EVLENİRKEN NEYE DİKKAT ETMEMİZ GEREKİR VE EVLİLİKTE YAŞANAN SORUNLARI İMANIMIZA ZARAR VERMEDEN NASIL HÂLLEDEBİLİRİZ?
Her konuda mutlaka Allah’ın hesabını yapmamız lazım. Eğer Allah, eşlerin birbirlerinin yanında gönülleri sükûn bulsun, huzur bulsun diye304 evliliği gerekli görmüşse bize de düşen; evlenirken özellikle malı olanı, güzelliği olanı değil, Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in buyurduğu gibi ahlakı güzel olanı tercih etmemizdir;305 çünkü kişinin ahlakı onun içindeki güzelliktir. Bir bardak ne kadar güzel olursa olsun şayet içindeki şey zehirse onu içemezsin.
Aynı şekilde birinin dış görünüşüne aldanıp evlendiğinde zaman içinde onun gönlündekiler dışarıya aks eder. Bu durumda eğer onun gönlündekiler zehirse onunlayken gönlün sükun bulmaz; ama gönlündekiler muhabbetse, Allah’ın güzelliği ve isimleriyse o zaman da eşini bir daha sever, ona bir daha âşık olursun. Bu yüzden evlenirken karşımızdakinin gönlüne dikkat etmemiz gerekir.
Evlendikten sonra hayatı eşimizle beraber yaşarız; ama ömrümüzün sonuna kadar böyle bir mecburiyetimiz de yoktur, Allah hiç kimseyi geçimsiz bir evliliği yaşamaya mecbur etmemiştir. Helal olan; ama Allah’ın en sevmediği şey boşanmaktır. Allah ayet-i kerimelerde geçinemeyen eşler için “ya güzellikle anlaşırsınız ya da güzellikle ayrılırsınız.”306 “Allah ikisini de fazlından, ikramından zengin eder (onlara ikram eder)”307 buyurmuştur. Yani “endişeniz olmasın, siz birbirinizin rabbi değilsiniz, sizin rabbiniz benim, eğer evliliğinizi sürdüremiyorsanız o hâlde boşanın, ben size fazlımdan ikram ederim; ama güzellikle yaşayacaksanız, rızamı, ebedi hayatınızı kazanmak için yolu beraber yürüyecekseniz devam edin” buyurur Allah.
Biz de evliliğimiz süresince birbirimizi meşgul eder, birbirimizin hayatını cehenneme çevirirsek ve kendimizi zulüm içinde görürsek, yaşadığımız sorunlar, sıkıntılar bizi Allah’tan, Allah yolundan, Allah’a kulluk yapmaktan, ibadet etmekten alıkoyarsa o hâlde Allah’ın beyan ettiği üzere güzellikle ayrılmamız lazım. Eğer bunca sıkıntıya rağmen ayrılmazsak o zaman eşimizle birbirimize zulmetmiş oluruz; çünkü artık bu evlilik, evlilik olmaktan çıkmıştır.
Erkek olsun, kadın olsun her iki tarafın da hayatları hakkında Allah’a güvenmesi gerekir. Bu nedenle ya güzellikle beraber yaşarlar ya da Allah’ın hesabını yapıp güzellikle birbirlerinden ayrılırlar.
Korkup endişe etmek doğru değildir. Bizim sahibimiz, vekilimiz, rabbimiz Allah’tır. Bizim de ona güvenmemiz, tevekkül etmemiz gerekir. Ona tevekkül ettiğimizde rabbimizin vekil olarak bize gereken muameleyi yaptığını görürüz; ama Allah’ı vekil olarak kabul etmez “ben kendi işimi kendim hâllederim, ben biliyorum” dersek o zaman işimiz bize kalır, biz de işi yüzümüze, gözümüze bulaştırırız ve içinden çıkamaz hâle geliriz. Aynı şekilde Allah’a tevekkül etmediğimiz için maneviyatımız da bozulur.
Unutmamamız lazım ki bu dünya hayatı, ebedi hayatımızı kazanmamız ve Hz. İnsan olmamız içindir. Şayet evliyken birbirimizi meşgul edip Allah yolundan alıkoyuyorsak bu durumda evliliğimiz yanlış bir birliktelik, yanlış bir beraberlik, yanlış bir evliliktir. Bizim de yanlışı düzeltmemiz gerekir. Düzeltirken de korkup endişe etmemiz doğru değildir. Allah ayet-i kerimede “(Allah’a güvenin ve rahat olun, işi siz yapmayacaksınız, siz kulluğunuzu yapın) o, salihlerin velisidir”308 buyurmuştur. Yani biz salih bir kul olmaya çalışıp gerekeni yaparsak Allah da bizim adımıza gerekeni yapar ve işimizi görür. Bu her konuda böyledir.
