close

TASAVVUF HAKKINDA BİLGİ VERMENİZ MÜMKÜN MÜDÜR, TASAVVUFUN KÖKLERİ NEREYE DAYANMAKTADIR?

Tasavvufun kökü; Kur’an’dır, sünnettir, Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in ve sahabenin yaşadığı hayattır, sırat-el mustakimdir.

İslam’ı sadece zahiri olarak öğrenmek yeterli değildir. Bir de manevi olarak Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in gönül hâline sahip olmak gerekir. Bunun için de bir Mürşid-i kâmile tabi olup vuslat yolcuğuna girilmesi, çaba ve gayret sarf edip nefsin tezkiye edilmesi gerekir. İşte, tasavvuf Allah’a yaklaşma, vasıl olma yoludur. Bütün sahabeler bu yolculuğu Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’le birlikte yapmıştır.

Ümmet olarak en çok mahrum olduğumuz şey; Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in Allah’a olan âşıklık hâlidir, aşk hâlidir. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in Allah’a olan âşıklığını unutmuşuz, hatta bilmiyoruz.

Evet, Resulullah (s.a.v.) Efendimiz namaz kılar, oruç tutardı, rahmet ve merhamet sahibiydi, hoşgörülüydü, affediciydi. Allahın isimleri onun üzerinde güzel ahlak olarak kâmil manada tecelli etmişti. Bunun yanında Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in bir de Allah’a âşıklık hâli, vecd ve muhabbet hâli, Allah ile beraber olma hâli vardı. İşte, tasavvuf yolu Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in bu âşıklık hâlini kazanmamız içindir.

İsterseniz Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in âşıklık hâlini bir örnekle izah edeyim.

Hz. Ayşe (r.a.) annemiz anlatır. “Bir gece vakti Resulullah’ın yatakta olmadığını gördüm. Merak edip kalktım, sonra baktım ki Resulullah (s.a.v.) Efendimiz bir köşede durmuş vaziyettedir. Yanına yaklaşıp ‘ya Resulullah! Ne yapıyorsun’ diye sordum. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz başını kaldırıp bana ‘sen kimsin’ diye sordu. Ben de ‘ya Resulullah! Ben Ayşe’yim’ dedim. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz ‘Ayşe kimdir’ diye sordu. Ben de ‘ya resulullah ben hanımın Ayşe’yim’ dedim. Sonra Resulullah (s.a.v.) Efendimiz yavaş yavaş kendine geldi.”229

Hz. Ayşe (r.a.) annemiz, Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e kendini tanıtıyor; ama Resulullah (s.a.v.) Efendimiz hanımını tanıyamayıp “Ayşe kimdir” diye soruyor! Bu nasıl bir aşk, nasıl bir vecd, Allah’ın huzurunda nasıl bir duruştur, nasıl da eşini tanıyamayacak kadar kendinden geçiştir.

İşte, tasavvuf; Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in bu gönül hâlinden nasiplenmek, bu aşkı, muhabbeti kazanıp âşık olmak, gerçek ve kâmil manada mü’min olup taklitten kurtulmak içindir. Dolayısıyla tasavvufun özü ve temeli Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in gönlüne dayanır.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Tecelli-i İlahiyenin Mazhariyeti- Zuhuratı İzhari-l- Vakf-I Güneş /1. Cilt ↩