İNSANIN GÜN İÇİNDE RABBİNİ UNUTMAMASI İÇİN NELERE DİKKAT ETMESİ VE NE YAPMASI GEREKİR?
Bunun için genel olarak yapılması gereken şey Allah’ı zikretmektir. Yolda yürürken, bir iş yaparken yahut herhangi bir şeyle meşgulken Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in tabiriyle dilin Allah’ın zikriyle yaş olması gerekir; yani dilimizin Allah demesi, istiğfar etmesi, salavat getirmesi, özellikle “la ilahe illallah” demesi gerekir. Bir de bunların temeli, özü ve hakikati vardır.
Sürekli olan bu zikir bize Allah’ın muhabbetini, sevmeyi kazandırır; çünkü seven sevdiğini unutmaz, nerede olursa olsun sevdiğiyle beraberdir. Bu yüzden biri Allah’a iman etmişse imanı gerçek manada kamilse o zaman o kişi Allah’a âşıktır. Hiç âşık, maşukunu unutur mu! Her ne yaparsa mutlaka maşukuyladır, onun derdindedir, hep sevdiğinin, maşukunun kendisini sevmesini ister. Bunun için de ne konuşursa konuşsun, nasıl yaşarsa yaşasın devamlı maşukunun hesabını yapar; yani bir an bile rabbini unutmaz. “Nerde olursanız olun ister tek başınıza ister başkalarıyla beraber olun Allah’ın huzurunda olduğunuzu unutmayın”62 ayeti onda tecelli etmiştir.
Allah’ı seven, âşık olan bir kul, nerde olursa olsun Allah’ın huzurunda olduğunu, Allah’ın kendisine olan yakınlığını, kendisine olan muamelesini, her anda Allah ile beraber olduğunu, Allah’ın ona bir muamelede bulunduğunu ve her anda Allah’ın ondan bir şey istediğini unutmaz. Böyle bir kul ister konuşmasıyla, ister düşüncesiyle, isterse de fiiliyle olsun Allah’ın kendisinden bir şey istediğini bilir ve Allah’ın sevdiği gibi konuşmaya, düşünmeye, yapmaya çalışır, böylelikle Allah’ın huzurunda olur, Allah ile beraber olur ve bir an bile rabbini unutmaz.
