close

TAHİYYAT DUASINI NASIL OKUMAMIZ GEREKİR?

Namazdaki son tahiyyat huzurdan ayrılıştır. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz miraçta huzurdan ayrılırken tahiyyatı okumuştur.

İsterseniz önce tahiyattın kısaca ne olduğunu, ne manaya geldiğini anlatayım.

Kul; et-tahıyyâtu lillâhi vessalevâtu derken “bütün tahiyyeler, övgüler, güzellikler Allah’a aittir” der ve rabbini över. Hemen ardından vettayyibât: “Bütün temiz övgüler sana aittir ya rabbi” der.

Resulullah (s.a.v.) Efendimiz Allah’ın huzuruna çıkıp böyle söyledikten sonra Allah da; esselâmu aleyke eyyuhen nebiyyu ve rahmetullâhi ve berakâtuh: “Ey nebim! Selamım, rahmetim, bereketim senin üzerine olsun” buyurmuştur. Bunun üzerine Resulullah (s.a.v.) Efendimiz bir daha esselâmu aleynâ ve alâ ibâdillâhis sâlihîn: “Selamın bizim ve salih kullarının üzerine olsun” demiştir.

Sonra melekler de buna şahitlik edip “eşhedu en lâ ilâhe illallâh ve eşhedu enne Muhammeden abduhû ve resûluhu”434 diyerek kelime-i şehadet getirmişlerdir, bu da meleklerin şehadetidir.

İşte, biz de namazda ettahiyyatuyu okurken bunların hepsini birden söylemiş oluruz; yani hem Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in söylediğini söyleyip rabbimize hamd eder, rabbimizi överiz hem de meleklerin söylediğini söyleyip miraçta durmuş oluruz. Bunu böyle anlamamız gerekir.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Zeylaî, Nasbu'r-Râye'de, 1, 422; Şeybanî, 146 ↩