close

VEFAT EDEN EŞİMİN AHİRETTEKİ HÂLİ İÇİN NE YAPABİLİRİM?

16.BÖLÜM

VEFAT EDEN EŞİMİN AHİRETTEKİ HÂLİ İÇİN NE YAPABİLİRİM?

Allah, kardeşimize ve ailesine sabırlar versin inşallah. İnsanın, eşinin vefat etmesine şahit olması çok zor bir durumdur; ama her ne olursa olsun Allah’ın takdirine mutlaka boyun bükmek gerekir.

Bilmemiz lazım ki Allah nasıl takdir etmişse hükmünü de öyle verir ve hiç kimse için bu hükmünü bozmaz. Allah herkese bir ecel vakti takdir etmiştir, o an geldiğinde onu (bu vakti) ne ileri ne de geri alır.223 Evet, Allah herkes için bir ecel vakti takdir etmiştir. Bu durumda yakın birinin vefatına şahit olunduğunda yapılması gereken şey; sabretmek, dünya hayatının geçici olduğunu bilmek ve bunu unutmamaktır. Sonra Allah bizi ahirette mutlaka buluşturur, görüştürür, bir araya getirir.

Bir kul iman ile ahirete gitmişse mutlaka kurtuluşa, saadete erer. Önemli olan iman ile gitmiş olmasıdır. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz buyurur; “bir kul vefat ettiğinde mü’minlerden, Müslümanlardan, onu tanıyanlardan, komşularından iki kişi ondan razı olursa ya da genel olarak ona karşı bir rıza hâli varsa Allah buyurur ki; aslında bu kul bu hâle sahip olmasa da kullarım onun hakkında böyle bir zan besledikleri için ben de kullarımın zannını kabul ettim (onu iyilerden yazın).” Kulları o vefat eden kişiyi iyi olarak görüp tanıdığı, anladığı için Allah da onu öyle kabul eder ve iyilerden sayar. Bu nedenle doğru tanınmak, güzel tanınmak çok önemli bir meseledir; çünkü çevremizdekiler bizden razıysa, davacı değilse bizim için “güzel insandı, iyi insandı” diyorlarsa Allah da bizi iyilerden kabul eder.

İbadet ile amel, kul ile Allah arasındaki bir durumdur. Devamlı olarak “ameller, ibadetler amaç değil araçtır, amaç imandır” diyoruz. Biri iman ediyor, Allah’ı seviyor, Allah’ın hesabını yapıyorsa ona mü’min denilir ve o kişi vefat ettiğinde de onun hakkında hüsn-ü zanda bulunulup hayır dua edilmesi gerekir.

İnsanın eşinin ahiretteki hesabını merak etmesi doğru ve güzel bir durumdur, olması gereken de budur. Zaten biri vefat ettiğinde “acaba Allah’ın huzuruna nasıl bir hâl ile gitti, acaba Allah ona nasıl bir muamelede bulundu” diye düşünmemiz lazım. Yoksa sadece ağlayıp feryat etmek doğru bir hâl değil, mü’mine yakışan bir tavır değildir.

Kardeşimizin, eşinin vefatına hüsn-ü zanla bakması gerekir. Her ne kadar haklı olarak gönlü bu şekilde meşgul olsa da gönlünü bununla aşırı derecede meşgul etmesi doğru değildir. Bu konuda kendini kontrol edemeyebilir; ama kuluna Allah’tan daha yakın hiç kimsenin olmadığını da bilmelidir.

Hiç kimse Allah’ın, kulunu sevdiği gibi kulu sevemez, hiç kimse Allah’ın, kuluna rahmet ettiği, merhamet ettiği gibi kula merhamet edemez. Bu yüzden rabbimize güvenmemiz, vefat eden yakınımızı rabbimizin rahmetine havale edip ısmarlamamız gerekir.

Herkesin bildiği gibi biri öldüğünde onun hakkında “Allah rahmet etti, işi Allah’ın rahmetine kaldı” deriz. Allah rahman ve rahimdir. Rahmetini, rahman ve rahim oluşunu mutlaka kuluna gösterir. Yeter ki kul mü’min olsun, imanlı olsun. Kardeşimizin de gönlü bu açıdan rahat olsun inşallah.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Nahl /61 ↩