NAMAZ KILMADIĞIMIZDA “ALLAH SENİ HUZURA KABUL ETMİYOR, BU YÜZDEN NAMAZ KILAMIYORSUN” DİYORLAR. BU DOĞRU MUDUR?
Bunu başkasının söylemesi doğru değildir.
Bir mü’minin musibete uğrayan başka bir mü’min kardeşi için “Allah onun derecesini yükseltmeyi ve ona ikramda bulunmayı dilemiş, bu yüzden de Allah ona böyle bir muamelede bulunmuş” demesi ve kardeşi için sonuna kadar müsamahakâr davranması gerekir. Kendisi bir musibete uğradığında ise böyle söylemeyip tam tersine “benim bir günahım, yanlışım var ki rabbim beni temizlemeyi diledi” demesi ve nefsine taviz vermemesi gerekir; yani mü’min, kendisi için “Allah benim derecemi yükseltmeyi dilemiş” dememeli, bunun yerine “Allah hatamı, kusurumu affetmeyi dilemiş” demelidir. Bu yüzden bir mü’minin, kardeşi için “bu günahkârdır, yanlış yapmış ve Allah onu affetmeyi dilemiş” demesi doğru değildir, tam tersine “Allah onun derecesini yükseltmeyi dilemiş” deyip kardeşine hüsn-ü zanla bakmalıdır.
Aynı şey namaz için de geçerlidir. Biri namaz kılmadığında ona “Allah seni huzura kabul etmiyor” demek doğru değildir; ama insanın kendisi için “acaba nerede yanlış yapıyorum, nerede eksik yapıyorum, hangi çukura düşmüşüm ki rabbimin huzuruna çıkamıyorum. Yoksa ben huzura layık değil miyim” demesi gerekir. Kendisi haricinde hiç kimse için bu cümleyi kullanamaz, kullanmamalıdır.
