close

HUNEYN SAVAŞI (630)

“Andolsun ki Allah, size birçok yerde ve Huneyn (Savaşı) gününde yardım etti. Hani (o gün) çokluğunuz size kendinizi beğendirmiş; fakat hiçbir fayda sağlamamıştı ve yeryüzü bütün genişliğine rağmen size dar geldi de sonra (düşmana) arkanızı dönüp kaçmıştınız. Daha sonra Allah, resulünün ve mü’minlerin üzerine (huzur vermesi için) sekînet (nûrun)u indirdi. Bir de sizin görmediğiniz (meleklerden oluşan) ordular (gökyüzünden) indirdi de kâfirlere azap etti. İşte kâfirlerin cezası budur.”130

Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in Mekke’nin fethi sırasında Mekkelilere olan rahmeti birçok Arap kabilesini cezbetmiş ve onların İslam’a rağbetini artırmıştı; ancak Taif’teki Sakif ve Havazin kabileleri, iman edenlerin gittikçe artmasından rahatsız olmuşlar ve “nasılsa Muhammed, bizim de üstümüze yürüyecek. Bari o bize varmadan biz Mekke’ye baskın yapalım” demişlerdi.

Havazin lideri Malik Bin Avf bu düşünceyle etrafındaki bazı kabilelerin de desteğini alarak yirmi bin kişilik bir ordu topladı ve Mekke’ye doğru harekete geçti.

Mekke’ye saldırılacağını öğrenen Resulullah (s.a.v.) Efendimiz, Abdullah Bin Ebû Hadred (r.a.)’i tebdili kıyafetle haberi teyit etmesi için müşrik ordusunun konuşlandığı bölgeye gönderdi, haberin doğru çıkması üzerine de on iki bin kişilik orduyla Mekke’den hareket etti.

İslam ordusu havanın henüz tam aydınlanmadığı vakitte Huneyn Vadisi’nden geçince Taifliler Müslümanları ok yağmuruna tuttular. Ansızın yakalandıkları ok yağmuru karşısında ordu geri çekildi ve Efendimiz orduya seslenerek onları bir araya getirmeye, dağılmalarını önlemeye çalıştı.

Dört taraftan kuşatılan Müslümanlar neye uğradıklarını şaşırdılar ve bütün düzenlerini bozarak sağa sola kaçıştılar. Sayılarının çokluğundan övünen yeni Müslümanlar “sayımız çok kesin kazanacağız” derken, şimdi ise dağılma noktasına gelmişlerdi; ama Allah, sahabelerin gönlüne sukuneti indirdi ve Müslümanlar tekrar toparlanmaya başladılar. Hz. Ali (r.a.) ve Ebû Dücane (r.a.), düşman bayraktarlarından birini öldürünce ise düşman iyice dağıldı.

Savaş sürerken Resulullah (s.a.v.) Efendimiz “Allah’ım! Yardımını bize indir” diye dua etti ve eline bir avuç toprak alıp müşriklere fırlattı. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in attığı toprak müşriklerin gözlerine isabet etti ve önlerini göremeyen müşrik ordusu arkalarına bile bakmadan kaçışmaya başladı. Böylelikle İslam ordusu neredeyse kaybedecekleri savaşı Allah’ın yardımıyla kazandı.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Tevbe /25-26 ↩