close

İRŞAD GÖREVİ OLMAYANLARA TABİ OLANLARIN KAZANACAĞI BİR ŞEY OLUR MU?

3.BÖLÜM

İRŞAD GÖREVİ OLMAYANLARA TABİ OLANLARIN KAZANACAĞI BİR ŞEY OLUR MU?

İrşad vazifesini Allah verir. Biri Allah’ın verdiği vazifeyle vazifeli değilse o sadece bilgi verebilir. Öğretmeye çalışsa bile onunla beraber olanlar vuslat yolculuğunu yapamaz, Allah’a vasıl olamaz. İrşad vazifesi almamış olanlar da zaten böyle bir iddiada bulunamaz.

Bu durumda kul bir Mürşid-i kâmile tabi olup Allah’a dost olmak isterse nereye ve kime tabi olacaksa ona mutlaka “ben Allah’a vasıl olmak istiyorum, beni Allah’a vasıl edebilir misiniz” diye sorması gerekir. Eğer karşısındaki mürşid buna cevaben “evet” der ve kişi de mutmain olursa bu durumda o mürşide tabi olmalıdır.

Bu konuda nasıl mutmain olunur?

Mürşid-i kâmil peygamber varisidir. Allah farklı farklı ayetlerde “sizden sizin dilinizi konuşan bir resul gönderdik”66 “size Allah’ın ayetlerini okuyup açıklasın, hikmeti (Allah’ın muradını) öğretsin, nefislerinizi tezkiye etsin bir de size bilmediklerinizi öğretsin diye size sizin içinizden bir resul gönderdik”67 buyurur. Bu ayetlerden de öğrendiğimiz gibi irşad vazifesini peygambere veren Allah’tır. Bunlar aynı zamanda Mürşid-i kâmilin de vasıflarıdır.

Peygamber kendisine iman edenleri Allah’a nasıl taşıdıysa Mürşid-i kâmilin de aynı şekilde kendisine tabi olanları Allah’a taşıması gerekir. Birinin tabi olduğu kişi, Mürşid-i kâmilin bu vasıflarının hepsini taşıyorsa o kişi gerçek bir Mürşid-i kâmildir. Bunlardan biri eksik olursa o kişi Mürşid-i kâmil olamaz. Kendisiyle beraber olanları da sadece oyalamış, onların vebalini yüklenmiş, Allah’a vasıl olmak, dost olmak isteyeni, kâmil manada Allah’a kul olmaya, âbd olmaya çalışanı yoldan alıkoymuş olur.

Yoksa “büyüklerimiz bize himmet eder, biz büyüklerimize havale ediyoruz, işi onlar yapıyor” diyenlere “madem işi büyüklerin yapıyor o halde sen ne yapıyorsun, senin buradaki işin nedir” diye sormak gerekir. Bilmemiz lazım ki böyle bir şey yoktur!

Kişinin tabi olduğu Mürşid-i kâmilin diri olması ve Allah’a taşıdığı dervişle beraber olması gerekir. Öyle ki her anda ona Allah’ın ayetlerini okuyup açıklasın, hikmeti öğretsin, nefsini tezkiye edip temizlesin, ona bilmediklerini öğretsin. Eğer Mürşid-i kâmil bu vasıfta değilse sahtekâr ve yalancı olmuş olur.

Allah bize akıl vermiştir, dolayısıyla aklımızı sonuna kadar kullanmamızı emreder. Bu yüzden Allah ayet-i kerimede “Allah, aklını kullanmayan topluluğun üstüne pisliği döker”68 buyurmuştur. Bu pislik manevi bir pisliktir. Yani kişi öğreneceğim derken sadece gönlünü, kendini kirletir. Nefsinin tezkiye olup temizlenmesi yerine tam tersine nefsini kirletir. Zaten bakıldığında bu hemen anlaşılır. Bir Mürşid-i kâmile tabi olanın nefsinin tezkiye olması, temizlenmesi gerekirken bir de bakarız ki kibirlenir ve kendini diğer insanlardan üstün görür. Bundan daha büyük bir kirlenme var mıdır! Bu nasıl bir nefis tezkiyesi, temizlenmesidir!

Mesela; “bizim mürşidimiz konuşmaz, nazarıyla (bakışıyla) bizi tezkiye eder, terbiye eder” derler. Böyle biri nasıl peygamber varisi olabilir! Bu iş nazarla olmuş olsaydı Resulullah (s.a.v.) Efendimiz’in bu kadar konuşmasına, sohbet etmesine gerek kalmazdı. Bir defa bakar işi hallederdi.

Zaten sahabe demek de sohbet arkadaşı demektir. Resulullah (s.a.v.) Efendimiz ilk andan itibaren ümmeti imana davet ederken konuşmaya başlamış ve sürekli anlatmıştır.

Bununla beraber tabi olunan kişi Allah’ın ayetlerini okuyup açıklamaz, Allah’ın muradını öğretmezse o nasıl Mürşid-i kâmil olur! Böyle biriyle beraber olanlar sadece benlik kazanır. Doğru yolda olduğunu ve torpilli olduğunu zanneder. Allah’a yaklaşmak yerine sadece uzaklaşır. Allah böyle bir şeyden bizi muhafaza etsin!

Elbette ki kardeşlerimizin de kendini muhafaza etmesi gerekir. Kendilerine bir Mürşid-i kâmil arıyorlarsa Allah’a vasıl olabilmek için akıllarını sonuna kadar kullanıp o kişinin Allah’ın saydığı vasıflara sahip olup olmadığına bakmaları ve anlamaları gerekir. Yoksa vuslat, hayali bir şey olur.

Okuyucuda açSesli dinle

Dipnotlar
  1. İbrahim /4 ↩
  2. Bakara /151 ↩
  3. Yûnus /100 ↩