HZ. ALİ (R.A.)’NİN MÜSLÜMAN OLMASI
Hz. Ali, Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in amcası Ebû Tâlib’in oğludur. Ebû Tâlib, maddi olarak sıkıntı yaşadığı için oğlu Cafer’i Abbas’ın, Ali’yi ise Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in himayesine vermişti. Bu yüzden Hz. Ali (r.a.), küçük yaşlardan itibaren Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in himayesi altında yetişmiştir.
Henüz “kalk ve uyar” emrinin gelmediği günlerde Hz. Ali (r.a.), Resulullah (s.a.v.) Efendimiz ile Hatice (r.a.) Annemiz’i namaz kılarken gördü ve onları seyretti. Namazı bitirdiklerinde hemen Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in huzuruna gidip ona az önce ne yaptıklarını sordu. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz de “ey Ali! Bu, Allah’ın seçtiği, beğendiği dindir. Ben seni bir olan Allah’a iman etmeye davet eder, insana ne faydası ne de zararı dokunmayan Lat ve Uzza’ya tapmaktan sakındırırım” buyurdu.
Hz. Ali (r.a.), Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in daveti karşısında önce durakladı ve “bu, benim şimdiye kadar görmediğim, işitmediğim bir şeydir. Babama danışmadan bir şey diyemem” dedi. Ancak Resulullah (s.a.v.) Efendimiz henüz açıkça nebî olduğunu ilan etme emrini almadığı için emir gelmeden bu durumun yayılmasını istemiyordu, bu yüzden Hz. Ali (r.a.)’a “ey Ali! Söylediklerimi yapacaksan yap. Yok, eğer yapmayacaksan gördüğünü ve işittiğini gizli tut. Kimseye bir şey söyleme” buyurdu.
Hz. Ali (r.a.), Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e sırrını koruyacağına dair söz verdi ve geceyi tefekkürle geçirdi. Gün aydınlığında ise Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in huzuruna geldi ve “Allah beni yaratırken babama sormadı ki ben de Allah’a kulluk etmek için babama sorayım. Ya Resulullah! Ben sana iman ediyorum” deyip Müslüman oldu. Hz. Ali (r.a.) Müslüman olduğunda daha on yaşındaydı. Bu süreçte Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e iman eden diğer bir sahabe de Hz. Zeyd (r.a.)’tır. Onun da iman etmesiyle mü’minlerin sayısı; Hz. Hatice Annemiz, Hz. Ali ve Hz. Zeyd olmak üzere sadece üç kişi oldu.
