close

YAŞAMAKTAN HİÇBİR TAT ALAMIYORUM. BİR AN ÖNCE RABBİME KAVUŞMAK İSTİYORUM, BUNUN SEBEBİ NEDİR?

Herkes zaman zaman sıkıntı duyabilir. Mesela; ticaret yapan biri o gün bir şey kazanamamışsa sıkıntı duyar; ama gün içinde güzel ticaret yapmışsa hali daha farklı, daha sevinçli olur. İnsan bunun farkında olsa da olmasa da bunu bilse de bilmese de aslında dünyaya ebedi hayatının ticaretini yapmaya gelmiştir.

Kul, Allah için güzel bir şey yaptığında, hayır işlediğinde ya da birine yardım ettiğinde Allah onun gönlüne huzuru verir; ama biri Allah için bir şey yapamadığında ya da yapmadığını düşündüğünde sıkıntı duyar.

Her gün bizim için yeni bir hayattır, bize düşen; her gün mutlaka Allah için daha güzel yapmaya, daha hoşgörülü ve affedici olmaya çalışmaktır.

Allah için yapılması gereken ve Allah’ın razı olacağı her ne olursa olsun onu yaptığımızda Allah bize o huzuru mutlaka verir, gönlümüze sekineti indirir. Allah ayet-i kerimede “Allah mü’minlerin gönlüne sekineti indirir”107 buyurmuştur. Bu bir hayal değildir, hayat hayal değildir, maneviyat hayal değildir. Kul, Allah için bir şeyler yaptığında Allah onun gönlüne sekineti indirir, muhabbeti indirir, isimlerinin tecellisiyle kulunun gönlüne tecelli eder. Kul hayatı yaşarken bütün bu gönül halini tadar.

Kişi “ben böyle düşündüm diye böyle olacak, şöyle düşündüm diye şöyle olacak” diye zannedip yaşadığı şeylerin sonuçlarını başka bir şeye bağlayabilir; ama Allah her anda kuluyla birebir muhataptır ve kuluna muameleyi Allah yapar. Bizim yapmamız gereken tek şey bu muameleyi görmeye ve anlamaya çalışıp güzel ve doğru yapmaktır. Öyle ki kul, günün sonunda “ya rabbi! Ben bütün bunları senin için yaptım, her şey senin içindir” diyebilmelidir. Eğer bir kul bunu diyebilirse gönlü huzuru bulur, hiçbir sorun, sıkıntı da olmaz.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Fetih /4 ↩