close

MUTE SAVAŞI (629)

Resulullah (s.a.v.) Efendimiz, Hâris Bin Umeyre (r.a.) aracılığıyla; Şam bölgesini elinde bulunduran Bizans’a bağlı Gassani reisi Şürahbîl Bin Amr’a İslamiyet’e davet mektubu göndermiş; ancak Gassan emiri Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in mübarek davetini reddettiği gibi bir de Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in elçisini şehid etmişti.

Resulullah (s.a.v.) Efendimiz, Hâris Bin Umeyre’nin şehadet haberini öğrendiğinde bu suçu cezasız bırakmamak için hemen sahabe ordusunu hazırladı ve Gassaniler üzerine sefer başlattı; ama o günlerde Medine’ye gelip Müslüman olanların sayısı çok fazla olduğundan ve kabileler akın akın İslamiyet’e girdiğinden Resulullah (s.a.v.) Efendimiz onlarla ilgilenme mecburiyeti yüzünden sefere katılamadı.

Üç bin askerin olduğu İslam ordusunda Resulullah (s.a.v.) Efendimiz, Hz. Zeyd (r.a.)’ı komutan olarak vazifelendirdi sonra da “Zeyd şehid olursa onun yerine Cafer Bin Ebû Talib geçsin, o da şehid olursa onun yerine Abdullah Bin Revaha geçsin, o da şehid olursa kendiniz aranızdan bir kumandan seçin” 126 buyurdu.

İslam ordusu Mute’ye ulaşınca Gassaniler de bağlı oldukları Bizanslılardan yardım istediler. Sonunda karşı karşıya gelen iki ordu çarpışmaya başladı ve sırasıyla Hz. Zeyd (r.a.), Hz. Cafer (r.a.) ve Hz. Abdullah Bin Revaha (r.a.) şehid oldu. Bütün komutanları şehid olan sahabeler içlerindeki en yaşlıları olan Sabit Bin Akrem (r.a.)’i komutan seçtiler. O da savaş konusundaki uzmanlığı sebebiyle komutanlığı Hâlid Bin Velid (r.a.)’e devretti.

Komutanlığa geçen Hâlid Bin Velid (r.a.), savaşa ara verilen bir akşamda yeni bir taktik uyguladı ve öndeki savaşçıları arkaya, arkadakileri öne, sağdakileri sola, soldakileri de sağa yerleştirdi. Böylelikle sabah olunca yeni yüzler gören düşman ordusu, Müslümanlara destek kuvvet geldiğini zannedip psikolojik olarak çöktü. Ardından savaş kesinleşmeden geri çekilmek zorunda kaldılar.

Toplam yedi gün boyunca savaşan sahabeler Hâlid Bin Velid (r.a.)’in taktiği vesilesiyle yalnızca on üç şehidle Mute’den ayrıldılar.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. İbn-i Sa’d, Tabakât, C 4, s. 37, 38. ↩