TAHİYYAT DUASINI NASIL OKUMAMIZ GEREKİR?
Namazdaki son tahiyyat huzurdan ayrılıştır. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz miraçta huzurdan ayrılırken tahiyyatı okumuştur.
İsterseniz önce tahiyattın kısaca ne olduğunu, ne manaya geldiğini anlatayım.
Kul; et-tahıyyâtu lillâhi vessalevâtu derken “bütün tahiyyeler, övgüler, güzellikler Allah’a aittir” der ve rabbini över. Hemen ardından vettayyibât: “Bütün temiz övgüler sana aittir ya rabbi” der.
Resulullah (s.a.v.) Efendimiz Allah’ın huzuruna çıkıp böyle söyledikten sonra Allah da; esselâmu aleyke eyyuhen nebiyyu ve rahmetullâhi ve berakâtuh: “Ey nebim! Selamım, rahmetim, bereketim senin üzerine olsun” buyurmuştur. Bunun üzerine Resulullah (s.a.v.) Efendimiz bir daha esselâmu aleynâ ve alâ ibâdillâhis sâlihîn: “Selamın bizim ve salih kullarının üzerine olsun” demiştir.
Sonra melekler de buna şahitlik edip “eşhedu en lâ ilâhe illallâh ve eşhedu enne Muhammeden abduhû ve resûluhu”434 diyerek kelime-i şehadet getirmişlerdir, bu da meleklerin şehadetidir.
İşte, biz de namazda ettahiyyatuyu okurken bunların hepsini birden söylemiş oluruz; yani hem Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in söylediğini söyleyip rabbimize hamd eder, rabbimizi överiz hem de meleklerin söylediğini söyleyip miraçta durmuş oluruz. Bunu böyle anlamamız gerekir.
