KABİR AZABI VAR MIDIR, MÜ’MİN CEHENNEME GİRER Mİ?
Evet, kabir azabı vardır. Bazı âlimlerimiz “kabir azabı yoktur” deyip hüküm vermişlerdir; ama her ne olursa olsun önümüzde bir ölçü vardır. O ölçü Kur’an-ı Kerim’dir. Dolayısıyla her konuda olduğu gibi kabir azabı konusunda da Allah’ın ayetlerine bakmamız gerekir.
Peki, ayetlere göre kabir azabı var mıdır, yok mudur?
Allah ayet-i kerimede “Firavun ve ona tabi olanlar, sabah akşam cehenneme arz olunurlar”115 buyurur. Firavun ve ona tabi olanlar kabirde sabah akşam cehenneme arz olunurlar; çünkü onların kıyametten sonra gidecekleri yer cehennemdir. Kabirdeyken cehenneme gitmezler; ama cehenneme arz olunurlar, Allah onlara cehennemin azabını tattırır. Şayet sabah, akşam cehenneme arz olunuyorlarsa o halde cehennem onlara sabah akşam gösteriliyor demektir. Bununla beraber onlara “gideceğiniz yer burasıdır” denmesi onlar için azap olarak yeterlidir. Evet, onlar cehenneme arz olunuyorsa bu durumda onlar için uzaktan da olsa cehennemin azabından bir tadış vardır. Dolayısıyla kabir azabı vardır.
Biri imanını kurtarmış, mü’min olarak ölmüşse günahları kabirde temizlenir; ama imanını kaybetmişse bu ona azap olur, ceza olur. Kabir azabının insana azap olması, ceza olması başka, Allah’ın rahmetinden dolayı onları temizlemesi başka bir şeydir. Mü’minler için kabir azabı rahmettir, temizlenme aracıdır; imanını kaybedenler için ise azaptır.
Mü’minler, imanını kurtarmış olanlar cehenneme girmez. Cehenneme girenler insanlar değil insanlığını kaybetmiş, hayvan gibi hatta hayvandan daha aşağı olanlardır. Bu yüzden Allah ayet-i kerimede “(ayetlerimizi dinlemeyenler) hayvan gibidir, hatta hayvandan daha aşağıdır”116 buyurmuştur.
Peki, bir mü’min tövbe etmeden ölürse ne olur?
Öncelikle dünyadayken son nefeste sıkıntı yaşar, Allah onu bu sıkıntıyla temizler. Son nefeste çektikleri onu temizlemeye yetmezse bu defa temizlenmek için kabirde sıkıntı yaşar, azap çeker. Temizliği orada da bitmezse, kıyamet yerinde temizlenmeye devam eder. Orada da temizlenemezse bu defa sırattan geçerken, cehennemin içinden geçerken onu tamamlar ve böylece imanını kurtarıp cennete varır. Bu yüzden imanını kurtarmış hiçbir mü’min cehenneme gitmez.
Kişi vefat etmeden önce son nefeste Allah onu cennet ya da cehennemle müjdeler. Allah eğer birini cehennemle müjdelerse o kişi imanını kaybetmiş demektir ve o kişi ebedi olan cehenneme gider. Cennet ile müjdelenenler ise cehenneme gitmez; ama günahlarının karşılığını, cezasını yol boyunca çeker ve cennete öyle varır.
Allah sırat için ayet-i kerimede “sizden hiç kimse yoktur ki cehenneme uğramasın”117 buyurur. Sırat; bir köprü değil, cehennemin içinden geçen bir yoldur. Herkes o yoldan mutlaka geçecektir. Peygamberler de buna dahildir; çünkü cennete gidebilmek için önce cehennemin içinden geçmek gerekir.
Resulullah (s.a.v.) Efendimiz bir hadis-i şerifinde; “cehennemin içinden geçen sırat, bin beş yüz senelik bir yoldur. Bu yolun beş yüz senesi diktir, diğer beş yüz senesi düzdür, son beş yüz senesi de iniştir” buyurur. İnsanların hepsi o yoldan mutlaka geçer. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz hadisin devamında “kimisi oraya adım atar atmaz cehenneme yuvarlanır, kimisi on sene yürür sonra yuvarlanır, hatta öyle olur ki bunlardan bir kısmı sıratı geçerken cennete bir adım kala cehenneme yuvarlanır”118 buyurur. Evet, mü’minler cehenneme gitmez, gidenler imanını kaybettikleri için cehenneme gider. Bunun için Allah ayet-i kerimede “Allah cehennemi kâfirler ve zalimler için hazırlamıştır”119 buyurur.
Her ne söylersek söyleyelim, Allah’a göre söylememiz, öyle konuşmamız gerekir. “Biz âlimlerimizden böyle duyduk, âlimlerimiz böyle söyledi” veya ayete ters düşecek bir şekilde “işte, hadiste böyle söylüyor” dersek Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e en büyük saygısızlığı yapmış oluruz; çünkü bu, Resulullah (s.a.v.) Efendimiz Kur’an’a uymadı, Allah’ın verdiği hükümden başka bir hüküm verdi manasına gelir. Bununla da küfre girmiş oluruz. Bu hem Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’e hem de Allah’a karşı saygısızlıktır.
