close

DUA ETMENİN ÖNEMİ NEDİR?

Her ne olursa olsun bize düşen, kul olmaktır. Allah dua etmeyenler için “dua etmeye tenezzül etmeyenler”74 buyurur. Dua kulluğun, ibadettin özüdür. Namaz baştan sona duadır. Bu nedenle Allah ayet-i kerimede “duanız olmasaydı Allah size neden kıymet (değer) versin”75 buyurmuştur.

İşi aklımıza göre değil de Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e göre anlamaya çalışmalıyız. Bu dinin bir peygamberi vardır, bu dinin kitabını talim ettiren bir muallimi vardır. Bunu da ona Allah yaptırmıştır. Allah ayet-i kerimede “onu (ayetleri) açıklamak da bize düşer”76 buyurmuştur.

Peki, Allah, ayetlerini kimin üzerinden açıklar?

Elbette ki resulünün üzerinden açıklar. Baktığımızda Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in her anda bir duası vardır. Kul dua ettikçe Allah’a yakın olur, Allah’a yaklaşır, Allah ile samimi olur. Bununla ilgili olarak Resulullah (s.a.v.) Efendimiz “Allah ister ki ayakkabınızın bağını da, eşeğinizin arpasını da ondan isteyesiniz”77 buyurur. Yani Allah ister ki kulu sürekli onunla muhatap olsun, ondan istesin. Zaten kulun istemesiyle Allah iş yapmaz, Allah ne yapacağını bilir; ama dua etmek bizim kulluğumuzdur, kulluğu kabul etmemizdir. Bu nedenle Resulullah (s.a.v.) Efendimiz “Allah dua edenleri sever, kendisinden isteyeni sever”78 buyurmuştur.

Evet, Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in her anda bir duası vardır, dedik. Sabah kalkarken yaptığı dua “bana yeniden hayat veren Allah’a hamd olsun” duasıydı. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in uyanır uyanmaz söylediği ilk söz buydu. Bununla beraber Resulullah (s.a.v.) Efendimiz giyinirken elbise için, abdest alırken su için, yemek yerken yemek için hamd eder, şükreder, dua ederdi, evden çıkarken de dua ederdi; yani Resulullah (s.a.v.) Efendimiz her halükârda Allah ile muhataptı ve bir duası vardı. Bu, Allah’a yakınlıktır. Kul, Allah’a dua ettikçe, dua halinde oldukça gönül itibariyle de Allah ile beraber olur, Allah’ın huzurunda olur. Bu yüzden kul bir işe karar verdiğinde mutlaka Allah’ın hesabını yapmalıdır. Allah ayet-i kerimede “bir işe karar verdiğinde artık rabbine güven”79 buyurmuştur; çünkü kul o işi yaparken rabbinden istemiştir ve bu yüzden rabbinin onun için hayır olanı yaratacağını da bilir.

Dua ibadettir ve mutlaka kula kazandırır. Kişi önce kulluğunu, ibadetini yapar sonra her ne için dua etmişse Allah onun için mutlaka hayrı yaratır. Eğer duası onun için hayırsa Allah ona verir değilse onu o duasından korur. Bu da Allah’ın rahmetindendir, duanın başka bir yönüdür. Kişi kulluğunu yaptığı için ahirete karşılık olan duası hemen kabul görür, öteki duası ise dünyaya aittir ve Allah, kuluna bu duasından dolayı mutlaka hayırlı olanı yaratır.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Mu’min /60 ↩
  2. Furkan /77 ↩
  3. Kıyame /19 ↩
  4. Tirmizi, Daavât, 149 ↩
  5. Beyhâki, Şu’abü’l İman, Er Ricâ Minallah, 1108 ↩
  6. Âli İmran /159 ↩