ALLAH’A NASIL DUA ETMELİYİZ VE ALLAH’TAN İSTEYEBİLECEĞİMİZ EN BÜYÜK NİMET NEDİR?
Dua; kulluk demek, kul olmak demektir. Bütün varlık dua halinde, hamd ve tesbih halindedir. Allah’ın insandan istediği de kendi iradesiyle rabbinden istemesi, her zaman duada, tesbihte ve hamdda olmasıdır. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz hadis-i şerifinde; “dua ibadetin özüdür, iliğidir, beynidir”233 buyurmuştur. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e baktığımızda her halinde bir duası vardır. Bizim de ona tabi olup her halükârda bir dua halinde olmamız gerekir.
Peki, nasıl bir duada bulunmamız lazım?
Allah, Kur’an’ın özü olan Fatiha Suresi’nde nasıl dua edeceğimizi beyan ediyor. İyyâke na’budu ve iyyâke nestaîn:234 “Yalnız sana âbd oluyoruz ve yalnız seni istiyoruz.” Şayet yalnız sana âbd oluyor ve yalnız seni istiyoruz diyorsak o halde ne dememiz lazım? İhdinâs sırâtel mustakîm:235 “(Ya rabbi) Bizi sırat-el mustakime hidayet et.” Sırâtallezîne en’amte aleyhim:236 “O sırat-el mustakim ki nimet verdiklerinin yoluna (kulların o yolda nimetini kazanmışlar).” Bu kullar; nebiler, sıddıklar, şehitler, salihler; yani Allah’ın nimet verdiği kullardır.237 Buradan da anlaşılacağı gibi duamız sırat-el mustakimi istemektir. Sırat-el mustakimde olabilmek için de nebilerin, sıddıkların, şehitlerin ve salihlerin yolunda onlarla beraber olmamız gerekir. Allah bu imkânı her kuluna mutlaka tanır.
Allah ayet-i kerimede “biz resul göndermediğimiz kavme azap etmeyiz.”238 Başka bir ayet-i kerimede ise “her kavmin bir hidayetçisi vardır”239 buyurmuştur. “İhdinas sırat-el mustakim” ayeti “bizi sırat-el mustakime ilet” manasına gelmez, “bizi sırat-el mustakime hidayet et” manasına gelir. Hidayetin olabilmesi için de o sırat-el mustakimde hidayetçiyle, Allah’ın hidayet ettiği kullarla beraber olmak gerekir. Biri Allah’ın hidayet ettiği kullarla beraber olursa sırat-el mustakime hidayet olunur. Yoksa biri Allah’ın hidayet ettiği kullarla beraber olmadan, “beni sırat-el mustakime ilet” derse, tek başına oraya iletilmez; çünkü Allah’ın bir âdeti, bir sünnetullahı vardır.
Allah ayet-i kerimede “hep beraber Allah’ın ipine sımsıkı sarılın”240 buyurmuştur. Bunun için de önce hidayetçinin Allah’ın ipine sarılmış olması, onunla beraber olanların da onunla birlikte Allah’ın ipine; yani vahyine, Kur’an’a, Allah’ın resulüne sarılması gerekir. Yapacağımız dua budur. Unutmamamız lazım ki bütün nimetler sırat-el mustakim üzere olanlar içindir.
Bununla beraber hem dünyada hem de ahirette saadette olanlar; sırat-el mustakim üzere, hidayetçiyle; Allah’ın nimet verdiği kullarla, nebilerle, peygamberlerle, sıddıklarla; sadakatini ispatlamış olanlarla, şehitlerle; hayatını imanına şahit kılanlarla gönül itibariyle beraber olanlardır. Dolayısıyla salihlerle; nefsini ıslah etmiş, temizlemiş, Allah’a kul olmuş olanlarla beraber olursak sırat-el mustakimde, hidayette ve Allah’ın nimet verdiği kullarla beraber olmuş oluruz.
Sırat-el mustakimde olanların bütün nimetleri kazanma imkânı vardır. Aslında bütün nimetler sırat-el mustakimde olanlar içindir. Onun dışında kimseye nimet yoktur. Bu yüzden dua ederken yapmamız gereken ilk şey “ya rabbi! Ben senin âbdinim, seni, senin rızanı, sevgini, yakınlığını istiyorum, beni sırat-el mustakime hidayet et, kendisine nimet verdiğin kullarla beraber et” demektir. Bu duanın sadece dille yapılması yetmez bir de kulun bir çabasının, bir gayretinin olması gerekir.
Sırat-el mustakimde olanlar Allah’a nasıl kul olmuş, nasıl kazanmışsa bizim de onlar gibi kazanmaya çalışmamız gerekir ki duamız dua olsun ve söylediğimizi fiilimiz tasdik etmiş olsun. Yoksa Allah katında sıddıklardan değil, yalan söyleyenlerden oluruz ki o zaman da söylediğimiz sadece lafta kalmış olur, işi laftan ibaret zannetmiş ve kendi kendimizi kandırmış oluruz.
