ALLAH’I TANIMADAN ONA ÂBD OLMAK MÜMKÜN MÜDÜR?
Allah’a âbd olmak; henüz Allah kendisini tanıtmadan gayba imanla başlar. Allah’a iman zaten insanda mevcuttur. Allah, insana daha önce ruh itibariyle bu müşahadeyi yaptırmış, “ben sizin rabbiniz değil miyim”160 hitabıyla kendini ona tanıtmış ve kendine şahit kılmıştır. Bu yüzden insan fıtrat itibariyle iman etmeye, Allaha dost olmaya, âşık olmaya hazırdır. Sadece yapmamız gereken şey; gönül perdemizi aralamak ve kendi kendimize, rabbimize dönmektir.
Peki, gayba edilen bir iman geçerli bir iman olur mu?
Elbette ki olur. Hatta Allah “onlar rablerini görmeden ona iman ederler”161 buyurarak gayba imanı övmüştür. Şuhûdi iman, gayba imandan sonradır. Önce kul gayba iman edecek sonra Allah’a ve resulüne itaat edip gerekeni yapacak. Allah, kulunun imanından hiçbir şeyi zayi etmeyeceğini de buyurmuştur.162 Dolayısıyla biri gayba iman edip gereken çabasını, gayretini gösterdiğinde geriye kalan nimetleri Allah ona ikram eder.
Şuhudi iman; kulun çabasına, gayretine, verdiği emeğe, yaptığı fedakarlığa karşılıktır. Yoksa “ben durayım, Allah bana her şeyi göstersin” demek büyük bir hata, büyük bir yanlıştır. Bununla beraber küfürdür, şirktir. Böyle söylemek Hz. Musa (a.s.)’ın kavminin “rabbin kendini bize göstersin”163 deyişi gibi olur ki böyle bir şey olmaz! Böyle düşünen biri asla müşahade edemez, Allah’a asla vasıl olamaz.
Kul öncelikle acziyetini, zayıflığını bilecek ve rabbine kul olmak, âbd olmak için emekleyecek sonra yürüyecek, koşacak, feryat edecek, elinden geleni yapmaya çalışacak, nefsini kurban edip gereken fedakarlığı yapacak ki istemeye yüzü olsun. Yoksa “ya rabbi! Bana şunu ver, bunu ver” demekle kimse bir şey kazanamaz.
Vuslat yolculuğunu anlatırken devamlı söylüyoruz; biri kendini, nefsini kurban etmeden Allah’ın cemalini bulamaz. Allah’ın cemalini müşahade canın karşılığıdır. Bu yüzden canı vermeden onu alamazsın. “İşte, ya rabbi! Ben seni seviyorum hele kendini bana bir göster” demek saygısızlıktır. Hiç böyle bir saçmalık olur mu! Sen canını ver önce, vehmi olan benliğini Allah’a kurban et! Ne demişti Yunus Emre “çekilirsen aradan, geri kalır yaradan.” Sen de hele bir nefsini, benliğini aradan çek, o zaman Allah tecelli eder. Yoksa dağ gibi benliğin varken Allah sana tecelli ederse toz duman olursun.
