close

KİBİR VE ASABİYET HUYLARINDAN KURTULMAK İÇİN NE YAPMAMIZ LAZIM?

Kulun mutlaka haddini bilmesi gerekir. Bununla beraber kendini anlayıp kendisiyle beraber rabbini de anlamaya çalışması ve marifetullaha sahip olması gerekir. Kul, rabbini tanırsa kendini de tanır. Kendini tanıdığında da her şeyin Allah’a ait olduğunu görür.

İnsanın herhangi bir şekilde herhangi bir şeyle kibirlenmesi asla doğru değildir ve bu, akla, mantığa uygun bir şey değildir. Biri kendisine ait olmayan bir şeyle hiç kibirlenebilir mi! Ya da kime karşı kibirlenebilir!

İnsanın ölçüyü her zaman Allah’a göre koyması, kullara Allah’ın nazarıyla nazar etmesi lazımdır. Kul, insanlara Allah’ın nazarıyla nazar ederse; Allah’ın, kuluna kulundan daha yakın olduğunu, kuluyla beraber olduğunu, Allah’ın, kulunu çepeçevre ihata ettiğini, kulun her anda Allah’ın huzurunda olduğunu, Allah’ın sırf kazanması için kulunu imtihana tabi tuttuğunu, kulu kazansa da, kaybetse de Allah’ın, kulu üzerinde bir hesabı olduğunu, kulunu kendisine âbd olsun, Hz. İnsan olsun, halife olsun, kendisine ayna olsun, güzelliğini üzerinde göstersin diye yarattığını; yani kulunu cennet için yarattığını bilir, bunu anlar ve tadar.

Kullar birbirine bakarken böyle bakmalı, birbirlerine Allah’ın bakışıyla nazar etmelidir. Yoksa Allah’ın huzurunda değilmiş gibi, Allah görmüyormuş, bilmiyormuş gibi, Allah’ın, kulu üzerinde bir hesabı yokmuş gibi birbirlerine bakarlarsa o zaman birbirlerine karşı herhangi bir şeyle bile kibirlenirler. Hâlbuki insanın kibirlendiği şey her ne olursa olsun kendisine ait değildir ve Allah’ın kendisi için takdir ettiği zaman geldiğinde “o benimdir” dediği her şeyi bırakıp ahirete tek başına gidecektir.

Kul herhangi bir şekilde Allah’ın bir isminde haddini aşıp o ismi kendine mâl ederse Allah da kahhâr olarak tecelli eder ve o ismini ondan alır.

Peki, Allah’ın kullarına karşı kibirlenenler için Kahhâr ismi nasıl teceli eder?

İnsan başkalarına hangi konuda kibirlenirse Allah da o konuda onu düşürür, yerde süründürür, böylelikle sahip çıktığı o ismi kulundan almış olur, herkese de bunu seyrettirir.

Allah’ın böyle yapmasının sebebi elbette ki rahmetindendir. Allah, kulu kibirden kurtulsun diye ona bu şekilde muamele eder. O hâlde ya kendi irademizle, isteğimizle, tercihimizle kibri, yanlışı bırakırız ya da Allah bize onu bıraktırır. Bize düşen; kendi tercihimizle bu yanlışlarımızdan kurtulmak ve nefsimizi buna ikna etmektir.

Kardeşimiz bir de asabiyetten nasıl kurtulabileceğini sormuş.

Nasıl ki başkalarının bize kızmasını istemiyorsak o hâlde bizim de başkalarına kızmamız doğru değildir. Şayet insanlara kızmak gibi bir huyumuz varsa bu kötü hâlimizden kurtulup hiç kimseye kızmamak için çabamızı, gayretimizi mutlaka sarf etmemiz, doğru bakıp kendimize verdiğimiz hakkı karşımızdakine de vermemiz gerekir.

Okuyucuda açSesli dinle