EŞİMİN ALKOL SORUNU VAR VE BEN BUNA ARTIK TAHAMMÜL EDEMİYORUM, NE YAPMALIYIM?
Eşler arasında bir sorun olduğunda o sorunu mutlaka halletmeye, gidermeye çalışmaları gerekir. Biri sürekli içki içip eve geliyorsa ve eşi artık bu duruma tahammül edemiyorsa haklı mıdır? -Kesinlikle haklıdır. Bu durumda eşini mutlaka uyarması gerekir. Sadece onun uyarması yetmez bir de her iki tarafın ailesinin de onu uyarması “bu halin devam ederse yuvan yıkılır, bu halin yuvanı yıkar” demeleri gerekir.
Bir şeyi ki Allah men etmiş, yasaklamış “bunu yapmayın” demişse ondan hiç hayır beklenir mi! Huzur, mutluluk beklenir mi! Biri alkol kullanınca bütün sorun ve sıkıntılarını unuttuğunu zannetse de uyanınca sıkıntıları katlanmış olarak devam eder, alkol onun sorunlarına çözüm olmaz.
Biri huzuru bulmak istiyorsa Allah ile beraber olması, Allah’a iman etmesi, içkiden değil muhabbetten sarhoş olması gerekir. Allah ayet-i kerimede “Allah onlara pak bir şarap içirir.393 Bu içkiden ne sarhoş olurlar ne de başları ağırır”394 buyurmuştur. Bu şarap saf muhabbet şarabıdır, kardeşimizin eşinin de bu şaraptan içmesi gerekir.
Peki, bu şarap dünyada var mıdır?
Elbette ki vardır, olmaz olur mu! İnsanda bu şarabın en azından bir parçasının olması ve onu sarhoş etmesi gerekir. Bu sarhoşluk, marifetullah ve muhabbetullah sarhoşluğudur, Allah ile beraber olma sarhoşluğudur ve bambaşka bir şeydir. Belki de alkol kullanan kişinin asıl istediği budur; ama ne istediğini bilmediği için zahiri içki ile bunu kapatmaya, örtmeye çalışıyordur.
Kardeşimizin bu durumda yapması gereken şey eşinin ailesini de bu duruma dâhil etmektir; çünkü Allah “eşler arasında bir sorun, bir sıkıntı yaşanırsa hüküm verebilecek aklı başında bir kişi kadın tarafından bir kişi de erkek tarafından gelsinler. Eşler de çağrılsın, onlarla konuşulsun. Ona göre ya bu işi devam ettirirler ya da güzellikle ayrılırlar”395 diye beyan etmiştir.
Kardeşimiz “artık buna tahammül edemiyorum” diyorsa o halde ayrılmaya hakkı vardır. Ya taraflardan birer kişi gelir, onlarla konuşur ve kocası buna tövbe eder ve “elimden geleni yaparım” deyip kendini düzeltir, böylelikle yuvasını kurtarır ya da kardeşimiz ayrılmayı ister veya ayrılmayı istemez, bu duruma sabredip dua eder. Eğer ki kocası yuvasının yıkılmasını istemeyip çabasını, gayretini sarf ederse Allah ona mutlaka yardım eder.
Biri güzel bir gönle sahipse Allah o gönüldeki duayı reddetmez. Dua ettiği kişiyi bir şekilde kendine getirtir ve o da yaptığı yanlıştan kurtulur.
Bu yüzden kardeşimizin, duasına güvenmesi ve sabretmesi gerekir. Eşine “şunu, bunu yapma” demek yerine başka türlü bir muamelede bulunup ona bütün sevgisini göstermesi ve “ya beni ya da içkiyi tercih edersin, tercih senindir” deyip bir tercih hakkı vermesi gerekir. Buna rağmen eşinden bir çaba, gayret görmezse ve eşi alkole devam ederse bu durumda taraflardan birer kişi gelir ve onları güzellikle ayırır.
