AYNI GÜNAHLARI TEKRAR İŞLEMEMEK İÇİN NE YAPMALIYIZ?
Aynı günahları tekrar tekrar işlemeyen hiç kimse yoktur. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz sahabelerle sohbet ederken “Allah günahta ısrar edenleri sevmez”328 ayetini okur. O sırada sahabeler “ya Resululah! Bizden hiç kimse yoktur ki tekrar tekrar günah işleyip günahta ısrar etmemiş olsun. Şimdi, hâlimiz nasıl olacak” diye sorar. Bunun üzerine Resulullah (s.a.v.) Efendimiz “günahta ısrar etmek bu değildir. Her günah işlediğimizde tövbe edersek bir dahaki sefere işlediğimiz günah yeni bir günah olur. O zaman günahımıza bir daha tövbe etmemiz gerekir”329 buyurur.
Dolayısıyla bir günahı tekrar tekrar işlediğimizde tövbe edersek o günahta ısrar etmiş olmayız. Bir günahı günde bin sefer de tekrar tekrar işlesek bile yapmamız gereken şey; tövbe ve istiğfar etmektir. Öyle ki günahta ısrar etmiş olmayalım ve Allah’ın sevgisini kaybetmeyelim.
Yalnız, biz günahımıza tövbe ederken şeytan hile yapar ve bize “nasıl olsa bir daha günah işleyeceksin, neden tövbe ediyorsun ki” der ya da “hem tövbe ediyorsun hem de tekrar günah işliyorsun, sen tövbeyle dalga mı geçiyorsun” deyip bize sağdan yaklaşır. Şeytana bu tavizi asla vermeyelim. Zaten pişmanlık tövbedir. Bir de pişmanlığımızın üstüne “ya rabbi! Beni affet, tövbe ediyorum, bu günahtan kurtulmam için bana yardım et” deyip tövbe ve istiğfar ettik mi Allah o günahımızı siler.
Unutmayalım ki tövbe ve istiğfar ettiğimizde Allah mutlaka bize yardım eder. Bu yüzden “ya rabbi! Beni bana bırakma, nefsime gücüm yetmiyor, bana yardım et. Senin huzurunda sana karşı mahcup olmak, huzurunda bu yanlışı yapmak istemiyorum, sen ki bana bu kadar ikramda bulunmuşsun, ben sana asi olmak, sevmediğin, razı olmadığın bir şeyi yapmak istemiyorum, bana yardım et ya rabbi” deyip Allah’tan yardım istememiz lazım. Bu şekilde istiğfar edersek rabbimiz bize yardım eder inşallah.
Allah her zaman için kulundan yanadır. Allah, kulunun kaybetmesini istemez ve kulunun kaybetmesini sevmez. Allah, kulunun kazanmasını ister, bunun için de kuluna yardım eder, destek olur; çünkü Allah, kulundan yanadır. Eğer Allah, kulundan yanaysa bu durumda kulun endişe etmesi doğru değildir. Endişe etmek yerine “evet, yanlışım, kusurum, günahım vardır; ama rabbim benden yanadır, kazanmamı ve kurtulmamı istiyor” demesi gerekir.
Evet, tekrar tekrar tövbe ettiğimiz hâlde yine aynı günahı işliyoruz, diye endişe etmeyelim ve rabbimize güvenelim. Allah bize yardım eder, bizi kurtarır. Allah bizi yerde bırakmaz. Yeter ki ona güvenelim, onu sevelim, ona kul olmaya, âbd olmaya çalışalım. Böyle yaparsak bizi yerde bırakmaz, bizi günahımızla baş başa bırakmaz; çünkü Allah her zaman bizden, kulundan yanadır. Bu yüzden endişe etmek yerine hasbunâllâhu ve ni’mel vekîl:330 “Bana vekil olarak Allah yeter, o ne güzel vekildir” diyelim.
