BEDİR SAVAŞI’NDAN SONRA YAŞANAN DİĞER OLAYLAR
Resulullah (s.a.v.) Efendimiz kendisine Ümmü Ebiha (babasının annesi) diyerek seslendiği kızı Hz. Fatıma (r.a.) Annemiz’i hicretten beş ay sonra Hz. Ali (r.a.) ile nişanlandırdı. Bedir’den sonra ise evlendirdi.
Resulullah (s.a.v.) Efendimiz, Hz. Fatıma Annemiz’i Hz. Ali ile evlendirirken ona, “Ya Ali! Fatma’yı hoş tut; çünkü o benden bir parçadır. Onu üzersen beni üzmüş olur, onu sevindirirsen beni sevindirmiş olursun” buyurdu. Sonra da Hz. Fatma Annemiz’e “kızım Fatma! Ben seni ailemin en hayırlısı ile nikâhladım. O sahabelerin evveli, ilimde en derinidir, imamların kadısı, islamın kahramanıdır. Sakın ona isyan etme” diye nasihat etti.
Eşlerin birbirine nasıl davranması gerektiğini her fırsatta öğreten ve örnek bir eş, örnek bir baba olarak da bunu kendi üzerinde net bir şekilde gösteren Resulullah (s.a.v.) Efendimiz, evlenenlere de “sizin en hayırlınız, ehline en hayırlı olanınızdır. Ben de ehline karşı en hayırlı olanınızım.”97 Başka bir hadis-i şerifinde ise “eşlerinize yediğinizden yedirin, giydiğinizden giydirin. Sakın onları dövmeyin, onları incitecek sözler söylemeyin”98 buyurmuştur.
Bedir Savaşı yaşanırken Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in Hz. Osman (r.a.) ile evli olan kızı Hz. Rukiyye (r.a.) hastalığı nedeniyle vefat etmişti. Efendimiz diğer kızı Ümmü Gülsüm (r.a.)’ı da Hz. Osman’la evlendirdi, böylelikle Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e ikinci kez damat olan Hz. Osman (r.a.) iki nûr sahibi manasına gelen Zinnureyn lakabını aldı.
Hicret’in üçüncü yılına gelindiğinde Uhud Savaşı’ndan iki ay önce Efendimiz, Hz. Ömer (r.a.)’in kızı Hz. Hafsa Annemiz’le evlendi. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in bu dönemlerdeki bir evliliği de Zeyneb Binti Huzeyme Annemiz ile oldu.
Bu dönemde bir de Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in Hz. Fatıma (r.a.) Annemiz’den torunu olan Hz. Hasan dünyaya geldi. Hz. Hasan (r.a.), dedesine benzediği için Hz. Fatıma (r.a.) Annemiz onu severken “Resulullah’a benzeyen yavrum” derdi.
Resulullah (s.a.v.) Efendimiz sahabesi ve ehliyle ilgili olarak “kim ashabımı ve ehl-i beytimi sever, onlardan kimse hakkında kötü konuşmaz ve dünyadan onların muhabbeti ile ayrılırsa Kıyamet günü benimle birlikte ve benim yanımda olur” buyurmuştur.
