close

ÖNSÖZ

“Yolumuzun başı da aşktır, sonu da aşktır.

Maşuğunu arayanlar buyursun.”

Pir Muhammed Hüseyin (R.A.)

Âlemlerin rabbine, sahibine, kendisinden başka hamid bulunmayana ve yarattığı her şeyi övgüye layık olacak şekilde yaratan Allah’a onun hamdıyla hamdolsun; çünkü sadece Allah kendini layıkıyla övebilir. O Hamid’dir, kulları için de Nasir’dir, Falik’tir.

Allah’ın selat ve selamı; Allah’ın nebilerinin, resullerinin, Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v.) Efendimiz’in, onun ehlibeytinin, ashabının, Mürşid-i kâmillerin, bütün irşad ehlinin, mü’min ve mü’minatın, müslim ve müslimatın üzerine olsun.

“Dileyen, rabbine varan bir yol tutsun.”

(Nebe /39)

Allah saf aşktır, yarattığı her şeyi de bu aşkla, sevgisinden dolayı yaratmıştır. Bu yüzden Allah sevgisini kâinattan bir an çekerse kıyamet kopar; çünkü Allah’ın bütün isimleri aşktan tecelli eder, kâinatı ayakta tutan da Allah’ın aşkla olan işte bu tecellisidir. Saf aşk olan, saf muhabbet olan Allah, sevgisiyle tecelli ederek yarattığı bu kâinatı insanın hizmetine vermiş1, insanı da kendisi için yaratmıştır.2 Bu nedenle kulunun kendisine dönmesini ister, kendisine dönmesini, sevmesini sever. Allah bizi sevdiği için yaratmış, yarattığı her şeyi de bizim hizmetimize vermişse bu durumda onun bu sevgisine karşılık verip ona dönmemiz, ona vasıl olabileceğimiz bir yol aramamız lazım. Bu yol aşk yoludur, muhabbet yoludur, Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in sahabesiyle birlikte yürüdüğü yoldur. Her ne kadar ehlullah, vuslat yolculuğunu anlatırken seyri İlallah (Allah’a seyir), seyri Meâllah (Allah’la seyir) ve seyri Fillah (Allah’ta seyir) tabirlerini kullanmışsa da bu tabirler içerdiği anlam itibariyle doğru değildir. Bu tabirler yerine Aşk’a yolculuk, Aşk’la yolculuk ve Aşk’ta yolculuk denmesi daha münasip olur; çünkü aşk Allah’ın zati, sıfati tecellisidir ve bütün seyir aşk’a, aşk’la aşk’ta yolculukladır.

Hepimiz bezm-i elestte rabbimizle beraberdik ve onun aşkı, muhabbetiyle kendi varlığımızı tadamayacak kadar sarhoş bir şekilde vecd halindeydik. Saf nur olan elest bezminde rabbimizle aramızda hiçbir perde yoktu, rabbimiz bizden, biz de rabbimizden razı bir halde sadece onun güzelliği etrafında semah ediyorduk.

Sonra Allah varlığımızı tadalım ve onun sonsuz bir derya misali hakiki varlığını bir damla nispetinde olan varlığımıza tercih edip yaratıldığımız yere çıkalım diye bir imtihan sahnesi olarak dünyayı yarattı, bizi de en güzelini yapmamız için dünyaya gönderdi.3 Böylelikle asıl vatanından, maşuğundan kopan insan ayrılığı tattı ve bülbülün güle, Ney’in kamışlığa olan feryadı başlamış oldu. İşte dünyaya inişle başlayan bu ayrılıktan yaratıldığımız makama tekrar nail olmamız için yapılan manevi yolculuğun adıdır; vuslat yolculuğu.

Eğer asıl evimiz Allah’ın huzuruysa ve evimize nasıl gideceğimizi de bilmiyorsak o halde dünyada kaybolmuşuz demektir. Bize, bütün insanlara düşen de rabbimizi kaybettiğimiz bu dünya zindanından çıkıp rabbimize giden yolu bulmak ve tekrar evimize dönüp maşuğumuza kavuşmaktır. Bunun için de vuslat yolculuğunu tamamlamış, peygamber varisi bir Mürşid-i kâmille beraber olmamız, bu yolculuğu onunla beraber yapmamız gerekir.

Allah ayeti kerimede; “muhakkak ki rabbim sırat-el mustakim üzeredir”4 buyurur. O halde Allah’a vasıl olmak istiyorsak sırat-el mustakimde olup olmadığımıza bakmamız gerekir. Allah Fatiha Suresi’nde sırat-el mustakimi anlatırken bu yolun kendisine nimet verdiği kulların yolu olduğunu beyan eder. Öyleyse sırat-el mustakimde olmayı istiyorsak bu kullarla; nebiler, sıddıklar, şehitler ve salihlerle5 birlikte olmamız gerekir. Allah’ın kendisine nimet verdiği kullarla beraber olmazsak bu durumda gazaba uğrayanlarla ve delalette kalanlarla birlikte olur, tam ters tarafta dururuz. Eğer duamızın Allah’ın rızası, dostluğu ve cemali olduğunu söylüyorsak; ama sırat-el mustakimde değilsek bilelim ki yolumuzun sonunda kavuştuğumuz Allah olmaz, şeytan olur; çünkü Allah’a gitmeyen her yolun sonunda mutlaka bir şeytan durur ve o şeytanlar kendisine geleni kendisiyle birlikte cehenneme yuvarlar. Nasıl ki Kur’an’ın bütününü en kestirme şekliyle Fatiha’dan öğrenebiliyorsak aynı şekilde vuslat yolculuğunu da en kısa yoldan Fatiha’yla yapabiliriz. Bunu Fatiha’yla Vuslat Yolculuğu kitabında daha detaylı bir şekilde anlattık. Kardeşlerimiz onu okursa vuslat yolculuğunun Fatiha’yla nasıl yapıldığını öğrenirler inşallah.

“Kim Allah’a kavuşmayı umuyorsa bilsin ki

Allah’ın tayin ettiği o vakit elbette ki gelecektir.

O, her şeyi işiten ve bilendir.”

(Ankebut /5)

Allah’a vuslat ancak Allah’ı her şeyden çok sevmekle; yani Allah’a âşık olmakla mümkündür. Gönlümüzü Allah aşkıyla doldurmak için de Allah’tan başka bütün sevgilerimizden, isteklerimizden birer birer vazgeçmemiz ve yüzümüzü masivadan çevirip rabbimizin vechine döndürmemiz lazımdır. Bu yolu tamamlayıp rabbine vasıl olanlar, Allah’ın muradını üzerinde gerçekleştirenler; Allah’tan başka her şeyden vazgeçenler, tüm sevgilerini Allah’a kurban edenlerdir.

Biz de Vuslat Yolculuğu kitabında Allah’a neden vasıl olmamız gerektiğini ve nasıl vasıl olabileceğimizi ayetlerle, Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in sahabesine vuslat yolculuğunu yaptırdığı şekilde anlatmaya çalıştık; çünkü Allah’ın likasına iman etmek imanın şartıdır6 ve “ben mü’minim, Müslüman’ım” diyen herkese bunu öğrenmek farzdır.

Derdi; Allah’a vuslat olan, dünyada kaybolduğunu bilen, asıl vatanına geri dönüş yapmak isteyen bütün kardeşlerimizin Vuslat Yolculuğu kitabını gönlünü açarak okumaları, bu yolculuğu nasıl yapacaklarını öğrenmeleri gerekir. Öyle ki nefislerini kirli sevgilerden, zanlardan arındırmaları gerektiğini bilsinler ve “ya rabbi seni seviyorum! Senin için senden başka her şeyden vazgeçtim” diyebilsinler.

Böyle yaptıklarında vazgeçtikleri sevgilerden arındıklarını, kalplerine Allah aşkının tecelli ettiğini hissedecekler, bir vuslat yolcusunun durması gerektiği gibi duracaklar ve başlarına her ne muamele gelirse gelsin bu muamele karşısında sadece “seni seviyorum ya rabbi” diyecekler. Rablerine bir yolculuk yaptıklarını, bu yolculuk esnasında rableriyle aralarındaki perdelerden bir bir geçtiklerini tüm zerrelerinde de hissedecekler inşallah.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Casiye /13, Nahl /12, Lokman /20 ↩
  2. El-Menhec-ul Kaviy, C.5, S.516; İlm-ul Yakin, C.1, S.381 ↩
  3. Mulk /2 ↩
  4. Hud /56 ↩
  5. Nisa/ 69 ↩
  6. Buhârî, İman, 1; Müslim, İman, 1 ↩