ÇEVREMİZDEKİLERE KIRILMAMAK İÇİN NE YAPMAMIZ GEREKİR?
Bazı şeyler bizim elimizde değildir, gönlümüzün kırılması da buna dâhildir. Eğer herhangi bir durumda kırılırsak mümkün mertebe kendimizi çarçabuk toparlayıp affetme yoluna gitmemiz gerekir.
Bize karşı her ne yanlış yapılırsa yapılsın, affetmek için bahaneler üretmemiz lazım; yani biri bize bir söz söylediğinde “kırılacağımı anlamadığından dolayı böyle söyledi” deyip o kişiyi affetmemiz için bahane bulmamız gerekir. Böyle yapalım ki bu affetmeme hâlimizden kurtulabilelim, bahane bulursak kurtuluruz inşallah!
Affedemediğimiz kişi eğer tanıdığımız biriyse veya kardeşimizse bu durumda ona karşı bakışımızın nasıl olması lazım?
Allah bir kulun hesabını görürken sevaplarını bir kefeye, günahlarını diğer kefeye koyup sevaplarını ve günahlarını tartar. Şayet kulun sevapları günahlarından ağır gelirse onu iyilerden sayar ve cennete gönderir. Bizim de sevdiklerimize muamele ederken böyle muamele etmemiz ve onlarla beraber kazandıklarımıza bakmamız gerekir. Bu yüzden affedemediğimiz kişinin iyiliklerine, güzelliklerine, samimiyetine, yakınlığına ve sevgisine bakıp onun bu güzelliklerini bir hatasına, yanlışına ya da bir kusuruna satmamamız gerekir. Onun güzelliklerini, sevgisini, yakınlığını, dostluğunu yanlışlarının önüne alıp yaptığı hatayı, kusuru, yanlışı silmemiz; yani bakışımızı Allah’a göre değiştirip Allah’a göre bakmamız lazım. Allah, kullarına nasıl muamele ediyorsa biz de Allah’ın nazarıyla nazar edip kullara öyle muamele etmeliyiz ki güzel yapmış olalım. Böyle yaptığımızda karşımızdakini affetmeme hâlimiz ortadan kalkar inşallah.
