close

HAKİKATİ ÖRTME ARAYIŞLARI

Araplar şiir konusunda çok ustalaştıkları ve belagat, hitabet gibi edebi sanatları çok iyi bildiklerinden âyetlerin bir şiir ve bir beşer sözü olmadığını hemen fark edebiliyorlardı. Bu da Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in tebliğinin önünü kesmek isteyen müşriklerin işini zorlaştırıyordu.

Müşrikler, insanların Efendimiz’i dinlemelerine mâni olmak için önce Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e “yalancı” demeye başladılar; ama Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in daha kendisine nübüvvet gelmeden önce bile halk arasında El Emîn olarak tanınması, kendisine atfedilen yalancılık iftirasına inanılmasını engelliyordu. Bunun üzerine müşrikler kendi aralarında toplanıp Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e ve okuduğu âyetlere karşı nasıl muhalefet edeceklerini Velid Bin Muğire’ye danıştılar.

Velid Bin Muğire müşrikler arasında aklı ve tecrübesiyle saygı duyulan bir insandı. Zenginliği, çocuklarının çokluğu ve Cahiliye Devri’nde yaptığı bazı işler kendisine müşrikler arasında büyük bir imtiyaz sağlamış, aynı zamanda onu fikrine değer verilen biri hâline getirmişti.

Velid Bin Muğire’nin etrafında toplanan müşrikler, yaklaşan hac zamanında Mekke’ye gelecek yabancı kabilelerin Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e iman etmemesi için Kur’ân’a karşı bir söylem bulmak üzere tartıştılar. Bazıları “Muhammed’in kâhin olduğunu söyleyelim” derken, bazıları da “onun şair olduğunu ve okuduklarının da sadece şiirden ibaret olduğunu söyleyelim” dedi. Bir kısmı ise “Muhammed’in mecnun olduğunu, cinlerin onu ele geçirdiğini söyleyelim” diye fikirde bulundu; ama Velid Bin Muğire yapılan önerilerin hiçbirini kabul etmedi; çünkü sözü edilen önerilerle ilgili Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in üzerinde hiçbir işaret görünmüyordu.

Müşriklerin ileri gelenlerinin tekliflerini dikkatle dinleyen Velid Bin Muğire bunu düşüneceğini söyleyip müşriklerin yanından ayrıldı. Kendi içinde bunu uzun uzun düşündükten sonra müşriklerle tekrar toplanıp “hac zamanı gelecek insanlara Kur’ân için sihir, Muhammed için de sihirbaz diyelim. Böylece insanlar Muhammed’den sırf sihirbaz olduğu için etkilendiklerini sanacaklar” dedi.

Kur’ân’ın apaçık bir mucize olduğunu bile bile Allah’ın vahyini gizleyerek vahyin nûrunu söndürmeye çalışan Velid Bin Muğire hakkında bu küfründen dolayı Allah Muddessir Sûresi 11-26 âyetlerini inzal etmiştir.

“(Resulüm!) Tek olarak yarattığım o kimseyi (sen) bana bırak! Ki ben ona, genişleyen bir mal, gözü önünde duran oğullar verdim ve (dünya nimetlerini) on(un önün)e serdikçe serdim. Sonra o, hırsla (bu nimetleri) daha da arttırmamı arzu eder. Hayır (bunu asla ummasın)! Çünkü o, bizim âyetlerimize karşı (olabildiğince inkârcı ve) inatçıdır. (Bu nedenle) Ben, onu yakında sarp bir yokuşa sardıracağım (asla rahat edemeyeceği meşakkatli bir azaba uğratacağım).”

“Zira o, (vahyimiz hakkında) tefekkür etti (enine boyuna düşündü) ve ölçtü, biçti. Kahrolası nasıl da ölçtü, biçti! Sonra kahrolası (tekrar) ne biçim ölçtü, biçti! Sonra nazar etti (eğer iman ederse insanların ona ne diyeceğine baktı). Sonra yüzünü ekşitti, kaşlarını çattı. Sonra (vahyimizden yüz çevirip) kibirlenerek arkasını döndü. Ve dedi ki: Bu (Kur’ân) ancak (öteden beri) süregelen bir sihirden başka bir şey değildir. Bu ancak (bir) beşer sözüdür. Ben onu Sekar’a (alevli cehennem ateşine) yaslayacağım.”32

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Muddessir /11-26 ↩