close

BABAM ÇOK SİNİRLİ VE HER OLAY KARŞISINDA BAĞIRIP BİZE HAKARET EDİYOR. AİLEMİZİN HUZURLU OLMASI İÇİN NE YAPMALIYIZ?

15.BÖLÜM

BABAM ÇOK SİNİRLİ VE HER OLAY KARŞISINDA BAĞIRIP BİZE HAKARET EDİYOR. AİLEMİZİN HUZURLU OLMASI İÇİN NE YAPMALIYIZ?

İster anne, baba isterse de çocuklar olsun aileden birileri evde sorun, sıkıntı çıkarıyorsa o evde şeytana tabi olunmuştur ve kişi yaptıklarıyla şeytanı sevindiriyordur.

Babanın, ev halkına rahmetle, merhametle muamele etmesini Allah ibadet olarak sayar. Hâl böyleyken baba, ev halkına sıkıntı verir, tabir-i caizse azap ederse bu defa ailesinin gönlünden Allah’ın gazabını alır.

Resulullah (s.a.v.) Efendimiz “sizin en hayırlınız ehline, ev halkına en hayırlı olanınızdır”180 buyurmuştur. Aynı şekilde en hayırsız olanlar da ev hâlkına karşı hayırlı olmayan ve sorun, sıkıntı çıkaranlardır.

Ev halkının; babalarının düzelmesi için yapmaları gereken şey; sabredip dua etmek ve güzel yapıp kazanmaya çalışmaktır.

Bu dünyaya ebedi hayatımızı kazanmaya gelmişiz. Her kim bize nasıl bir muamelede bulunursa bulunsun bilmemiz lazım ki Allah onun böyle yapmasına müsaade etmiştir. Eğer Allah ona müsaade etmişse o hâlde bu bizim için bir imtihandır, bize düşen de bu imtihanı kazanmaya çalışmaktır. Biz sıkıntılar karşısında doğru yapmaya, güzel yapmaya, sabretmeye çalışırken rabbimizin rızasını, yakınlığını, sevgisini kazanırız. Bunlar sabrın karşılığıdır.

Evet, sorun, sıkıntı nereden gelirse gelsin sabrettiğimizde kazanacağımız şey Allah’ın sevgisidir, beraberliğidir. Allah bizimle beraber olunca hem dünyamızı hem de ahiretimizi kazanırız. Hatta bize sıkıntı çıkardığından dolayı karşımızdakine teşekkür etmemiz gerekir; çünkü o bize sıkıntı çıkarmasaydı kazanmamız mümkün olmazdı. Elbette ki teşekkürümüzü yaparken bir de ona güzelliği, doğruyu gösterip gerektiğinde yaptığının yanlış olduğunu hatırlatarak ona yardım etmemiz gerekir.

Bir baba ev hâlkına bu şekilde sorun, sıkıntı çıkarınca ailesini kendinden uzaklaştırır, onların sevgisini, saygısını, yakınlığını; yani onları kaybeder. Hiç kimse ehlini, ailesini, çocuklarını kaybetmek istemez. Eğer biri bu tehlikeye rağmen sıkıntı çıkarıyorsa o hâlde o kişi şeytanın tuzağına düşmüştür. Şeytanın tuzağına düştüğü için de yaptığının doğru olduğunu, hak olduğunu zannediyordur, hatta böyle muamele ederek belki de ailesine iyilik yaptığını düşünüyordur.

Evet yapmamız gereken şey; babamıza yaptığının doğru olmadığını, tavrının Allah’ın rızasına uygun olmadığını, Allah’ın resulünün, ev halkına böyle muamele etmediğini ve böyle yapılmasına da müsaade etmediğini, şayet böyle yapmaya devam ederse Allah’tan, resulünden ve ailesinden uzaklaşacağını, onları kaybedeceğini hatırlatmak, bir de onun için dua etmektir. İnşallah o da kendine gelir ve toparlanır, bir daha da ailesine sıkıntı çıkarmaz, aksine rahmet olur.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Kütüb-i Sitte, C.17, S.214 ↩