UYKUMDA DEVAMLI ZİKİR HÂLİNDEYİM, BUNUN SEBEBİ NEDİR?
İnsanın bir zahiri tarafı, bir de manevi tarafı vardır. Manevi tarafı; ruhtan olan tarafıdır ve maneviyatı ruha elbise olarak giymiş hâldedir. Aslında herkes kendini arar. Kardeşimizin uykusunda zikir yapması onun manevi tarafıdır ki gerçek varlığı da hakikatte odur; yani namazda duran, huzura çıkan, gözyaşı döken, feryat eden, Allah diyen, Allah’ın isimlerini zikreden aslında o manevi tarafıdır.
Nasıl ki zahiri olarak bedenin farklı farklı gıdaya ihtiyacı varsa aynı şekilde gönlün, manevi tarafın da Allah’ın isimlerine ihtiyacı vardır. Gönlün gıdası; Allah’ın isimleridir, ibadettir, tefekkürdür, duadır. Allah’ın her bir ismini zikrederken aslında bir de o isimlerle dua etmiş oluruz.
Kardeşimizin uykusunda zikretmesi onun elindeki bir şey değildir; ama aslında kendisi o zikreden kuldur. Uykusunda zikreden, kul olan yine odur. Kardeşimiz ne zaman kendini bulduysa uykusunda devamlı zikir hâlinde olduğu gibi artık hep öyle olur, Allah’ın huzurunda olur, devamlı Allah’ı zikreder, Allah ile beraber olur, dua hâlinde olur. Böyle olduğunda ise kendini bulmuş demektir.
Daha önceki sohbetlerimizde söylemiştim; rahmetli hocamın bir sözü vardır, “yol üç adımdır; bilmek, bulmak ve olmak. Bilmeden bulunmaz, bulmadan olunmaz.” Önce öğreneceğiz, bileceğiz, okuyacağız, anlamaya çalışacağız, tefekkür edeceğiz sonra yolu yürüyeceğiz ve yavaş yavaş bulacağız. Bu, bulma aşamasıdır. Kardeşimiz yattıktan sonra uyandığında kendini ibadet hâlinde, zikir hâlinde, secde hâlinde, manevi hâlde bulabilir. Bu kendini bulma safhasıdır. Ne zaman ki onu tam olarak buldu o zaman kardeşimizin olma safhası başlar, onu bulunca olma imkânı olur; yani sadece bulmak yetmez bir de olmak lazımdır. Olunca Hz. İnsan olur, meleklerin secde ettiği varlık olur, Allah’a yeryüzünde halife olur.
Genel olarak baktığımızda bütün insanlar kendini kaybetmiştir ve herkes kendini, dolayısıyla rabbini arıyor. İnsanın kendini bulabilmesi için kendini bulanlarla beraber olması lazımdır. İnsan yolu onlarla beraber yürüyünce kendini bulma imkânı kazanmış olur. Zaten Mürşidi kâmil bunun içindir, kendimizi bulmamız, bilmemiz, tanımamız, anlamamız sonra da kendi kendimiz olmamız; yani Allah’ın bize nehfettiği ruh olmamız içindir.
