbâdih: “Kullarından dilediğini onun emrini yerine getirmesi için ruhuyla destekler (ruhunu ona emriyle ilka eder).” Allah bunu neden böyle yapar? Li yunzira yevmet telâk:1008 “Buluşma gününe karşı uyarmak için.” Kıyamet günündeki tehlikeden uyarmak için böyle yapar.

Yevme hum bârizûn: “O gün herkesin her şeyi ortaya dökülür.” Lâ yahfâ alâllâhi min hum şey’: “Onların hiçbir şeyi Allah’a gizli kalmaz.” Allah’tan hiçbir şey gizli kalmadığı gibi kullardan da gizli kalmaz. Li menil mulkul yevm: “(Allah buyurur ki) Bugün mülk kimindir?” Cevabı yine Allah verir. Lillâhil vâhidil kahhâr:1009 “(Bugün mülk) Vahid ve kahhar olan Allah’ındır.”

Allah bizi ruhuyla desteklediği, ruhunu ilka ettiği, ruhuyla buluşturduğu kullarından eylesin. Allah bizi uyarıcılardan, münzirlerden eylesin. Allah bizi bugünden mülkün vahid ve kahhar olan Allah’a ait olduğuna iman edenlerden eylesin inşallah.

Hz. Musa (a.s.) firavunu davet eder. Allah okuyacağımız bu ayette firavunun tepkisini beyan ediyor. Ve kâle fir’avnu zerûnî: “Firavun dedi ki: Tutmayın beni (bırakın beni).” Aktul mûsâ velyed’u rabbeh: “Musa’yı öldüreyim, o da rabbine dua etsin, (rabbi onu kurtarsın).” Orada bulunanlar firavunu tutuyorlar. Firavun da Hz. Musa (a.s.)’ı öldürmek isteyişinin gerekçesini söylüyor. İnnî ehâfu en yubeddile dînekum: “Ben bunun sizin dininizi değiştirmesinden korkuyorum (benim korkum bundandır).” Ev en yuzhire fîl ardıl fesâd:1010 “Ya da yeryüzünde (bizim memlekette) fesat çıkaracak (bozgunculuk yapacak, bu yüzden bırakın onu öldüreyim, dedi).”

Ve kâle mûsâ innî uztu bi rabbî ve rabbikum: “Ve Musa dedi ki: Muhakkak ki ben, benim de rabbim, sizin de rabbinize sığındım.” Min kulli mutekebbirin lâ yu’minu bi yevmil hisâb:1011 “Hesap gününe iman etmeyen kibirlilerin hepsinden de (sizin de benim de rabbimiz olan Allah’a sığındım).”

“Onun, dininizi değiştirmesinden ya da yeryüzünde, bu memlekette bozgunculuk yapmasından korkuyorum” sözü bütün Firavunların söylediği sözdür. Kim bu sözü söylüyorsa bilelim ki o kişi firavundur. Örnek vereyim; biri namaz kılınca bir başkası onun hakkında hemen “bakın, bozgunculuk yapıyor, ayrımcılık yapıyor” der. Oysaki adam sadece namaz kılmış, başka hiçbir şey yapmamış! Buna rağmen böyleleri onun hakkında “bizi buradan çıkaracak, memleketimizde fesat çıkaracak, dinimizi değiştirecek” deyip korkuya, endişeye kapılıp “irtica geliyor” diye yaygara yaparlar. Bunlar küçük firavunlardır. Güçleri bu kadar olduğu için sadece böyle söylerler.

Allah bizi yeryüzünde fesat çıkaranlardan eylemesin. Allah bizi vahyinin yayılmasına engel olanlardan değil, onun vahyini ulaşabildiği her yere ulaştıranlardan eylesin. Allah bizi kitabına, vahyine sarılanlardan ve hayatını yaşarken âbd olduğunu unutmadan Allah’ın huzurunda durarak yaşayanlardan eylesin inşallah.

Sadakallahulazim

Bütün dinler Allah’ın dinidir, bütün dinler haktır, bütün dinlerde hüküm aynıdır. Şeriat ise dinin içinde bir bölümdür. Şeriat, insanlar arasındaki hukuku tanzim eder. Bu hukuk da duruma, zamana, iklime göre değişebilir; yani şeriatın hükümleri peygamberlere ve kavimlerine göre farklı farklı olabilir. Misal; Hz. Musa (a.s.)’ın kavmine Cumartesi günü için çalışma yasağı vardı. Cumartesi günü iş yapmak yasaktı ve o gün sadece ibadet edilecekti. Bu aynı zamanda o kavim için bir cezaydı.

Aynı şekilde Allah, Hz. Musa (a.s.)’ın kavmine hayvanların iç yağını haram kılması gibi bir kısım şeyleri de haram kılmıştı. İnsanlar, kavimler arasında zahiri olarak böyle birtakım haram, helal ve şer’i hüküm meseleleri değişebilir; ama iman, ibadet, kulluk, âbdiyet hep aynıdır. Bu yüzden Allah ayet-i kerimede “Nuh’a, İbrahim’e, İsa’ya, Musa’ya neyi vahyettiysek sana da onu din kıldık.1012 “O, sana kitabı hak ve kendisinden öncekileri tasdik edici olarak indirdi”1013 buyurmuştur. Bütün peygamberler birbirini tasdik eder; çünkü hepsi aynı şeyi söylemiştir.

Bir kavimde oruç, namaz, ibadet neyse diğer bütün kavimlerde de aynıdır. Hele iman bütünüyle aynıdır; yani imanın bir noktası, bir virgülü bile hiçbir kavimde değişmemiştir.

Peki, ehli kitabın şu anda böyle olmasının sebebi nedir?

Şu anda onlar da bizim yaptığımız gibi dinlerini, kitaplarını, şeriatlarını tahrif etmişlerdir. Hayatı öğrenmeye çalışırken biz de dinimizi tahrif ettik, tahrif olmuş bir dinle karşı karşıya geldik. Tabi ki dine en büyük tahrifi cahiller yapmıştır; yani dini bilmeyenler din adına konuşunca en büyük tahrifi yapmış oldular.

Mesela; sanki diğer dinler büyük değilmiş, diğer dinler farklıymış gibi “bizim dinimiz en son dindir, bizim dinimiz en mükemmel dindir, en büyük dindir” dediler. Hâlbuki bütün peygamberler Müslüman değil miydi, mü’min değil miydi, onların getirdiği din de İslam değil miydi! İstisnasız bütün peygamberlerin getirdiği din İslam’dır; ama tahrif edilmiştir. Bu tahrifi yapanlar tabi ki bilerek yapmıştır, en azından şeytanın tuzağına düşmüştür.

Bir de genel itibariyle “sen bu dindeysen zaten peşinen kurtuldun” anlayışı vardır. Bu yüzden “hamd olsun ki Müslüman ana, babadan dünyaya geldik, Müslümanız ya kurtulduk” denilir. Bu doğru bir şey olsa o hâlde ana, babası Müslüman olmayanlar ne diyecek! Onların Müslüman olmayan ana, babadan dünyaya gelmeleri onlar için zulüm olmaz mı! Hiç böyle bir şey olur mu!

Unutmaman lazım ki anan, baban Müslümandır diye sen de Müslüman olmuş olmuyorsun. Mü’min olmayı, Müslüman olmayı senin kazanman; yani çabanla, gayretinle onu elde etmen, tabir-i caizse bileğinin hakkıyla, alnının teriyle, aklının, gönlünün teriyle onu kazanman gerekir; çünkü Müslümanlık babadan, anadan, atadan miras kalan bir şey değildir.

Bu senin için de, gayrimüslim memlekette doğan ve yaşayanlar için de geçerlidir. Onların kitabı nasıl tahrif olmuşsa senin kitabının da manası tahrif olmuş, hatta belki onların kitabından daha fazla tahrif olmuştur! Bu yüzden ortada din diye, kitap diye bir şey kalmamıştır!

Biri “ben, Allah’ın kitabını okuyayım” dediğinde ona genel olarak hemen “estağfurullah, sakın Kur’an’a dokunmayasın, bak günahkâr olursun, zaten abdestsiz hiç dokunamazsın” derler. “Kur’an’ı okuyup anlamaya çalışsam olur mu” dediğinde ise “hâşâ! Sen kim, Allah’ın kitabını anlamak kim” derler. Küfre bak! Allah’ın kitabına dokundurtmuyor! “Allah’ın kitabını okuma ne okursan oku” diyor! “Bunu benim rabbim bana göndermiş, benim bunu okuyup anlamam lazım” dediğinde “yok, sen hiç anlamaya çalışma, Kur’an’ı anlayamazsın, âlimler okumuş, anlamış. Zaten Kur’an’ı didik didik etmiş, sofrayı hazırlayıp önümüze koymuşlar, biz de onların önümüze koyduklarını yiyeceğiz” diyor. Haram olsun o sana! Yazık, gerçekten yazık!

Farz edelim ki bir köyde yaşayan herkes hasta olsa, sonra da bu hastalığın sudan kaynaklandığı tespit edilse ne yapılması gerekir? -Köylüler su içmeseler olmaz; çünkü susuz yaşanmaz. Şayet suyu içenler hasta oluyorsa o hâlde suyun içine bir şeyler katılmıştır. Bu durumda yapılması gereken şey; öncelikle bu suyun kaynağının nerde olduğunu bulmaktır. Bu su dağda veya tepede olsa da mutlaka oraya gidip kaynağını bulmamız, suyumuzu kaynaktan içmemiz gerekir.

Aynı şekilde Allah’ın kitabını da böyle anlamak lazım. Bu kitabın anlamına yol boyunca bir sürü şey katılmıştır. Peki, ümmet hasta mıdır? -Evet, hastadır. Şayet kul, nefsinin, şeytanın tuzağına düşüyor “rabbim Allah’tır, ben Allah’a kurbanım” diyemiyorsa, varlığını, her şeyini Allah yolunda kurban edemiyorsa o hâlde manevi olarak hastadır. Allah ayet-i kerimede “de ki: Hayatım, ölümüm, namazım ve kurbanım (her şeyim) âlemlerin rabbi olan Allah içindir (ona kurbandır)”1014 buyurur. İnsanlar da genelde bunu söyler; ama gönülleri bunu kabul etmez; çünkü gönüllerinde hastalık vardır, sorun vardır!

Evet, bize din diye, iman diye, İslam diye yutturdukları şeyden dolayı hastalandık; yani onları gönlümüze alıp hak olarak kabul ettik, öyle zannettik. Artık yapmamız gereken şey; dinimizi kaynağından, Allah’ın kitabından öğrenip tedavi olmak, Allah’ın vahyine ters düşen her ne varsa hepsini gönlümüzden söküp atmaktır. Yoksa “rabbimiz Allah’tır” diyemeyiz.

Söylemeden geçmek doğru değildir. Dünyanın dört bir tarafında Müslümanlar zulüm altında inliyor. İnsanlık ailesi bütün bir ailedir ve hepsine peygamberler gelmiştir, hepsi de dinini kendine göre yaşar.

Yahudiler İsrail devletini kurmuştur, sözde kurdukları devlet de din devletidir. Allah ayet-i kerimede “biz onlara (İsrailoğulları’na) hakla batılın arasını ayırt etsin diye Furkan’ı (Tevrat’ı) hak ile verdik”1015 buyurmuştur. Yani Allah Tevrat’a “Furkan” demiş; ama onlar ise Tevrat’ı zahiri olarak tahrif etmiştir. Baktığımızda beş, altı milyonluk bir İsrail, iki milyarlık İslam âleminin hepsini eziyor! Ürdün’e, Suriye’ye, Libya’ya, hepsine kafa tutabiliyor, hatta gerektiğinde katliam dahi yapabiliyor ve hiç kimse buna ses etmiyor, bir şey de yapamıyor! Allah ayet-i kerimede “zalimlerden başkasına düşmanlık yoktur”1016 buyurmuştur. Bu yüzden kâfire, Yahudi’ye, Hristiyan’a, müşriğe düşmanlık yapamazsın, sadece zalime düşmanlık yapabilirsin. Zalimle mazlum karşı karşıya geldiğinde mazlumdan yana tavrını koymak zorundasın. Şayet böyle yapmazsan zalime yardım etmiş olursun.

Peki, Müslümanları bir avuç İsrail mi vuruyor? -Tabi ki hayır! Müslümanları mü’minler vuruyor. Müslümanlar İsrail’in yaptığı bu zulme bizzat ortaktır. Aynı şekilde tavrını mazlumdan yana koymayan, bir ve beraber olmayan, kardeş olmayan, tefrika yapan herkes bu zulme dâhildir. İsrail, Müslümanlardan korksaydı böyle yapabilir miydi? -Elbette ki yapamazdı. Baktığımızda hiç kimseden ses çıkmıyor. Sözde Müslüman ülkeler var; ama hiç kimse sesini etmiyor, başını kuma gömüyor. İşte, bunun sebebi bir ve beraber olamamaktır, öyle değil mi!

Allah mü’minlerin kardeş olduğunu buyurdu1017 ama ümmet, kardeş olamamıştır. Bu yüzden de kardeşinin hakkını savunamıyor. Böyle olunca İsrail de Müslümanlardan korkmaz, endişe etmez. Nasıl olsa Sünniler, Alevileri, Şiileri, Şiiler de Sünnileri vuruyor! Bir taraftan Şiiler, Sünnilerin camisini diğer taraftan Sünniler, Şiilerin camisini bombalıyor! Müslümanlar aralarında sadece mezhep savaşları değil bir de ırk savaşları yapıyor. Kürt, Türk’ü, Türk de Kürt’ü vuruyor!

Şeytan hepsini bu şekilde birbirine düşürmüştür. Şeytan zaten onların birbirini vurmasından, birbirinin kanını dökmesinden dolayı oyun oynuyor, halay çekiyor! Sözde mü’min, Müslüman olduklarını iddia ediyorlar; ama birbirlerini öldürüyorlar! Hatta birbirlerini öldürürken de “Allah u ekber” diyorlar! Müslümanlar bu şekilde birbirine düştüğü, birbirine düşmanlık yaptığı için düşmanlık sırası zalime gelmiyor. Zaten zalimin istediği de budur. Zalim, tefrikayı koymuş, fesadı çıkarmış, ümmeti parça parça edip birbirine kırdırmış, ümmet birbirini vururken o da istediği gibi istediği yeri vuruyor. Mesele; bundan kimin sorumlu olduğunu anlamaktır.

Peki, kim bundan sorumludur?

Elbette ki tefrika yapanlar. Kardeş olamayan, “mü’minler kardeştir” demeyen ve böyle yaşamayan herkes bu zulümden sorumludur ve bomba atılan her bir Müslüman memlekete o da bir bomba atmış demektir.

Şayet hep beraber “lâ ilâhe illallah Muhammed’un resulullah” deseydik onların böyle yapması hadlerine mi düşmüştü! İsrail kimdir, Amerika kimdir, diğerleri kimdir! Allah için öyle değil mi! Müslümanlar birlik olsaydı, kardeş olsaydı Müslümanlara hiç bu zulmü yapabilirler miydi!

Kuru kuruya slogan atıp “kahrolsun İsrail, kahrolsun Amerika” demekle onlar kahrolmaz! Bu zulmü sen yapıyorsun zaten! Meydanı sen boş bırakmışsın! Bakıyorsun adamlar bir ülkeye girmiş, “biz Müslümanız, burada şeriat devletini kuracağız” diyorlar. Neyi kuruyorsun, ne yapıyorsun! Sen Müslüman’ı öldürüyorsun! Eğer imanın varsa neden gidip İsrail’i vurmuyorsun da Müslüman bir ülkeye girip Müslümanları öldürüyorsun, öyle değil mi! Tutturmuşlar “Yok, devlet kuracağız” diyorlar! Kime devlet kuracaksın! Sen kardeşini öldürüyorsun, hiç bundan daha büyük bir vicdansızlık var mıdır! Bunlar nasıl Müslümandır! Müslüman, Müslüman’ı nasıl öldürür, ona nasıl kıyar! Diğerleri de çıkmış zalimlerin yaptığı zulüm için “onları kınıyoruz” diyorlar. Oh ne güzel! Kına bakayım, sen onları kınayınca onlar da çok üzüldü zaten! Hiç zahmet edip kınadığını söylemeseydin bari!

Evet, ölçü bu değildir, bu iş böyle bitmez! Toparlanmak için yapılması gereken tek bir şey vardır; o da bir ve beraber olmaktır, kardeş olmaktır, Allah’a dönüp tövbe etmektir.

Sana kul olmayı beceremedik! Tövbe ediyoruz ya rabbi! Sen “mü’minler kardeştir” dedin; ama biz kardeş olmayı beceremedik, kardeş olamadık. Birbirimizi cennete davet etmek, birbirimize şeytana karşı yardım etmek yerine tam tersine şeytana yardım ettik! Bizi affet ya rabbi!

Bir de Müslümanlar arasında bazıları “ben” diyor, bazısı “benim cemaatim, benim tarikatım” diyor, öbürleri de “benim mezhebim” diyor! Oysaki hani siz kardeştiniz, bir tek sen mi Müslümansın! Herkesin meşrebi, fıtratı farklıdır. Kim nerede hizmet edebiliyor, cenneti, Allah’ın rızasını nerede kazanabiliyorsa yeri orasıdır. Yeter ki “lâ ilâhe illallah Muhammed’un resulullah” desin. O senin düşmanın değil senin kardeşindir. Cennet geniştir ve orada herkese yer vardır. Neden bir tek siz cennete gidiyorsunuz! Neden sizden olmayanlar da cennete gitmesin! Cennet o kadar küçük bir yer midir! Neden Allah’ın rahmetinin önüne set çekiyorsun!

Doğruyu doğru anlayalım, Allah ile beraber anlayalım. Söyledim; mülk Allah’ın mülküdür, kullar da onun kuludur. Bir yerde kullar Allah’tan yüz çevirince oraya Allah’ın gazabı gelir. Allah, rahmetini oradan çekince oraya gazap gelir, azap gelir; çünkü orası rahmeti hak etmemiştir. Bu azabın her yerden geldiğini görüyoruz. Her tarafta ateş yağıyor. Bu ateşin altında Yahudi var mı yok, Hristiyan var mı yok, müşrik var mı yok. Sadece Müslümanlar var. Sizin Müslümanlığınız bu kadardır işte! Siz böyle Müslüman olursanız Allah da böyle gazap eder, böyle azap eder. Neyi paylaşamıyorsunuz! Sonra “haydi, elimizi açıp ‘İsrail’i kahret’ diye dua edelim” diyorsunuz! Allah sizi kahretmiş, siz zaten kahrolmuşsunuz! Öyle değil mi!

O ölen çocukların, kadınların, yaşlıların hepsinin günahı bizim boynumuzdadır, hep beraber bu günahı taşıyoruz; çünkü bu cinayetlerin sebebi kardeş olamayışımızdır. Zulmedenler bizden korksaydı böyle yapar mıydı, yapabilir miydi! Suriye bir ve beraber olsaydı orada böyle yapılabilir miydi! Mısır bir ve beraber olsaydı orada böyle yapılabilir miydi! Hiçbirinde bu tür zulümler yapılamazdı. Misal; Mısır da Filistinlilere kapıyı kapatıp İsrail’e yardım ediyordu! İşte, imanları bu kadardır. “Onların başlarındaki böyledir” denilebilir; ama başlarındakini de yine halk seçmiştir. Halk bu tavizi vermeseydi böyle olmazdı.

Aynı şey Türkiye’de de geçerlidir. Delikanlının biri çıkmış “ben bu işi yapacağım” diyor, her taraftan ise bir ve beraber olarak ona saldırıyorlar “o başta olmasın da kim olursa olsun” diyorlar! Bu nasıl mü’mince tavırdır! Tamam, haydi diyelim ki o olmasın! Peki, başa kim geçecek! O siyasetçilerden herhangi birini başa getirirsek “memleketin, ülkenin menfaati bunu gerektiriyor” deyip gider İsrail’i destekler. Hâl böyleyken onları başa getirmemiz doğru olur mu!

Hiç olmazsa delikanlı biri çıkmış tavrını koyabiliyor, lanetleyebiliyor, elinden bir şey gelmese de feryat ediyor, insanları davet ediyor; ama hep beraber göreceğiz onun elinden bir şey gelecek! Yeter ki Müslümanlar olarak güzel yapanları destekleyelim ve zulme sessiz kalmayalım. Eğer birkaç Müslüman ülke daha böyle olsaydı zulmedenler Müslüman ülkelerde bu zulmü yapamazdı. Başımızdakiler yanlış kişilerse onları da biz seçmişiz, dolayısıyla bu yanlışın sorumlusu yine biziz.

Mü’min; feraset sahibidir, basiret sahibidir. Bu yüzden bakmalı, düşünmeli, anlamaya çalışmalıdır. Hayat bir tek bizim evimiz, işimiz arasında dönmüyor! Biz bu dünyada yaşıyorsak dünyanın öbür ucunda senin bir kardeşin varsa mutlaka ondan sorumlusun.

Bu sorunların bir çaresinin olması lazım. Peki, nedir?

“Haydi, sokağa dökülüp slogan atalım” dersen şeytan sana güler. Şeytan akşama kadar seni peşinden dolandırıyor sonra sen de git orada slogan at, olur mu böyle bir şey! Allah bunu kabul etmez. Senin bir şey yapman, bu zulmün bitmesi için bir fedakârlık yapman lazım.

Birliği, beraberliği, kardeşliği tesis etmezsek bu ateş yanmaya devam eder. Bununla beraber kardeşlikten en ufak bir şekilde ayrılan, tefrika yapan, “ben” diyerek kendi mezhebini, cemaatini, partisini en öne alıp gerisini reddeden herkes bu zulümden sorumludur. Allah’ın, bunun hesabını soracağını hep beraber göreceğiz. Allah “bir ve beraber olun, parça parça olmayın, şayet parçalanırsanız gücünüzü kaybedersiniz”1018 buyurmadı mı? -Elbette ki buyurdu. O hâlde gücümüzü kaybetmek istemiyorsak parçalanmamamız, aksine bir ve beraber olmamız, kardeş olmamız gerekir. Yoksa hiçbir zaman bu zulmün ateşinden kurtulamayız.

Allah bizi şuurlu bir mü’min eylesin. Allah bizi aklını kullanan, aklını başına alan ve Allah’ın muradını anlamaya çalışan kullarından eylesin. Allah bizi başkalarını suçlayanlardan eylemesin. Nerede yanlış yaptığını anlamaya çalışıp yanlışını düzelterek tövbe edenlerden eylesin. Allah’ın azabı, gazabı geldiğinde bunun sebebini idrak edip tövbe eden ve gereğini yapan kullarından eylesin. Allah bizi boş boş konuşup slogan atanlardan eylemesin. Allah adına birbirini öldürenlerden, birbirinin kanını dökenlerden, birbirini küfürle, nifakla itham edip birbirine “kâfir” diyen, “münafık” diyen, “müşrik” diyen kullarından eylemesin. Allah bizi gerçek manada mü’min eylesin. Allah için birbirini sevenlerden, Allah için kardeş olanlardan, bir ve beraber olanlardan eylesin. Allah bizi kardeşini kendi nefsine tercih edip “rabbim Allah’tır” diyenlerden eylesin. Allah bizi Allah yolunda kale gibi saf bağlayan kullarından eylesin inşallah.

Allah hepinizden razı olsun.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Zumer /1 ↩
  2. Zumer /2 ↩
  3. Zumer /3 ↩
  4. Zumer /4 ↩
  5. Zumer /7 ↩
  6. Zumer /8 ↩
  7. Zumer /9 ↩
  8. Zumer /10 ↩
  9. En’âm /160, Bakara /261 ↩
  10. Zumer /11-14 ↩
  11. Zumer /15 ↩
  12. Zumer /16 ↩
  13. Zumer /17 ↩
  14. Zumer /18 ↩
  15. Zumer /19 ↩
  16. Zumer /20 ↩
  17. Zumer /22 ↩
  18. Zumer /23 ↩
  19. Zumer /24 ↩
  20. Zumer /25-26 ↩
  21. Zumer /27 ↩
  22. Zumer /32 ↩
  23. Zumer /33 ↩
  24. Zumer /34-35 ↩
  25. Zumer /36 ↩
  26. Zumer /37 ↩
  27. Zumer /38 ↩
  28. Zumer /41 ↩
  29. Zumer /44 ↩
  30. Zumer /45 ↩
  31. Zumer /49 ↩
  32. Zumer /50-51 ↩
  33. Zumer /52 ↩
  34. Zumer /53 ↩
  35. Zumer /54 ↩
  36. Zumer /55 ↩
  37. Zumer /56 ↩
  38. Zumer /57 ↩
  39. Zumer /58-59 ↩
  40. Zumer /60 ↩
  41. Zumer /61 ↩
  42. Zumer /65-66 ↩
  43. Zumer /67 ↩
  44. Zumer /68 ↩
  45. Zumer /69-70 ↩
  46. Zumer /71 ↩
  47. Zumer /72 ↩
  48. Zumer /73 ↩
  49. Zumer /73 ↩
  50. Zumer /75 ↩
  51. Mu’min /1-2 ↩
  52. Mu’min /3 ↩
  53. Mu’min /5 ↩
  54. Mu’min /6 ↩
  55. Mu’min /7 ↩
  56. Mu’min /8 ↩
  57. Mu’min /9 ↩
  58. Mu’min /10 ↩
  59. Mu’min /11-12 ↩
  60. Mu’min /13 ↩
  61. Mu’min /14-15 ↩
  62. Mu’min /16 ↩
  63. Mu’min /26 ↩
  64. Mu’min /27 ↩
  65. Şûrâ /13 ↩
  66. Âli İmrân /3 ↩
  67. En’âm /162 ↩
  68. Bakara /53 ↩
  69. Bakara /193 ↩
  70. Hucurât /10 ↩
  71. Enfâl /46 ↩