close

KENDİNİ ÇİRKİN BULUP ALLAH'A İSYAN EDEN BİR KİŞİ BUNDAN KURTULMAK İÇİN NE YAPMALIDIR?

Bu aslında birçok gencin, özellikle ergenlik çağındaki gençlerin yaşadığı ve yanlış anlaşılmadan dolayı meydana gelen bir sorundur. Güzel olmayan hiç kimse yoktur, Allah her şeyi uyumlu bir şekilde yaratmıştır. Öyleleri var ki gözünü, kulağını, boyunu veya başka bir yerini beğenmez ve tek bir yere odaklanıp bunu sorun yapmaya başlar. Oysaki Allah onu uyumlu ve güzel yaratmıştır.

Güzellik sadece bedenin güzelliği değildir. Güzellik, gönlün ve ruhun güzelliğidir. Gönlün ve ruhun güzelliği dışarı akseder. Mesela; biri vardır, zahiri olarak düzgün görünür; ama onunla konuştuğumuzda gönlündeki çirkinliği dışarı aksettiği için “sesi bana gelmesin” deriz. Ya da başka birini görür, zahiri olarak onu beğenmeyiz; ama konuşunca ne kadar yakın, ne kadar sıcak, ne kadar güzel olduğunu görürüz. Onun da gönlündeki güzelliği dışına aksetmiştir.

Birinin içinde ne varsa mutlaka dışarı vurur. Kâfirin küfrü mutlaka dışarıya vurur, yüz itibariyle ne kadar güzel olursa olsun küfrü onu çirkinleştirir. Mü’min de zahiri olarak kendini ne kadar güzel görmese de onun güzel olmadığını söyleyemeyiz; çünkü mü’minin içindeki güzellik dışarıya akseder, böylece sevilmeye layık olur ve herkes tarafından sevilir.

Örnek vermek gerekirse; yaşlı bir gayrimüslimle yaşlı bir mü’mini yan yana koyduğumuzda ikisinin birbirinden çok farklı olduğu görülür. Birinin küfründen dolayı ondan tiksinirsin; çünkü yaşadıkça küfrü çoğalmıştır. Öteki ise hep yanımda olsun, hep konuşsun dersin, muhabbetle ona bakıp hep sarılmak istersin. Bu da o mü’minin imanından, amelinden dolayıdır. Oysaki yüz itibariyle ikisi de yaşlanmıştır, ikisi de aynı hâle gelmiştir, buna rağmen birine sarılmak isterken ötekinden tiksinirsin.

Bu durum sadece yaşlılar için değil, gençler için de geçerlidir. Bize düşen; gönlümüzü güzelleştirmeye ve güzel olmaya çalışmaktır. O zaman elde edeceğimiz güzellik bizim kendi kazancımız olur.

Beden zahiri olarak ruha, gönle, maneviyata elbisedir. Elbise düzgün olmayabilir, önemli olan içindekinin güzel olmasıdır. Bu nedenle zahiri güzelliğe değil manevi güzelliğe önem ve kıymet vermemiz gerekir. Eğer manevi olarak güzel olursak, Allah’a göre de güzel olduk demektir. Allah bir kulu severse bütün insanlar onu sevmek zorunda olur. Bu, insanların elinde olan bir şey de olmaz.

Birini sevmezsek o hâlde o kişi sevgiye layık değildir. İnsanlar onun yüzüne gülebilir, onu takdir edebilir; ama içinden onu sevmez, hatta ondan nefret eder; çünkü içinde bir güzellik yoktur, güzelliği olmayınca da kimse onu sevmez. Görüldüğü gibi sevmek ve sevilmek insanın bedenindeki güzellikle değil içindeki güzellikle ilgiliymiş.

Bu yüzden kardeşlerimizin zahiri olarak kendini güzel görmemesi, üstüne bir de isyan etmesi hiç doğru değildir. Allah, kuluna ruhundan nefhetmiştir ve bu ruhun güzelliği dışarıya akseder. Bize düşen; zahiri olarak hâlimize bakmak değil, ruhumuzun güzelliğinin üzerimizde tecelli etmesi, görünmesi için ruhumuzun bu güzelliğine bürünmektir.

Eğer kendimizi güzel görmüyorsak sevilmiyoruz veya sevilmeyeceğiz endişesi taşıyoruz demektir. Allah bizi sevince bizi sevmeyen kimsenin olmadığını görürüz. Özellikle melekler, Allah’ı sevenler, Allah’ın sevdikleri bizi sever. Zaten Allah bizi sevsin de varsın hiç kimse bizi sevmesin. Bu nedenle kendimizi manevi olarak güzelleştirmeye çalışıp insanların değil rabbimizin sevgisini kazanmamız lazım. Zaten Allah bir kulunu sevince onu başkalarına da sevdirir.

Bir de bedenimizin görüntüsünden dolayı hiçbir şekilde isyan etmemiz doğru değildir. Allah bizi nasıl yaratmışsa öyle seviyordur. Bunu böyle anlamalıyız. Bu sıkıntıdan kurtulabilmemiz için de “ya rabbi! Seni seviyorum, senin beni yaratmanı seviyorum” deyip eksiklerimize değil, güzelliklerimize, bununla beraber kendimizden aşağıdakilerine bakmamız gerekir. Ya yüzümüzün bir tarafı hiç olmasaydı, o zaman ne olurdu! Sonuçta yüzü yanmış veya herhangi bir organını kaybetmiş insanlar vardır. Bizim de “böyle olanlar da var” deyip isyandan, şeytanın verdiği vesveseden kurtulmak için şükür yoluna girmemiz gerekir.

Okuyucuda açSesli dinle