close

1.Bölüm (FATİHA – ALAK - KALEM - MUZZEMMİL SÛRELERİ)

EUZUBİLLAHİMİNEŞŞEYTANİRRACİM BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

Elhamdulillahi rabbil âlemin esselatu vesselamu aleyke ya seyyidel evveline vel ahirin ve ila cemiil enbiyayi vel murselin ve ila cemiil evliyayi vel hamdulillahi rabbil âlemin.

Allah nasip etti, Ramazan ayına yetiştik. Daha önceki sohbetlerimizde rabbimizi nasıl tanımamız ve nasıl sevmemiz gerektiğini; El Esmau’l Husna dersleri, İman İslam İhsan, Aşk, Âşık, Maşuk, Vuslat Yolculuğu ve Kur’an’ın Özü, Kapısı Fatiha Suresi’nin tefsiri sohbetlerimizle anlamaya çalışmış, aynı şekilde Allah’ın ayetlerini, dinimizi Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in sahabesine öğrettiği şekilde nasıl anlamamız ve bilmemiz gerektiğini izah etmeye çalışmıştık.

Resulullah (s.a.v.) Efendimiz “kim Kur’an’ı okusa sonra da ‘ben rabbimle konuştum’ deyip yemin içse doğru söylemiş olur, yeminine bir kefaret gerekmez” buyurmuştur. Allah her bir ayetini indirirken kullarını muhatap almış ve onlarla konuşmuştur. O hâlde bizim de “acaba rabbimiz bize ne söylemiş” diye ayetleri okuyup tefekkür etmemiz, bununla birlikte rabbimize her bir ayetle cevap vermemiz gerekir.

Biz de bu Ramazan ayında “Ayetlere Dua ve İstiğfarla Cevaplar” sohbetlerimizde rabbimizin bize vahyettiği her bir ayete nasıl cevap vermemiz, karşılık vermemiz gerektiğini anlamaya çalışacağız inşallah. Öyle ki ayetleri okurken rabbimizle muhatap olduğumuzu bilelim ve rabbimizle konuşmuş olalım.

Öncelikle hepinizin Ramazan’ı mübarek olsun, Allah Ramazan’ımızı hayırlara vesile kılsın inşallah. Ramazan ayı Kur’an ayıdır. Allah bize bu Ramazan’da Kur’an’ı okumayı, dinlemeyi, anlamayı, yaşamayı nasip eder inşallah.

Nasıl ki her yeni gün yeni bir hayatsa her Ramazan ayı geldiğinde de ölülerin Kur’an ile dirildiği yeni bir hayat başlar. Şayet Ramazan ayını gerçek manada yaşamaya, anlamaya, idrak etmeye, ondan istifade etmeye çalışırsak biz de Kur’an ile dirilir ve Allah’ın “diri” dediklerinden oluruz.

Allah ayet-i kerimede “Allah yolunda ölenlere ‘ölü’ demeyin, onlar diridirler”3 buyurmuştur. O hâlde Kur’an ile dirildiğimizde zahiri olarak ölü olsak bile Allah’ın “diri” dediklerinden oluruz. Allah başka bir ayet-i kerimede ayetlerini dinlemeyenler için ise “(resulüm)! Şüphesiz ki sen ölülere işittiremezsin”4 buyurmuştur. Yani ayetleri işitmeyenler, duymayanlar, anlamaya, tefekkür etmeye, yaşamaya çalışmayanlar ölüdür, buyurmuştur. Bu yüzden insan her ne kadar zahiri olarak yaşasa da Allah’ın ayetlerini dinlemeye, anlamaya çalışmıyorsa manevi olarak diri değil ölüdür. Allah’ın “ölü” dediklerinden olmamak için de rabbimizin ayetlerini dinlememiz ve her biri üzerinde tefekkür etmemiz gerekir. Allah bizi manevi olarak ölülerden değil dirilerden eylesin inşallah.

Allah nasip ederse “Ayetlere Dua ve İstiğfar ile Cevaplar” sohbetimizde bazen bir cüzden daha fazla, bazen de daha az olacak şekilde Kur’an’ı ders edinmeye, Allah’ın ayetlerine duayla, istiğfarla, hamdle, tesbihle, tekbirle, tevhitle cevap vermeye çalışacağız. Böylelikle hem rabbimizin vahyini dinlemiş olacağız hem de ayetlere iman ettiğimizi, “işittik ve itaat ettik” dediğimizi, gerektiğinde rabbimize istiğfar ettiğimizi, hamd ettiğimizi, şükrettiğimizi, onu tesbih ettiğimizi ortaya koyup ayetlere verdiğimiz cevapları rabbimize arz edeceğiz. Ben ayetlere dua ve istiğfarla cevap verirken kardeşlerimiz de “âmin” derler inşallah.

Sohbetimize öncelikle Fatiha Suresi’yle başlayacağız, ayetleri nüzul sırasına göre okuyup rabbimize cevap vereceğiz. Eğer gönlümüzü açıp dinlersek Ramazan’ın sonunda bütün Kur’an’ı özetle dinlemiş ve imanımızı tazelemiş olacağız inşallah. Bir de ayetlere; nefsimize, şeytana hiçbir şekilde taviz vermeden euzu besmele çekip cevap vermemiz lazım. Yoksa Allah, gönülsüz vereceğimiz bir cevabı kabul etmez.

Hangi konuda olursa olsun Allah bir hüküm verdiğinde mü’minlere düşen; Allah’ın o hükmünü olduğu gibi kabul etmektir. Hâl böyleyken biri Allah’ın hükmünü gönlünde ağırlık hissederek kabul ederse Allah o kişiden bu amelini kabul etmez; çünkü Allah ayet-i kerimede “mü’minler gönüllerinde hiçbir ağırlık hissetmeden Allah’ın ve resulünün hükmünü kabul ederler”5 buyurmuştur. Bu yüzden Allah ve resulünün hükmüne karşı gönlünde ağırlık hissedenler mü’min değildir, Allah da onların amellerini kabul etmez.

EUZUBİLLAHİMİNEŞŞEYTANİRRACİM BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

fatiha sûresi

El hamdu lillâhi rabbil âlemîn:6 “Hamd (övme ve övülme) âlemlerin rabbi olan Allah içindir.” Övme ve övülme âlemlerin rabbi olan Allah’a aittir. Övgüye layık olan da övmeye hakkı olan da odur. Allah kimi övdüyse o kişi övgüye layıktır, övmediği ise övgüye layık değildir. Allah’ın övdüğünü övenler Allah’a itaat etmiş, Allah’ın vahyine ve resulüne tabi olmuştur. Allah’ın övdüğünü övmeyenler ise Allah’a, resulüne ve Allah’ın vahyine ters düşmüştür. Bu yüzden de bize düşen; Allah’ı ve Allah’ın övdüğünü övmektir.

Peki, Allah kimleri över?

Elbette ki peygamberleri, peygamberlerle beraber olanları, Allah’ın peygamberlerine yardım edenleri; yani malıyla, canıyla Allah yolunda savaşanları, hayatını ortaya koyanları, cenneti dünyaya, Allah’ı da her şeye tercih edenleri ve gerektiğinde Allah yolunda canını kurban edenleri över. Allah bunlardan başkasını övmez, zaten bunlardan başkası da övgüye layık değildir. Biri istediği kadar “elhamdulillahi rabbil âlemin” desin Allah’ın övgüsüne layık olmadıysa aslında Allah’ı övememiş, ona hamd edememiş demektir. Bu nedenle Allah’ın bizi övmesini istiyorsak bizim de rabbimizi övmemiz, ona hamd etmemiz ve onun övdüğü kişileri, işleri övmemiz gerekir.

Elhamdulillahi rabbil âlemin. Bütün âlemlerden sana hamd olsun ya rabbi! Bizi yaratmana, bize varlık vermene hamd olsun. Bizi ciddiye alıp bize peygamber göndermene hamd olsun. Bize vahyedip Kur’an’ı göndermene hamd olsun. İman etmemiz ve seni tercih etmemiz için bize imkân vermene hamd olsun. İmanımızı yaşamamız ve ispatlamamız için bize imkân vermene hamd olsun. Bütün hamdlar, bütün övgüler sana aittir, sana layıktır, senin hakkındır ya rabbi! Bu yüzden sadece seni övüyoruz, sana hamd ediyoruz. Bütün peygamberlerin hamdiyle sana hamdolsun. Hamdini kabul ettiğin bütün mü’minlerin hamdiyle sana hamd olsun. Bütün meleklerin hamdiyle sana hamd olsun.

Yerde, gökte ve ikisi arasında her ne varsa hepsi seni kendi hamdiyle tesbih eder. Biz de bütün varlığın hamdiyle sana hamd ediyor ve bütün varlığın tesbihiyle seni tesbih ediyoruz. Sana hamd olsun ya rabbi! Bizleri sana hamd eden ve senin hamd ettiğin kullarından eyle ya rabbi! Bizleri ahlakını, işini, amelini, sözünü sevdiğin ve övdüğün kullarından eyle ya rabbi! Yoksa bizi senden başkalarını övenlerden, senden başkalarına hamd edenlerden eyleme! Bizi övmediğin, sevmediğin kullarından eyleme ya rabbi!

Er rahmânir rahîm:7 “(Allah) Rahman ve rahimdir.” Bütün insanlar, bütün hayvanlar, bütün irade sahibi varlıklar her neye rahmet ediyorsa rahman ve rahim olan Allah’tan aldığı rahmetle rahmet eder.

Gerçek manada rahman ve rahim olan sensin ya rabbi! Rahmeti zatına yazan sensin ya rabbi! Kullarına, varlığa, mahlûkata rahmetiyle muamele eden sensin ya rabbi! Gerçek manada rahmet sahibi olan bir tek sensin ya rabbi! Geriye kalan, yaratmış olduğun bütün mahlûkatın rahmeti sendendir ve fanidir, izafidir. Hakiki şekilde rahman ve rahim olan bir tek sensin ya rabbi!

Senin rahmetine sığınıyoruz ya rabbi! Bize rahmetinle, lütfunla muamele eyle ya rabbi! Senin rahmetin muhabbetindendir ya rabbi! Sen kullarını, varlığı sevdiğin için rahmet ediyorsun. Kullarına rahmetinle muamele etmediğin takdirde hiç kimsenin kurtuluşunun asla mümkün olmadığını biliyoruz ya rabbi! Kurtuluş, saadet bir tek senin rahmetinledir ya rabbi! Senin rahmetin olmazsa hiç kimsenin cennete gidemeyeceğini de biliyoruz ya rabbi! Cennet de senin rahmetinin sonucudur, kullarına rahmetinden olan ikramındır ya rabbi! Sen rahman ve rahimsin ya rabbi!

Seni seviyoruz ya rabbi! Senin rahmetini de, rahmetinle muamele etmeni de seviyoruz ya rabbi! Bizi de rahim olanlardan eyle ya rabbi! Bizi Rahman ve Rahim isminin tecellisini alıp kullarına, mahlûkata rahman ve rahim olarak muamele edenlerden eyle ya rabbi! Sen kendi kendini sevensin, güzelliğini, isimlerini sevensin ya rabbi! Güzelliğinden, isimlerinden, Rahman ve Rahim isminden bize de ikram edip bizi sevdiklerinden eyle ya rabbi! Bizi Rahman ve Rahim ismini almak için çaba, gayret sarf edenlerden eyle ya rabbi! Bizi kullarına, varlığa, mahlûkata rahmetle muamele edip rahmetini hak edenlerden eyle ya rabbi! Rahmetine layık olanlardan eyle ya rabbi! Sen rahman ve rahimsin ya rabbi!

Mâliki yevmid dîn:8 “(Allah) Din gününün sahibidir.”

Sen din gününün; hesap gününün sahibisin ya rabbi! Her şeyi bir hesapla yapansın ya rabbi! Bizi gönderdiğin bu dünya hayatında imtihana tabi tuttuktan sonra ahirete aldığında, o din gününde bize hesabı soracak olan sensin ya rabbi! Hayatımızın her anından, düşündüğümüz her şeyden, ağzımızdan çıkan her kelimeden, her tavrımızdan, her amelimizden, her fiilimizden Kıyamet günü bizi hesaba çekecek olan sensin ya rabbi!

Bizi hesabını verenlerden, hesabı kolay olanlardan eyle ya rabbi! Din gününde bizi mahcup eyleme ya rabbi! Din gününü dünyadayken yaşayanlardan eyle ya rabbi! Bizi, hayatı Kıyamet yerindeymiş gibi yaşayıp hesabını doğru yapanlardan eyle ya rabbi! Hesabını ahirete bırakanlardan değil hesabını dünyadayken görenlerden eyle ya rabbi! Bizi hesabını bütünüyle sana teslim edenlerden eyle ya rabbi!

Sen mâliki yevmid dînsin ya rabbi! Sen maliksin ya rabbi! Mülkün maliki sensin ya rabbi! Geriye kalan bütün varlık her neye sahip olursa olsun sahip olduğu o şeyler fanidir, geçicidir, emanettir ya rabbi! Bizi, kendini senin mülkünde malik zannedenlerden eyleme ya rabbi! Tam tersine emanetçi olduğunu unutmayanlardan eyle ya rabbi! Bizi, verdiğin emanetleri sadece rızanı, ebedi hayatını kazanmak için harcayanlardan eyle ya rabbi! Hayatının da emanet olduğunu bilenlerden eyle ya rabbi! Bizi hayatını senin yolunda harcayan, sarf eden kullarından eyle ya rabbi! Malik-ül mülk olan, mülkün gerçek sahibi olan bir tek sensin ya rabbi! Dünyanın da ahiretin de sahibi sensin ya rabbi! Sen mâliki yevmid dînsin ya rabbi!

İyyâke na’budu ve iyyâke nestaîn:9 “Yalnız sana âbd oluyoruz ve yalnız seni istiyoruz.” Yalnız senden istiyoruz, seni senden istiyoruz. Her neyi istersek isteyelim senden istiyoruz ya rabbi! İyyâke na’budu; yalnız sana âbd oluyoruz. Sana sadece kendimiz değil hep birlikte, hep beraber âbd oluyoruz ya rabbi! Her nerde olursak olalım bizimle beraber olanları da sana âbd olmaya davet ediyoruz ya rabbi!

Bizi bir tek kendi nefsini düşünüp “ben” diyenlerden eyleme ya rabbi! Bizi bir ve beraber eyle ya rabbi! Bizi; bütün insanlığı tek bir insan olarak görenlerden ve hep beraber “iyyâke na’budu ve iyyâke nestaîn” diyenlerden eyle ya rabbi! İnsanları senin kulluğundan uzaklaştırıp “bunlar kâfirdir, bunlar müşriktir, şunlar şöyle yapıyor, falancaların böyle eksiği var, onlar mü’min değil” deyip ayırım yapanlardan eyleme ya rabbi! Bizi “iyyâke na’budu ve iyyâke nestaîn” diyenlerden eyle ya rabbi! “Hepimiz senin kulunuz ve hep beraber sana kul olmaya, âbd olmaya çalışıyoruz” diyenlerden eyle ya rabbi! “Yalnız seni istiyoruz” diyenlerden eyle ya rabbi! Bir tek seni her şeyden çok sevip seni isteyenlerden eyle ya rabbi! Kendisiyle beraber olanları da seni istemeleri için seni sevdirenlerden, seni senin vahyinle tanıtanlardan eyle ya rabbi! Öyle ki “iyyâke na’budu ve iyyâke nestaîn” diyebilelim. Bizi bunu söyleyebilenlerden eyle ya rabbi! Bizi yalancılardan eyleme ya rabbi!

Bizi namaz kılarken “iyyâke na’budu ve iyyâke nestaîn” dediği hâlde başka şeylere, başkalarına kul olanlardan, âbd olanlardan eyleme ya rabbi! Huzurunda yalan söyleyenlerden eyleme ya rabbi! Ne söylediğini bilmeyenlerden eyleme ya rabbi! Ne söylediğini bilmediği hâlde namaz kıldığını zannedenlerden eyleme ya rabbi! Bizi sana âbd olmadığı, seni gerçek manada sevmediği, seni her şeye tercih etmediği, seni her şeyden çok, canından çok sevmediği hâlde “yalnız sana âbd oluyorum, seni her şeyden çok seviyorum” deyip huzurunda yalan söyleyenlerden eyleme ya rabbi!

Bizi gerçek manada sana âbd olanlardan eyle ya rabbi! Âbd olmaya da davet edenlerden eyle ya rabbi! Seni her şeyden çok sevdiği için seni isteyenlerden eyle ya rabbi! Bizi; yalnız seni, senin rızanı, dostluğunu, yakınlığını, cemalini isteyenlerden eyle ya rabbi! Dünyasını ahirete, nefsini sana kurban edenlerden eyle ya rabbi!

İhdinâs sırâtel mustakîm:10 “Bizi sırat-el mustakime hidayet et.” Bizi sırat-el mustakimde olan hidayetçilerle beraber eyle ya rabbi! Sırat-el mustakiminde ayaklarımızı sabit kıl ya rabbi! Bizi ayağı kayanlardan eyleme ya rabbi! Senin hidayetçilerinle, kendisine hidayet verdiğin kullarla beraber olmadan kendi kendini kandırıp hidayette olduğunu zannedenlerden eyleme ya rabbi! Bizi “ben bana yeterim, benim aklım, benim bilgim bana yeterdir” deyip senin hidayetçilerine karşı kibirlenenlerden eyleme ya rabbi! Onların hidayetine uymak gerektiğini anlamayanlardan ve senin vahyine karşı gelenlerden eyleme ya rabbi! Bizi hidayete erdirdiğin, hidayetine uymayı emrettiğin kullarınla beraber hidayette olanlardan eyle ya rabbi!

Bizi sırat-el mustakimde olanlardan eyle ya rabbi! Sırat-el mustakim üzere, istikamet üzere, sana gelen yol üzere olanlardan eyle ya rabbi! Bizi yolunu şaşıranlardan, senin vahyinden yüz çevirenlerden eyleme ya rabbi! Gösterdiğin yoldan başka yollara sapanlardan, kendi kendine yol üretenlerden eyleme ya rabbi! Bizi kendi nefsine ya da başkalarının yoluna uyanlardan eyleme ya rabbi! Bir tek seni, senin dostluğunu, senin dostlarının dostluğunu tercih edenlerden eyle ya rabbi! Bizi dostlarınla beraber eyle ya rabbi!

Bizi resulüne tabi olanlardan eyle ya rabbi! Resulünü kendisine örnek alanlardan, resulünün ahlakına bürünenlerden eyle ya rabbi! Bunun için çaba, gayret sarf edenlerden eyle ya rabbi! Hayatı yaşarken hem kendisi için hem de ailesi için peygamberini örnek alanlardan eyle ya rabbi! Hidayet bir tek sendendir ya rabbi! Senin gösterdiğin hidayetten başka hidayet olmadığına iman ettik, bizi senin hidayetine uyanlardan, hidayetçilerine tabi olanlardan eyle ya rabbi!

Sırâtallezîne en’amte aleyhim:11 “O sırat-el mustakimin ki kendisine nimet verdiğin (kulların yolu).” Bizi sırat-el mustakiminde yürüyenlerden eyle ya rabbi! Kendisine nimet verdiğin kulların yolunda yürüyenlerden eyle ya rabbi! Bizi nebilerinin, resullerinin, sıddıklarının, şehitlerinin, salihlerinin yolunda eyle ya rabbi! Nebilerini, resullerini kendisine örnek alanlardan eyle ya rabbi! Onlar gibi olmaya, onlar gibi yaşamaya, onlar gibi konuşmaya, düşünmeye çalışanlardan eyle ya rabbi! Bizi hayatının merkezine peygamberini örnek olarak koyanlardan eyle ya rabbi! Peygamberine tabi olanlardan, ona uyanlardan eyle ya rabbi!

Bizi sıddıklarla beraber eyle ya rabbi! Bizi sıddıklardan eyle ya rabbi! Sana verdiği sözü yerine getirmeye çalışanlardan, sadakatini ispatlamaya çalışanlardan eyle ya rabbi! Bizi şehitlerden eyle ya rabbi! İmanını hayatına ispatlamış olarak yaşayanlardan, hayatını yaşarken şehit olanlardan, şahit olanlardan eyle ya rabbi! Bizi kendisine bakanların kendisinde Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’i gördüğü kullardan eyle ya rabbi! Peygambere imanı kendi üzerinde âhlak olarak gösterenlerden eyle ya rabbi! Hâlini imanına şahit kılanlardan eyle ya rabbi! Bizi kendisine bakıldığında sana olan sadakatini ispatlayan ve güzelliğinin üzerinde göründüğü kullarından eyle ya rabbi! İsimlerinin, El Esmau’l Husna’nın, üzerinde tecelli ettiği kullarından eyle ya rabbi! Bizi şehitlerden, şahitlerden eyle ya rabbi! Her şeyini, canını sana kurban edenlerden eyle ya rabbi!

Bizi salihlerle beraber eyle, salihlerden eyle, nefsini ıslah edenlerle beraber eyle ya rabbi! Kendisine nimet verdiğin ve bu nimetleri ikram ettiğin kullarından eyle ya rabbi! Bizi bu kullarınla beraber eyle ya rabbi!

Gayril magdûbi aleyhim ve lâd dâllîn:12 “(Bizi) Gazabına uğrayanlardan, dalalette kalanlardan eyleme (ya rabbi)!” Nebilerinin, sıddıklarının, şehitlerinin, salihlerinin ve onlarla beraber olanların gittiği yol olan sırat-el mustakiminin dışında kalanlar ya gazabına uğrar ya da dalalette kalır. Buna iman ettik ya rabbi! Bizi bu yolun dışında bırakma ya rabbi! Bizi gazabına uğrayanlardan eyleme ya rabbi! Bizi vahyini hafife alanlardan, gazaba uğrayanlardan eyleme ya rabbi! Bizi; peygamberlerini, nebilerini, resullerini, hidayetçilerini ciddiye almayıp gazabına uğrayanlardan eyleme ya rabbi! Bizi dalalette kalanlardan eyleme ya rabbi! Sana iman etmek yerine haddini aşıp başkalarını sana şirk koşanlardan eyleme ya rabbi! Kendi kendine din üretenlerden eyleme ya rabbi!

Bizi iman etmeyi emrettiğin gibi iman edenlerden eyle ya rabbi! Her neyi emretmişsen emrini kabul edip sana itaat etmeye, resulüne tabi olmaya çalışanlardan eyle ya rabbi! Bizi Kur’an’ın ve resulünün yolundan kıl kadar bile ayrılmayanlardan eyle ya rabbi! Bizi dalalette kalan ve gazabına uğratan her türlü yoldan uzaklaştır, sırat-el mustakimde, sana gelen yolda ayağımızı sabit kıl ya rabbi!

Bütün hamdlar, bütün övgüler sana aittir ya rabbi! Sen erhamerrahiminsin ya rabbi! Mülkün sahibi sensin ya rabbi! Mâliki yevmid dîn sensin ya rabbi! Bu yüzden yalnız sana âbd oluyor ve yalnız seni istiyoruz. Gönlümüzü senden başka tarafa döndürme ya rabbi! Senden dönmemize müsaade etme ya rabbi! Bize yardım et ya rabbi! Bizi kendisine nimet verdiğin kullarınla beraber eyle ya rabbi! Gazabına uğrayan, dalalette kalan kullarından eyleme ya rabbi! Âmin.

Şimdi de Âlak sûresi ile rabbimize dua ve istiğfarda bulunalım inşallah. Duayla bitirdiğimiz her sureden sonra yeni bir sureye geçeceğiz, böylelikle rabbimize bize indirdiği ayetlerle cevap verecek, rabbimizle sohbet edecek, muhatap olacağız inşallah.

alak sûresi

Ikra’ bismi rabbikellezî halak: “Oku. Yaratan rabbinin ismiyle (oku).” Halakal insâne min alak: “O, insanı alakadan yarattı.” Zahiri olarak bir kan pıhtısından, manevi olarak ilgisinden, alakasından, sevgisinden yarattı. Ikra’ ve rabbukel ekrem: “Oku (anla) ki rabbin kerem sahibidir (ekremdir).” Ellezî alleme bil kalem: “(İnsana) O, kalem ile talim ettirmiştir.” Allemel insâne mâ lem ya’lem: “İnsana bilmediğini öğretmiştir.” Kellâ innel insâne le yatgâ:13 “Hayır, muhakkak ki insan haddini aşıp azar.” İnsan, rabbine karşı saygısızlık yapar, şeytana uyar, azgınlık edip tuğyana dalar.

Peki, insan, kerem sahibi olan rabbine karşı neden saygısızlık edip şeytana uyar?

Bunun cevabını Allah veriyor. En raâhustagnâ:14 “Kendini ihtiyaçsız gördüğü için.” Bu yüzden de rabbine, rabbinin vahyine, kelamına, peygamberine muhtaç olduğunu unutur ve ihtiyacı olmadığını zanneder. Dolayısıyla rabbini dinlemez, rabbinin vahyine, ipine sarılmaz, peygamberine tabi olmaz “benim aklım, benim ilmim bana yeterdir” ya da “falancanın kitabı, sözü, ilmi bana yeter” deyip haddini aşar, azgınlık eder, böylelikle rabbine karşı saygısızlık yapar.

İnne ilâ rabbiker ruc’â:15 “Muhakkak ki dönüş rabbinedir (hepiniz ona döneceksiniz).” Yani Allah “neyimi beğenmedin! Benim senin için hayır olmayan bir şeyi söylediğimi mi zannettin, söylediklerimin gereksiz olduğunu nasıl düşünebildin, kendini bana karşı nasıl ihtiyaçsız gördün” diye her şeyin hesabını bir bir kullarına soracak.

Bizi hem indirdiğin vahyini hem de bütün varlığı senin isminle okuyanlardan eyle ya rabbi! Yarattığın hiçbir şeyi senin isminle okumadan anlamak mümkün değildir, buna iman ettik ya rabbi! Bu yüzden yarattığın her ne varsa onu senin ismine, senin isminle okuyoruz ya rabbi; çünkü o sana aittir ve senin ismini gösteren bir ayettir. Bizi her neyi okursak okuyalım, okuduklarını senin isminle okuyanlardan eyle ya rabbi! Kendini senin isminle okuyanlardan eyle ya rabbi! Bizi; kendini anlamaya çalışırken seninle anlayanlardan, üzerimizdeki muradını okuyup anlayanlardan eyle ya rabbi!

Bizi; insanı alakadan yarattığını idrak edenlerden eyle ya rabbi! İnsanı sevdiğin için yarattığını, insanın senin muhabbetinin tecellisi olduğunu anlayanlardan eyle ya rabbi! Bütün varlık içinde insanın senin katındaki özel yerini anlayanlardan eyle ya rabbi! Senin kerem sahibi olduğunu, varlığı ikram etmenin senin kereminden olduğunu, bütün keremin, bütün güzelliğin senin Ekrem isminin tecellisinden olduğunu anlayanlardan, bunu tadanlardan eyle ya rabbi!

Bizi bütün güzelliğin sana ait olduğunu idrak edenlerden eyle ya rabbi! Kalem ile talim ettirdiğin kullarından eyle ya rabbi! Kudret kaleminle gönüle yazdıklarını okuyanlardan eyle ya rabbi! Nefhettiğin ruhu okuyanlardan eyle ya rabbi! Zatınla, sıfatınla tecelli edip yarattığın fıtratı okuyanlardan, onu tadanlardan, yaşayanlardan eyle ya rabbi! Güzelliğini kendi üzerinde görenlerden eyle ya rabbi! Sana hamd eden, şükreden, seni tesbih eden kullarından eyle ya rabbi!

Biz hiçbir şey bilmiyorken bize öğreten sensin ya rabbi! Her neyi öğrenmişsek senden öğrendik ya rabbi! Bize bilmediğimizi öğreten sensin ya rabbi! Her neyi biliyorsak senin bildirmenle, senin öğretmenle, senin iman ettirmenle biliyoruz ya rabbi!

Bizi tuğyana düşenlerden, sana karşı saygısızlık yapanlardan, seni ciddiye almayanlardan eyleme ya rabbi! Sözüyle, tavrıyla, hâliyle, hayatıyla kendini müstağni görenlerden, sana karşı ihtiyaçsız olduğunu zannedenlerden, haddini aşanlardan eyleme ya rabbi! Bizi kendini bütünüyle sana muhtaç gören kullarından eyle ya rabbi! “İndirdiğin ve indireceğin her hayra muhtacız” diyen kullarından eyle ya rabbi! Bütünüyle sana muhtaç olduğunu, varlığının da sana muhtaç olduğunu bilenlerden, varlığı varlıkta tutanın sen olduğuna iman edenlerden eyle ya rabbi! Bizi; seni bir an bile unutanlardan eyleme ya rabbi! Bizi bir an bile zatından gafil eyleme ya rabbi! Muhakkak ki dönüş sanadır ya rabbi!

Yaptığımız her işten, konuştuğumuz her kelimeden, aklımızdan ve gönlümüzden geçen her düşünceden bizi hesaba çekecek olan sensin ya rabbi! Bizi bunu idrak edenlerden, anlayanlardan ve unutmayanlardan eyle ya rabbi! Sen “böyle yapanlar Allah’ın kendisini gördüğünü bilmiyormu” buyurdun, bizi; kullarını gördüğünü bilenlerden eyle ya rabbi! Bunu unutmayanlardan ve hayatı her an huzurundaymış gibi yaşayanlardan eyle ya rabbi!

kalem sûresi

Nûn vel kalemi ve mâ yesturûn: “Nun. Kaleme ve yazdıklarına and olsun.” Mâ ente bi ni’meti rabbike bi mecnûn: “Sen, rabbinin nimeti sayesinde (rabbinin sana verdiği nimetten dolayı) mecnun değilsin.” Ve inne leke le ecran gayra memnûn: “Mutlaka senin için bitmez, tükenmez bir ecir vardır.” Ve inneke le alâ hulukın azîm:16 “Ve muhakkak ki sen azim bir ahlak üzeresin.”

Kaleme ve yazdıklarına hamd olsun. Allah’ın bize vahyettiklerine, gönlümüze vahyedip yazdıklarına hamdolsun. Bizi mecnun kılmadığı için Allah’a hamdolsun. Asıl mecnun olanlar, aklını asıl kaybedenler; şeytana uyanlar ve Allah’ın vahiy olarak indirdiğine iman etmeyenlerdir. Bizi onlardan eyleme ya rabbi!

Bizi vahyine sarılanlardan eyle ya rabbi! Kendisine bitmez, tükenmez bir ecri ikram ettiğin, azim bir ahlak üzere olan Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’le beraber eyle ya rabbi! Bizi Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in ahlakına büründür ya rabbi! O ahlakı kazanmak için çaba, gayret sarf edenlerden eyle ya rabbi! Bizi hem dünyada hem de ahirette onunla beraber eyle ya rabbi! Dünyadayken gönlünü Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’le beraber edip onu kendisine örnek alanlardan, ona tabi olanlardan eyle ya rabbi! Onun ahlakını almaya, onun gibi yapmaya çalışanlardan eyle ya rabbi! Onun âlemlere rahmet olduğu gibi bizi de âlemlere, insanlara, etrafımıza, çevremize rahmet olanlardan eyle ya rabbi!

Sen resulüne “sen azim bir ahlak üzeresin” buyurdun ya rabbi! Bizi de bu nimetten faydalandır ya rabbi! Bu azim ahlaktan bize de istifade ettir ya rabbi! O azim ahlaktan nasibimizi ihsan eyle, ikram eyle ya rabbi! Gücümüzün yettiğince bizi de o azim ahlaka sahip eyle ya rabbi!

Sen ayet-i kerimede “kim mecnunmuş (kim deliymiş) yakında sen de göreceksin onlar da görecek! Senin rabbin kendi yolundan sapanı da, hidayete ereni de en iyi bilendir.17 “O gıybetçinin, laf taşıyanın (kovuculuk yapanın) peşinden bir de gereksiz yere yemin eden değersizlerin peşinden gitme, onlara uyma. O hayrı engelleyen, başkasının hakkına tecavüz eden, başkalarını çekiştiren günahkâra da uyma, onlarla beraber olma”18 buyurdun ya rabbi! Bizi de o başkalarının gıybetini yapanlardan, boş laf taşıyanlardan, hayrı engelleyenlerden, haddini aşanlardan, başkalarına saygısızlık edenlerden eyleme ya rabbi! Bizi hidayette olan kullarından eyle ya rabbi! Bizi dalalete düşenlerden, yolundan sapanlardan eyleme ya rabbi! Fakire, fukaraya infak etmek yerine malını gizleyenlerden eyleme ya rabbi! Sonra pişman olup “keşke tesbih edenlerden olsaydım” diyenlerden eyleme ya rabbi! Bizi; seni tesbih edenlerden, senin subhan olduğunu; hiçbir şeye muhtaç olmadığını idrak edenlerden eyle ya rabbi!

Allah dilerse bütün kullarını zengin eder. Allah kullarını birbirine muhtaç etmişse bu takdiri kulları kazansın diyedir. Allah’ın takdirini bu şekilde anlamayanlar rablerini tesbih etmeyenler ve rablerinin kendisine muhtaç olduğunu zannedenlerdir. Bizi böyle zannedenlerden eyleme, böyle yapıp sonra da “biz kendimize zulmettik, biz zalimlerdenmişiz” diyenlerden ve birbirini suçlayanlardan eyleme ya rabbi!

Bizi “bize yazıklar olsun ki haddimizi aştık, rabbimize karşı saygısızlık yaptık, onun muradını, hikmetini anlamadık” diyenlerden eyleme ya rabbi! Böyle bir yanlışa düştüğünde tövbe edenlerden eyle ya rabbi! Seni tesbih edenlerden eyle ya rabbi! Bizi bize bırakma ya rabbi!

Sen ayetinde “Allah onları bu dünyada zelil eder (bu, dünyadaki azaplarıdır). Elbette ki ahiretteki azapları daha şiddetlidir. Eğer bilmiş olsanız”19 buyurdun. Bizi bunu dünyadayken anlayanlardan eyle ya rabbi! Azabı ahirete kalanlardan eyleme ya rabbi!

İnne lil muttekîne inde rabbihim cennâtin naîm: “Muhakkak ki takva sahipleri için rablerinin katında na’im cennetleri vardır.” E fe nec’alul muslimîne kel mucrimîn: “Biz Müslümanlarla (Allah’a teslim olanlarla) mücrimleri bir tutar mıyız hiç?” Mâ lekum, keyfe tahkumûn: “Size ne oluyor (eğer böyle düşünüyorsanız) ne kötü hüküm veriyorsunuz (bu nasıl hüküm vermektir)!” Em lekum kitâbun fîhi tedrusûn: “Yoksa size ait bir kitabınız var da ondan mı okuyorsunuz?” Yoksa böyle düşünenlerin yanında bir kitapları mı vardır! Allah’ın kitabından başka bir kitapları mı vardır, onu mu kabul ediyorlar! İnne lekum fîhi lemâ tehayyerûn:20 “(Yoksa o kitapta) Muhakkak ki beğendiğiniz her şey sizindir (ne isterseniz o size verilir, böyle mi denilmiş, böyle mi yazılmıştır)!”

Em lekum eymânun aleynâ bâligatun ilâ yevmil kıyâmeti inne lekum le mâ tahkumûn: “Yoksa lehinize Kıyamet gününe kadar sürecek olan bir sözümüz mü vardır! Siz neye hükmederseniz mutlaka öyle mi olacak (kitabınızda böyle mi yazıyor)!” Sel hum eyyuhum bi zâlike zeîm: “Sor onlara: Kim buna (bu sözlerine) kefil olacak?” Em lehum şurekâ’: “Yoksa onların (Allah’a koştukları) ortakları mı var (onlar mı böyle söylüyor)?” Fel ye’tû bi şurekâihim in kânû sâdikîn:21 “(Onlar bizim ortağımızsa) Doğru söylüyorlarsa getirsinler bakalım ortaklarını (bunu onlara söyleyen ilahları kimmiş getirsinler).”

Yevme yukşefu an sâkın ve yud’avne ilâs sucûdi fe lâ yestetîûn: “O gün (Kıyamet günü) paçalar sıvanır, secdeye davet olunurlar; fakat (secde etmeye) güçleri yetmez.” Hâşiaten ebsâruhum terhekuhum zilleh: “Korkuyla gözleri öne düşmüş, kendilerini bir zillet sarmıştır (kaplamıştır).” Ve kad kânû yud’avne ilâs sucûdi ve hum sâlimûn:22 “Hâlbuki onlar hayattayken secdeye davet edilmişlerdi (ama secde etmemişlerdi).” Yani Allah’ın emri karşısında başlarını secdeye koyup “işittik ve itaat ettik, kabul ettik” dememişlerdi. Kendi akıllarının, ilahlarının, kitaplarının peşinden gitmişlerdi.

Fe zernî ve men yukezzibu bi hâzâl hadîs: “Bu sözü yalan sayanları bana bırak.” Se nestedricuhum min haysu lâ ya’lemûn: “Onları bilmedikleri yönden tedrici olarak azaba yaklaştıracağız.” Ve umlî lehum: “Onlara mühlet veriyorum.” İnne keydî metîn:23 “Şüphesiz benim tuzağım sağlamdır.”

Allah bizi secdeye, emrine itaat etmeye ve vahyine uymaya davet ettiğinde secdeye kapanan kullarından eylesin. “İşittik ve itaat ettik” deyip emrini yerine getiren kullarından eylesin. Allah bizi kendi kendine ilah edinenlerden, kendi kendine kitap edinenlerden eylemesin. Başka kitapları Allah’ın kitabına şirk koşanlardan eylemesin. Başkalarını, başka şeyleri Allah’a şirk koşanlardan eylemesin. O gözlerin öne düşüp insanı zilletin bürüdüğü anda Allah bizi muhafaza eylesin. Allah bizi vahyini yalan sayanlardan eylemesin. Allah’ın tedrici olarak, yavaş yavaş azaba yaklaştırdığı kullarından eylemesin. Allah bizi mühlet verdiği kullarından eylemesin. O mühleti nimet zannedenlerden, yanlış yaptığı hâlde “Allah bana ikram ediyor, o zaman ben doğru yoldayım” diyenlerden eylemesin.

Ve in yekâdullezîne keferû le yuzlikûneke bi ebsârihim lemmâ semîûz zikr: “Şüphesiz o kâfirler Kur’an’ı işittikleri zaman (kinlerinden, nefretlerinden, hasetlerinden, hasetle bakışlarından dolayı) nerdeyse gözleriyle seni devireceklerdi (yıkacaklardı).” Ve yekûlûne innehu le mecnûn: “Ve ‘gerçekten bu bir mecnun’ diyorlardı.” Ve mâ huve illâ zikrun lil âlemîn:24 “Ama o (Kur’an) âlemler için ancak bir zikirdir (bir öğüttür).”

Allah bizi Kur’an’dan öğüt alanlardan eylesin. Kur’an ile hatırlayanlardan, Kur’an ile zikredenlerden, Kur’an ile yolunu bulanlardan eylesin. Allah bizi Kur’an’a, Allah’ın ipine sarılanlardan eylesin.

muzzemmil sûresi

Yâ eyyuhâl muzzemmil: “Ey elbisesine bürünen!” Kumil leyle illâ kâlîlâ: “Gecenin birazından gayrı kalk.” Nısfehû evinkus minhu kalîlâ: “(Gecenin) Yarısı kadar ya da ondan biraz eksilt.” Ev zid aleyhi ve rettilil kur’âne tertîlâ:25 “Ya da çoğalt ve Kur'an'ı ağır ağır oku.” Yani geceni Allah’ın vahyini okuyarak, Allah’ın ayetleri üzerinde tefekkür ederek Allah’a secdeyle, Allah’ı zikretmekle geçir.

Yâ eyyuhel muzzemmil: “Ey elbisesine bürünen (ey örtünen, ey gaflet örtüsüyle örtünen, ey nefsin arzu ve istekleriyle, dünyayla örtünen)!” Örtüyü, nefis perdesini üzerinden at, rabbine dön, tefekkür et. Gece kalk tefekkür et de kendine gel, rabbinle beraber ol, rabbinin ayetleri üzerinde tefekkür et. Gündüz seni meşgul eden bir meşguliyet olabilir; ama gece kalk rabbinin ismini zikret.26

Vezkurisme rabbike ve tebettel ileyhi tebtîlâ:27 “Rabbinin ismini zikret ve her şeyden kurtularak ona yönel.” Her şeyi silerek, rabbinin ismini zikrederek ona yönel, bir tek onunla beraber ol.

Bizi gece kalkanlardan eyle ya rabbi! Üzerindeki örtüyü atanlardan, o örtüden sıyrılanlardan eyle ya rabbi! Dünya örtüsünden, nefis örtüsünden kurtulanlardan eyle ya rabbi! Gece kalkıp senin ismini zikredenlerden eyle ya rabbi! Bütünüyle her şeyden kesilerek sana yönelen kullarından eyle ya rabbi! Bizi seninle beraber olanlardan eyle ya rabbi! Beraberliğini kabul ettiğin, ayetlerin üzerinde tefekkür eden kullarından eyle ya rabbi!

Rabbul meşrıkı vel magrib: “O, doğunun da batının da rabbidir.” Doğunun da batının da rabbi Allah’tır. Lâ ilâhe illâ huv: “Ondan başka ilah yoktur.” Fettehızhu vekîlâ:28 “Sadece ona güven.”

Bizi; senin doğunun da, batının da, dünyanın da, ahiretin de rabbi olduğuna iman edenlerden, bunu idrak edenlerden eyle ya rabbi! Bütün kuvvetin, kudretin, azametin sana ait olduğunu idrak edenlerden eyle ya rabbi! Senden başka ilah olmadığına iman edenlerden eyle ya rabbi! İlah olarak bir tek seni görenlerden, bir tek seni anlayanlardan eyle ya rabbi! Bütünüyle sana tevekkül edenlerden, vekil olarak bir tek sana güvenenlerden eyle ya rabbi! Kendisine başka vekil edinenlerden eyleme ya rabbi! Sana şirk koşanlardan eyleme ya rabbi! Senin dışında başkalarının da herhangi bir şeye sahip olduğunu zannedenlerden eyleme ya rabbi!

Vasbir alâ mâ yekûlûne vehcurhum hecran cemîlâ: “Onların (kâfirlerin) söyledikleri şeylere sabret ve onları güzel bir şekilde terk et.” Ve zernî vel mukezzibîne ulîn na’meh: “O yalancıları, zevklerinin peşinde koşanları bana bırak.” Ve mehhilhum kalîlâ: “Ve onlara biraz mühlet ver.” İnne ledeynâ enkâlen ve cahîmâ: “Onlar için bizim yanımızda bukağılar29 ve cehennem vardır.” Ve taâmen zâ gussatin ve azâben elîmâ:30 “Bir de (onlar için) elim bir azap, boğazdan geçmeyen (boğazda duran) bir yiyecek vardır.”

Bizi senin vahyine itiraz edenlere sabredenlerden eyle ya rabbi! Güzel bir şekilde onlardan uzaklaşanlardan, onlardan hicret edenlerden eyle ya rabbi! Onları ciddiye alıp onlarla boğuşanlardan, dalaşanlardan, münakaşa edenlerden eyleme ya rabbi! Emrettiğin gibi onları sana bırakanlardan eyle ya rabbi!

Fe asâ fir’avnur resûle fe ehaznâhu ahzen vebîlâ: “Firavun, o resule (Allah’ın resulüne) isyan etti. Biz de onu ağır bir azapla yakaladık.” Fe keyfe tettekûne in kefertum yevmen yec’alul vildâne şîbâ: “Eğer inkâr ederseniz çocukları bir günde ihtiyar edecek günün azabından kendinizi nasıl koruyacaksınız?” Es semâu munfatırun bih: “Gök onunla (o günün dehşetiyle) yarılır.” Kâne va’duhu mef’ûlâ: “Onun (Allah'ın) vâdi mutlaka yerine gelir.” İnne hâzihî tezkirah: “İşte, bunlar (bu ayetler sizin için) bir öğüttür.” Bu ayetler Allah’ın size zikridir, nasihatidir. Evet, peygamberi, Allah’ın resulünü inkâr ederseniz o gün kendinizi Allah’tan nasıl koruyacaksınız, buyurdu Allah. Fe men şâettehaze ilâ rabbihî sebîlâ:31 “Dileyen rabbine varan bir yol tutsun.”

Dileyen rabbine varan bir yol tutsun. Rabbine varan yolu tutmak isteyenler; Allah’ı, Allah’ın zikrini dinleyenler, Allah’ın ipine sarılanlar, Allah’ın resulünü ciddiye alanlar ve Allah’ın resulüne iman edenlerdir.

Bizi resulüne iman edenlerden, resulüne tabi olanlardan eyle ya rabbi! Bizi nasihatini, zikrini dinleyenlerden, sana gelen yolu tutanlardan ve o yolda yürüyüp sana vasıl olanlardan eyle ya rabbi! Bizi yolundan ayırma ya rabbi! Bizi sana gelen yoldan ayırma ya rabbi!

Sadakallahulazim

Allah bizi kendisini, vahyini, peygamberini, va’dini, gazabını, azabını, nimetini ve davetini ciddiye alanlardan eylesin. Allah bizi ciddiye aldıklarını ciddiye alanlardan, sevdiklerini sevenlerden, sevmediklerini ise sevmeyenlerden eylesin.

Allah hepinizden razı olsun.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Bakara /154 ↩
  2. Rûm /52 ↩
  3. Nisâ /65 ↩
  4. Fatiha /2 ↩
  5. Fatiha /3 ↩
  6. Fatiha /4 ↩
  7. Fatiha /5 ↩
  8. Fatiha /6 ↩
  9. Fatiha /7 ↩
  10. Fatiha /7 ↩
  11. Alak /1-6 ↩
  12. Alak /7 ↩
  13. Alak /8 ↩
  14. Kalem /1-4 ↩
  15. Kalem /5-7 ↩
  16. Kalem /10-12 ↩
  17. Zumer /26 ↩
  18. Kalem /34-38 ↩
  19. Kalem /39-41 ↩
  20. Kalem /42-43 ↩
  21. Kalem /44-45 ↩
  22. Kalem /51-52 ↩
  23. Muzzemmil /1-4 ↩
  24. Muzzemmil /7-8 ↩
  25. Muzzemmil /8 ↩
  26. Muzzemmil /9 ↩
  27. Ayağa takılan zincir, pıranga ↩
  28. Muzzemmil /10- 13 ↩
  29. Muzzemmil /16-19 ↩