SORUNLU OLAN BİR EVLİLİĞE ALLAH RIZASI İÇİN DEVAM ETMEK DOĞRU MUDUR?
Resulullah (s.a.v.) Efendimiz “helal olup da Allah’ın en sevmediği şey boşanmaktır”397 buyurmuştur. Dolayısıyla eşler arasında saygı, sevgi kalmamışsa boşanabilirler, boşanmaları onlara helaldir; ama Allah, eşlerin boşanmasını sevmediği için durumu kurtarmak adına iki tarafın da çaba, gayret sarf etmesi gerekir.
Allah, gönülleri birbirinin yanında sükûn bulsun, huzur bulsun diye eşleri yaratmış, evliliği de böyle tarif etmiştir.398 Gönüller birbirinin yanında sükûn bulmuyor, huzur bulmuyorsa bu durumda o evlilik zaten bitmiştir. O huzurun ve sükûnun sağlanabilmesi için birinin mutlaka çaba ve gayret sarf etmesi gerekir. Biri çaba, gayret sarf ederse öteki de mutlaka bunu görür ve düzelir.
Eşlerin sadece birbirine tahammül etmeleri yetmez, evliliklerinin düzelmesi ve aralarında bir saygı, sevgi oluşabilmesi için çaba, gayret sarf etmeleri, bunun için de birbirlerine sevgi ve saygı göstermeleri gerekir. Bazen olur ki bu sevgi, saygı ters tepebilir; yani taraflardan birini azdırabilir. Bu yüzden biri iyilikten, güzellikten, sevgiden ve saygıdan anlamıyorsa artık onun için yapılabilecek bir şey de kalmamış demektir.
Allah bizi dünyaya birbirimize sıkıntı verelim diye değil, ebedi hayatımızı kazanalım diye göndermiştir. Bu yüzden hiç kimse kimseye sıkıntı verme hakkına sahip değildir, aynı zamanda hiç kimse bir başkasının derdini çekmeye de mecbur değildir. Hiç kimse “ya rabbi! Bunu senin için sürdürüyorum, bu sıkıntıya tahammül gösteriyorum” demek zorunda değildir. Eşlerin karşılıklı olarak bunu bilmesi gerekir.
Ayrıca biri eşine sıkıntı veriyorsa, eşi de ona tahammül etmeye çalışıyorsa bilmesi gerekir ki bunun bir sonu vardır, Allah ona bir yerde “dur” der. Eşi ona tahammül etse de sabretse de Allah bunun hesabını sorar, gerekeni yapar, karşılığını da mutlaka verir.
Resulullah (s.a.v.) Efendimiz “sizin en hayırlınız ehline en hayırlı olandır”399 buyurur. Dolayısıyla en şerli olan da ehline en şerli olandır, ehline sıkıntı verendir. Bizim tavsiyemiz; kardeşimizin sabretmeye ve tahammül etmeye devam etmesidir; çünkü Allah Kur’an’da “Allah sabredenlerle beraberdir”400 “Allah sabredenleri sever”401 buyurmuştur. Bununla beraber Allah ötekini de mutlaka uyarır, ikaz eder.
Biz Allah için sabreder, yuvamız yıkılmasın diye tahammül edersek Allah mutlaka gerekeni yapar. O sıkıntıyı veren hangi taraf olursa olsun Allah onu pişman ettirir, bunu da böyle bilelim. Bunun karşılığı sadece ahirete kalmaz, kişi dünyadayken de bunun karşılığını görür. Allah onu eşinin eline mahkûm eder ve eşi boyun büküp tekrar tekrar özür dilemek, yaptıklarından dolayı af dilemek zorunda kalır.
Sonuç itibariyle hiç kimsenin yaptığı yanına kâr kalmaz. Bu yüzden birbirimize dua edip yardımcı olmaya ve birbirimize sevgi, saygı göstermeye çalışmamız gerekir. Biz böyle yaptığımızda o sorun, sıkıntı çıkaran kişide birazcık vicdan, birazcık iman kalmışsa mutlaka kendine gelir, tavrımız onu kendine getirir inşallah. Bu süreç biraz uzun sürebilir; ama ne kadar uzun sürerse sürsün bu sabrı, tahammülü gösterdiğimiz sürece yuvamız dağılmaz ve huzur bulur inşallah.
