close

EŞİM, KALBİMİ KIRIP BU SAYEDE NEFSİMİ YENEBİLECEĞİMİ SÖYLÜYOR. KALBİMİ ALLAH’A TAM OLARAK ADAMAK İÇİN NE YAPABİLİRİM?

Nefis başka, kalp başka bir şeydir; yani kalbin kırılması başka, nefsin kırılması başkadır ve bu ikisi birbirinden farklıdır.

Karşımızdakinin kalbini kırıp ona nefsini yenmesini söylememiz doğru değildir. Böyle yaparak nefsi kendi kendimize yenebilseydik o zaman Allah böyle yapmamızı emrederdi; ama Allah hiçbir ayetinde böyle buyurmamıştır.

Allah ayet-i kerimede buyurur “size sizden (sizin içinizden) sizin dilinizi konuşan bir resul gönderdik ki size Allah’ın ayetlerini okuyup açıklasın, hikmeti öğretsin, nefislerinizi tezkiye etsin, bir de size bilmediklerinizi öğretsin.”208 Görüldüğü gibi; Allah hem nefsi tezkiye etme, hem insana bilmediklerini öğretme, hem de Allah’ın ayetlerini okuyup açıklama ve hikmeti öğretme görevini peygamberlerine, resullerine vermiştir. Bu durumda nefsimizi kendi kendimize tezkiye etmeye kalkışırsak onu tezkiye etmek yerine hiç farkında olmadan besleyip büyütürüz ve bundan haberimiz bile olmaz.

Nefis tezkiyesini peygamberler döneminde Allah’ın resulleri yapmıştır. Kıyamete kadar ise peygamber varisleri nefsi tezkiye etme görevini sürdürürler. O hâlde nefsimizin tezkiye olmasını istiyorsak peygamber varislerine tabi olup onları dinlememiz, anlamaya çalışmamız ve gerekeni yapıp nefsimizi temizlemeye gayret göstermemiz gerekir. Yoksa gönül kırmakla nefis tezkiye olmaz, tam tersine daha çok kirlenir. Bu nedenle eşinin bu şekilde ona müdahâle etmesi kesinlikle doğru değildir. Eşinin yapması gereken şey; kendi nefsinin de tezkiye olması için Allah’ın vahyini dinleyip anlamak ve gereğini yapmaktır, başkasının nefsini tezkiye etmeye çalışmak değildir! Ne demişler “yarım hekim candan, yarım hoca dinden eder.” Bu yüzden kardeşimiz, eşinin nefsini temizlemeye çalışmak yerine kendi nefsinin tezkiye olması için çalışmalıdır. Yoksa onun nefsini tezkiye edeyim derken onu daha da kirletir.

Bir de kardeşimiz, kalbini Allah’a tam olarak adamak için ne yapabileceğini soruyor.

Eğer kardeşimiz “kendimi bütünüyle Allah’a verdim” demişse o hâlde nefsini Allah’a satmış ve hakiki benliği almak için bir başlangıç yapmıştır. Bu durumda dinlemeye, anlamaya ve gerekeni yapmaya çalışırsa Allah ona yardım eder, böylelikle kalbini Allah’a tam olarak adamış olur inşallah.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Bakara /151, Âli İmrân /164 ↩