close

İNSANIN, MÜ’MİN KARDEŞİNE KIRILMAMASI İÇİN NE YAPMASI GEREKİR?

Hiç kimse hatasız, kusursuz ve günahsız değildir. Herkes hata yapabilir, biz de hata yapabiliriz. Böyle bir durumda karşımızdakinin bize nasıl muamele etmesini istiyorsak bizim de karşımızdakine öyle muamele etmemiz lazım ki ciddi ve samimi olmuş olalım.

Nasıl ki biz hata işlediğimizde veya yanlış yaptığımızda karşımızdakinin bizi affetmesini istiyor ve affedilmeyi seviyorsak bu durumda Allah’ın ve resulünün sevgisini kazanmak için bizim de yapmamız gereken şey karşımızdakini affetmektir. Allah’ın bizi affetmesini istiyor, affedişini seviyorsak bizim de karşımızdakini affetmemiz gerekir. Affetmeyenler affa uğramazlar. Merhamet etmeyenler rahmeti, ikram etmeyenler ikramı hak etmezler.

İnsanlara karşı nasıl davranıyorsak, tavrımız onlara karşı neyse hak ettiğimiz muamele de o olur. Bu bir imtihan, bu bir kazanma imkânıdır. Bu yüzden merhamet ettiğimiz kadar merhamete, affettiğimiz kadar da affa, ikram ettiğimiz kadar ikrama, insanların hatasını, kusurunu, günahını örttüğümüz kadar da günahımızın örtülmesine layık oluruz ve Allah da bizim günahımızı örter.

Resulullah (s.a.v.) Efendimiz “bir kul, bir kula dardayken yardım ettiğinde en zor gününde Allah da ona yardım eder. Bir kul bir kulun günahını, yanlışını örterse Kıyamet günü en zor anda Allah da onun günahlarını örter ve hiç olmamış gibi ona muamele eder”75 buyurmuştur. Evet, kim ikram ederse Allah da ona ikram eder, kim merhamet ederse en zor gününde Allah da ona yardım eder. Bu sadece ahirette değil dünyada da geçerlidir.

Kul, yaptığı muameleye göre Allah’tan muamele görür. Böyle düşündüğümüzde affetmek bizim için artık çok rahat olur. İnsanların hatasını ise muhabbetle örteriz; çünkü karşılığında Allah’tan affı, mağfireti, rahmeti ve ikramı alırız. Eğer iman etmişsek bu böyledir. Biz affettikçe bu hâl bizde makam olur ve Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e tabi olmuş oluruz. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz nasıl ki kendisine yapılan her türlü yanlışı ve hakareti affettiyse bizim de yapmamız gereken şey ona tabi olup bize yanlış yapanları affetmektir.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Buhârî, Mezâlim 3; Müslim, Birr 58. Ayırca bk. Ebû Dâvûd, Edeb 38; Tirmizî, Hudûd 3, Birr 19; İbn Mâce, Mukaddime 17 ↩