close

ALLAH'A ALLAH İLE İMAN NE DEMEKTİR?

Allah ayet-i kerimede vel yu’minû bî:380 “Benimle bana iman etsinler” buyurmuştur. Buradaki be harfi beraberliği, dolayısıyla Allah ile beraberliği ifade eder. Yoksa Allah’tan bağımsız olarak Allah'a iman; Allah'ı bilmeden, anlamadan, kendini bilmeden, anlamadan “ben Allah'tan bağımsız başka bir varlığım, onun için benim ona iman etmem lazım” demek olur ki haşa böyle bir şey de düşünülemez.

Peki, Allah'a Allah ile iman nasıl olmalıdır?

Allah’a Allah ile iman edebilmek için kulun kendini Allah ile bilmesi ve “Allah bana ruhundan nefhetmiş, vafıslarından, sıfatlarından, isimlerinden tecelli edip beni yaratmıştır. Bütün varlık onun isimlerinin tecellisindendir, bedenim de onun tecellisidir. Ben Allah’ın Hayy isminin tecellisiyle varlıkta duruyorum, bütün varlık da zahiri olarak onun Kayyum ismiyle varlıkta duruyor” deyip iman etmesi gerekir.

Allah bütün varlığı her anda yaratıp yok eder, sonra bir daha yaratır. Nasıl ki ışık boşlukta saniyede yaklaşık üç yüz bin kilometrelik bir hızla yayılıyorsa ve o dalgalar peş peşe çok hızlı geldiği için biz o boşluğu hep aydınlık görüyorsak Allah varlığa da peş peşe o kadar hızlı tecelli eder ki biz varlığı hep var olarak görürüz. Kul kendini de böyle bilirse Allah’a Allah ile beraber iman eder.

Bunun yanı sıra Allah’a onun istediği, emrettiği gibi iman etmemiz de varlığımızın ona ait olduğunu kabul etmemiz de Allah’a Allah ile iman etmektir. Kişi ancak Allah ile Allah’a iman edince ona canını feda edebilir, Allah’ı canından çok sevebilir. Bu iman hakiki imandır, gerçek imandır, aşk ile olan ve Allah’ı kendinden, nefsinden, canından, her şeyden çok sevmekle mümkün olan, bilgiye, hikmete, marifete dayanan bir imandır. Bunun dışındaki iman; marifetsiz, kuru bilgiyle ve zanla imandır.

Kendimizi Allah’tan bağımsız bir varlık olarak gördüğümüzde benliğimiz Allah ile aramıza girer, imanımız da taklidi olur; yani kul kendini Allah’tan bağımsız bir varlık olarak görürse “Allah bana cenneti versin, ihsan etsin ve mümkünse ben bir şey yapmayayım, hiçbir zahmete katlanmayayım” der. Allah’a Allah ile iman etmediğinden dolayı böyle bir fikir, böyle bir düşünce ve gönül haline sahip olur.

Sonuç itibariyle kişi kendini Allah ile bilir, Allah ile tanırsa, Allah ile var olduğunu, varlıkta durduğunu, Allah’ın onu yarattığını, hakikatinin Allah’a ait olduğunu bilip Allah’a böyle iman ederse Allah’ın tecellisiyle ve Allah’ın kendisine nefhettiği ruhla Allah’a Allah ile iman etmiş olur.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. Bakara /186 ↩