SON GÜNLERDE ARTAN TERÖR VE ŞİDDET OLAYLARINA KARŞI ÇOK ÜZÜLDÜĞÜNÜZÜ GÖRÜYORUZ. BU DA BİZİ ÜZÜYOR.
Bütün kardeşlerimizin, bütün ümmetin ve bütün insanlığın ebedi hayatını, kendi insanlığını, Hz. İnsan olmayı kazanmasını isteriz. Biri şeytanın tuzağına düşerse, bile bile şeytana tabi olur ve şeytana “senin hizmetindeyim” derse elbette ki buna üzülürüz.
Şeytana uymak başka, şeytanın vazifesini yapmak başka bir şeydir. Allah ayet-i kerimede “fitne adam öldürmekten daha beterdir”299 buyurmuştur. Fitne; dedikoduyla, iftirayla, su-i zanla çıkarılır. Mü’mine düşen; dedikodunun, iftiranın ya da gıybetin peşinden koşmak değil; Allah ile beraber olmak, insanları birbirine düşürmemek, insanları birbirine kötülememek, kimsede hata ve kusur aramamak, dolayısıyla iblise hizmet edip “ben de sendenim” dememektir. Birilerinin böyle söylediğini ve bu hâle düştüğünü görmek elbette ki bizi üzüyor.
İnsanlığın hâli ortadadır. Eğer iblisin tuzağına düşmeseydik, iblise uymasaydık birbirimizi öldürebilir miydik! Eğer mü’min olsaydık, Allah’a iman etseydik, Allah’ı, Allah’ın sevdiğini sevseydik, âlemlere rahmet olan Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e tabi olup rahmet olsaydık değil birbirimizi öldürmek birbirimizi üzme cesaretinde bile bulunamaz, “kardeşim kırılır” diye kimseye yan bile bakamazdık. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz “bir mü’min bir mü’mine sertçe baksa ona hakkı geçer” buyurmuştur. İşte, bizim peygamberimiz böyledir. Bu yüzden bırakın öldürmeyi, hakaret etmeyi, zulmetmeyi, eleştirip çekiştirmeyi mü’mine sertçe baktığımızda bile onun hakkına girmiş oluruz.
Mü’min olan, Allah’a iman eden biri hiç Allah’ın hesabını yapmaz mı! Unutmayalım ki Allah düşündüğümüz, konuştuğumuz ve yaptığımız her şeyin hesabını bize mutlaka sorar. Allah’ın huzurunda hesap vereceğini düşünen bir insan nasıl zulmedebilir, Allah’ın yolunu nasıl yanlış gösterebilir, ters gösterebilir! Ters göstermek için nasıl çaba, gayret sarf edebilir! Hele bir de Allah o ters göstermeye çalıştığı yoldan ona ikramda bulunmuşsa!
Genel olarak insanların hâline baktığımızda herkesin durumu ortadır. Bakıyorsun biri bir yerde masum birini öldürüyor, başkaları da onu alkışlıyor! Böylelerine “sen iblisin yaptırdığına alkış mı tutuyorsun, bunun güzel olduğunu, doğru olduğunu mu söylüyorsun, hiç bundan büyük tuzak olabilir mi! Bir de mü’min olduğunu ve Allah’ı sevdiğini söylüyorsun! Sen zulmü desteklemekle Allah’a ve resulüne ters düştün, nasıl mü’minsin, nasıl Müslümansın” demek gerekir. Çünkü ona bakanlar “bu böyle söylüyorsa demek ki doğruymuş” der, dolayısıyla o kişi kendisini dinleyenlerin günahını da yüklenmiş olur.
Allah, bize akıl vermiştir, dolayısıyla hakkı ve hakikati görmek için onu kullanmamız gerekir. Mü’min feraset ve basiret sahibidir. Eğer kişi mü’mince bakamıyorsa feraseti, basireti, imanı yoktur, iman ile bakmıyor demektir. Hâlbuki mü’min, Allah’ın nuruyla, vahyiyle, kendi peygamberinin bakışıyla bakar ve peygamberiyle beraber nazar eder.
Kişi peygamberiyle beraber bakarsa rahmetle, şefkatle, hilm ve hidayetle bakar. İnsanların hidayete erip cennete gitmesi için çaba, gayret sarf eder. Yoksa bir zulmün içinde hiçbir katkısı olmasa bile sadece diliyle “öldürenler haklıdır” deyip zulmedenleri desteklerse, hatta böyle düşünürse şeytana, iblise destek olmuş, yardım etmiş, bir de kendisini dinleyenlerin günahını yüklenmiş olur. Hâlbuki neden cehenneme girmeye çalışıyorsun! Zulmü destekleyince ne kazanıyorsun! Allah ayet-i kerimede “zalimlere meyletmeyin sonra ateş size de dokunur (siz de o ateşte yanarsınız)”300 buyurmadı mı! Böyle yapınca dünyada da, ahirette de ateş sana dokunur.
Bizi dinleyenlerin bunu böyle anlaması gerekir. Kim olursa olsun, birileri insanlara zulmediyor, haksızlık ediyor, cinayet işliyorsa, başka birileri de “bunlar doğru yapıyor” diyorsa onlar o zulmedenlere manevi destek vermiş olur ve gönlü onlarla, şeytanla, iblisle beraber olmuş olur, böylece onlar da zalimlerden olmuş olur ve Allah onlara “ateşi bekleyin, belanızı bekleyin” buyurur. Bu herkes için böyledir.
Bize düşen; hakkı, doğruyu, Allah ve resulünün söylediklerini söylemek, resulün baktığı gibi bakmak, o bir mü’min olarak neyi konuştuysa öyle konuşmaktır. Şayet öyle yapmaz, kendimize ya da birilerine göre konuşursak, Allah’ı ve resulünü kabul etmemiş oluruz.
Evet, elbette ki insanların şeytanın tuzağına düşmesine ve şeytana tabi olup şeytanın işini yapmasına üzülüyoruz.
Allah bizi gerçek manada Allah ile, ferasetle, basiretle bakanlardan eylesin! Mü’minlere, insanlara mü’min ve insan kardeşi olarak bakanlardan eylesin! Bütün varlığa, mahlûkata Allah’ın nazarıyla nazar edenlerden, hepsine hakkını teslim edenlerden eylesin! Bütün varlığı, mahlûkatı Allah’ın koyduğu yerde görüp öyle muamele edenlerden eylesin! Allah bizi Allah’ın mülkünde kendini bir şey zannedenlerden eylemesin! Allah bizi “Allah bilmiyor, ben biliyorum” diyenlerden ve saygısızca düşünüp, konuşup, hareket edenlerden eylemesin inşallah.
