close

ALLAH’IN SELAMI ÜZERİNİZE OLSUN, SİZİ ÇOK SEVİYORUZ EFENDİM.

Her şey karşılıklıdır, gönülden gönüle yol vardır. Mü’minler, Müslümanlar birbirini sevdiğinde aslında Allah onları sever. Allah bir kulun gönlünden kendini sever, aynı şekilde başka bir kulunun gönlünden de yine kendini sever, böylelikle Allah her iki gönlü birbirine bağlamış olur.

Allah ayet-i kerimede sahabeyi anlatırken buyurur. “Siz daha önce bir ateş çukurunun kenarındayken Allah size ikram etti (lutfetti, ihsan etti) gönlünüzü birbirine bağladı (ülfet ettirdi, gönlünüzü yakınlaştırdı; yani gönlünüze sevgisini koydu). Eğer siz bütün dünyayı verseydiniz bunu sağlayamazdınız; ama Allah bunu yaptı.”213 Allah o sevgiyi kendinden vererek sahabelerin gönüllerini birbirine bağladı. Başka bir ayette ise Hz. Musa (a.s.) için “kendimden sana sevgi vermiştim (Firavun seni sevdi)”214 buyurmuştur. Allah, kullarına kendinden böyle sevgi verir!

Allah iki mü’mine kendinden sevgi verince o iki mü’min birbirini sever. Hâl böyleyken Allah gönüllerimizi sevgisiyle, ülfetiyle, Vedud isminin tecellisiyle birbirine bağlamamışsa bir sorun vardır! Bu durumda Allah’ın sevgisine layık olmamışız, Allah bizim gönlümüzde kendini sevmemiş, dolayısıyla biz de hakiki mü’mini sevemiyoruz, demektir. Eksik, hatalı, kusurlu olanları sevmek şöyle dursun gerçek mü’minleri sevemiyoruz! “Eğer bizdense tamamdır, o bizim kardeşimizdir” diyoruz. Hâlbuki mü’min olmak bu değildir. Mü’min’in gönlü; bütün mü’minleri imanına göre sever, onlara karşı düşmanlık yapmaz ve mü’min kardeşlerine karşı sevgisiz değildir.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Âli İmrân /103, Enfâl /63 ↩
  2. Tâhâ /39 ↩