SİZE TABİ OLAN KARDEŞLERİMİZ İÇİN ALLAH’TAN AF VE MAĞFİRET DİLER MİSİNİZ?
Elbetteki bütün kardeşlerimiz için af diliyor, mağfiret diliyoruz. Sadece bize tabi olanlar için değil bütün mü’minler, Müslümanlar için rabbimizden af diliyor, mağfiret diliyoruz. Bununla beraber iman etmeyenler için de Allah’tan hidayet diliyoruz; çünkü bütün insanlar Hz. Âdem (a.s.)’dan dolayı kardeşimizdir.
Evet, herkes insan olarak kardeştir; ama herkes tercihini kendisi yapar. Hayatı kısaca nasıl anlamamız gerektiğini devamlı anlatmaya çalışıyoruz. Allah Hz. Âdem (a.s.)’ı yaratıp meleklere “ona secde edin” buyurur ve bütün melekler ona secde eder, iblis ise bu secde emrine karşı kibirlenip emri yerine getirmez. Allah daha sonra Hz. Âdem (a.s.)’ı cennete koyar, iblis de cennette Âdem (a.s.) babamız ile Havva annemize yalan yere yemin edip “ben sizden yanayım, ben sizin dostunuzum, siz bu ağaçtan yerseniz melek olursunuz veya burada ebedi kalırsınız. Sırf böyle olmayasın diye rabbiniz sizin bu ağaca yaklaşmanızı yasakladı, ben sizi düşünüyorum” deyip onlara hile yapar. Onlar da bu hileye aldanıp yasak meyveden yer sonrasında ise Allah “hep beraber birbirinize düşman olarak aşağı inin”247 buyurur. O sırada orada Âdem (a.s.) babamız, Havva annemiz bir de iblis vardır. Üçü de yeryüzüne birbirlerine düşman olarak inerler.
Allah bize bunları beyan etmişse o hâlde anlamamızı istediği bir şey var, demektir. Peki, bu kıssadan neyi anlamamız gerekir?
Batılda durup bizi kandırmaya, bizi cennetten, Allah’tan uzaklaştırmaya çalışanlar da aynen iblisin yaptığı gibi “ben seni düşünüyorum, ben senin dostunum, seni seviyorum, seni düşündüğüm için böyle söylüyorum” derler. İşte, bu iblisin, iblise tabi olanların hâlidir.
Hayat peygamberlerin imana, iblisin de küfre davet etmesiyle başlamıştır ve bu iş kıyamete kadar böyledir; yani gerekçeler her ne olursa olsun bir yanda Allah’ın peygamberlerle yaptığı daveti vardır, bir yanda da iblisin yaptığı davet vardır. Biz de ya peygamberden yana tavrımızı koyar, iman eder, peygamberlere tabi oluruz ya da tam ters tarafa dönüp iblisle beraber olur, peygamberlere ve onlarla beraber olanlara düşmanlık yaparız ya da arada durur, karar veremeyiz ve bir mü’minlerin tarafında bir de kâfirlerin tarafında durur, arada gider, geliriz.
Kararını veremeyip bir taraftan diğer tarafa gidenler için Allah müzebzebin; yani zıplayanlar demiştir.248 Böyleleri ne mü’minlerin ne de kâfirlerin tarafına aittirler ve tam ortada dururlar. Zaten davet de bu aradakilere, ne yapacağını bilemeyenlere yapılır.
Bir yanda peygamberler ve peygamberlerden yana olanlar Allah’a, cennete, Hz. İnsan olmaya, barışa davet eder, bir yanda da iblis ve onunla beraber olanlar tam ters tarafta durup günaha, yanlışa, cehenneme, peygamberlere, mü’minlere ve Müslümanlara düşmanlığa davet eder. İşte, hayat baştan sona bundan ibarettir. Herkes biraz doğru bakmaya, anlamaya çalıştığında bunu görür. Şimdiye kadar insanlık hep bunun kavgasındadır; yani insanlar ya iblisten yanadır ve insanları cehenneme davet eder ya da peygamberden yanadır ve ulaşabildiği herkesi cennete davet eder ya da ne yapacağını bilemez hâldedir, bu nedenle hangi tarafı güçlü görürse o tarafa gitmeye çalışır.
Unutmamamız gereken bir şey vardır; o da Allah’ın ortada durup kararını veremeyenlere münafık demesidir. Müzebzebin olanlar kendini akıllı zanneder, Allah’ın vahyini, peygamberini kabul etmez ve “ben kendi işime bakarım, ben kendi gemisini yürüten kaptanım” der. Böylelikle Allah’tan, resulünden yana tavır koyamaz ve şeytanlarla, kâfirlerle beraber onlar da kaybeder. Bu duruma düşmememiz için yapmamız gereken şey; Allah’tan, peygamberden, insandan, insanlıktan yana tavır koymak ve herkesi Allah’a davet etmeye çalışmaktır.
İnsanın doğruyu tercih edip mü’minlerle beraber olmaması için bin türlü mazereti olabilir. Gördükleri karşısında “yok, bunlar böyle yanlış yapıyor, şunların yaptıkları doğru değil” diyebilir. Oysaki işin temelinde, özünde Allah’ın bir muradı yok mudur! Allah’ın muradı, insanın Allah’a kul olması, âbd olması değil midir! Allah bu dünyayı, yerde, gökte ve ikisi arasında her ne varsa hepsini insanın hizmetine vermemiş midir? -Elbette ki vermiştir!249 Bunların hepsi sırf insan, Allah’a âbd olsun, ayna olsun, güzel yapsın ve cenneti kazansın diyedir.
Hâl böyleyken iblis tam ters tarafta durup insanlara düşmanlık yapar ve insanları Allah’tan, peygamberinden, Allah’ın vahyinden, insanlığından uzaklaştırmaya çalışıp onları birbirine düşman olarak gösterir. Bu yüzden Allah ısrarla, tekrar tekrar “şeytan sizin apaçık düşmanınızdır, ona tabi olmayın, onun adımlarına uymayın, ona âbd olmayın”250 buyurmuştur. Bizim de insanların şeytanın tuzağına düşmemesi ve ebediyen kaybetmemesi için sadece dilimizle dua etmemiz yetmez, bir de fiilimiz ile duamızı yapmamız; yani insanların af ve mağfiret edilmesini istiyorsak onları Allah’a davet etmemiz gerekir.
Bu daveti hep beraber yapacağız inşallah. Hep beraber fiili duamızı gösterip insan kardeşlerimizi kurtarmaya, ulaşabildiğimiz herkese durumları her ne olursa olsun sarılıp onları Allah’a kul olmaya, âbd olmaya, âşık olmaya, ebedi hayatlarını kazanmaya, cennete davet edeceğiz ve gönüllerinin cennet olması için onlara hem öğreteceğiz hem de kulluğu kendi üzerimizden talim ettireceğiz inşallah.
