RESULULLAH (S.A.V.) EFENDİMİZ’DEN AYRILAN KÜTÜĞÜN İNLEMESİ
Resulullah (s.a.v.) Efendimiz, Mescid-i Nebevi’de sahabelere ayakta hutbe verdiği için hutbe süresi uzayınca yoruluyordu. Bu durumu dert edinen sahabeler de Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in yorgunluğunu hafifletmek adına bir hurma kütüğü getirdiler. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz hutbe verirken artık bu hurma kütüğüne yaslanmaya başladı; ama cemaat çoğalınca bu defa sahabeler Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e cemaatin tamamını görebileceği bir minber yapmak istediler. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in de onayı ile ona üç basamaklı bir minber yaptırıldı ve Efendimiz bundan sonraki hutbelerini üç basamaklı bu minberde verdi.
Efendimiz bu minberde ilk defa hutbe verdiği sırada önceden yaslanarak hutbe okuduğu hurma kütüğü, Efendimiz’den ayrı kalmaya dayanamadı, bu üzüntüsünden dolayı deve yavrusunun inlemesi gibi sesler çıkarmaya başladı. Mescitte bulunan herkes hurma kütüğünün bu inlemesini duydu ve onun feryadına dayanamayıp ağladı.
Hurma kütüğünün feryadı üzerine Resulullah (s.a.v.) Efendimiz minberden inerek hurma kütüğünü kucakladı ve onu okşamaya başladı. Böyle olunca kütüğün inlemesi kesildi. Sonra Efendimiz, sahabelere dönerek “eğer onu kucaklamamış olsaydım, Kıyamet gününe kadar böyle inleyip duracaktı” buyurdu. Ardından hurma kütüğüne “istersen seni yeniden dikeyim, eskisi gibi yeşer meyve ver. İstersen de seni cennete dikeyim; cennet ırmaklarından iç, yeşer, meyve ver, o meyvveleri cennet ehli yesin, hangisini istersin”82 diye sordu. Hurma kütüğü de cennete dikilmeyi tercih etti. Sonra sahabeler Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in emriyle hurma kütüğünü minberin hemen altına defnettiler.
